ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

των νιάτων μας την εκδικήτρα ορμή την ξεφλούδησαν οι έσχατοι

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

Η διδακτική Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ

Μάρτιος 1918. Ο Λεβ Κάμενεφ, αντιπρόεδρος του Συμβουλίου των Επιτρόπων του Λαού, και μαζί του ο Λέων Τρότσκι, γίνονται δεκτοί από γερμανικό άγημα στο Μπρεστ Λιτόφσκ, όπου έσπευσαν να υπογράψουν άρον άρον την επονείδιστη για τη σοβιετική Ρωσία συνθήκη με τη Γερμανία.

Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης, δήλωσε ότι η Αριστερά έχει πείρα από διαπραγματεύσεις και για του λόγοθυ το αληθές παρέπεμψε στη συνθήκη του Μπρεστ Λιτόφσκ. Aς δούμε τι έγινε με εκείνη τη συνθήκη και αν τα πραγματικά γεγονότα τον δικαιώνουν. Αναδημοσίευση από το Books' Journal, 52, Φεβρουάριος 2015 [ΤΒJ]
του Παναγιώτη Γκλαβίνη

Ένα από τα πρώτα διατάγματα της επαναστατικής κυβέρνησης των Μπολσεβίκων, τον Οκτώβριο του 1917, ήταν το διάταγμα για την ειρήνη, με το οποίο καλούσαν όλες τις εμπόλεμες δυνάμεις σε ανακωχή. Η Ρωσία θρηνούσε ήδη πολλά εκατομμύρια νεκρούς στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο Λένιν ήθελε μια γρήγορη έκβαση των διαπραγματεύσεων για την ειρήνευση στο μέτωπο, ώστε οι Μπολσεβίκοι να επιδοθούν απερίσκεπτοι στο έργο τους πίσω στη Ρωσία. Ο Τρότσκι πίστευε ότι η Γερμανία θα προσέφερε απαράδεκτους όρους, που θα προκαλούσαν την εξέγερση των γερμανών εργατών σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους ρώσους αδελφούς τους. Η εξέγερση αυτή θα προκαλούσε με τη σειρά της μια παγκόσμια εργατική επανάσταση. Ο Λένιν, αντιθέτως, ήθελε ειρήνη πάση θυσία.
Φτάνοντας στο Μπρεστ-Λιτόφσκ για τις διαπραγματεύσεις, στις 22 Δεκεμβρίου 1917, ο Τρότσκι επέδειξε μια διαφορετική για τη διπλωματία της εποχής συμπεριφορά. Στον σιδηροδρομικό σταθμό, όπου είχε παραταχθεί ένα γερμανικό άγημα για να τον υποδεχθεί, ένας συνοδός του άρχισε να μοιράζει προκηρύξεις στους γερμανούς στρατιώτες και ένας Γερμανός εξεπλάγη όταν ένα μέλος της ρωσικής αντιπροσωπείας τού είπε με αφοπλιστική αφέλεια πως ήταν αποφασισμένοι να προκαλέσουν επανάσταση και στη χώρα του.
Οι Γερμανοί έθεταν αυστηρούς όρους στον Τρότσκι για να κάνουν ειρήνη, τους οποίους αυτός απέρριπτε. Στις 27 Δεκεμβρίου 1917, διέκοψε τις διαπραγματεύσεις και γύρισε πίσω στη Μόσχα για διαβουλεύσεις. Περνώντας, όμως, από τα χαρακώματα, οι αξιωματικοί του λέγανε πως δεν μπορούσαν να συνεχίσουν τον πόλεμο και αδυνατούσαν να ζητήσουν από τους φαντάρους τους να συνεχίσουν να μάχονται, διότι οι Μπολσεβίκοι τους είχαν υποσχεθεί ειρήνη και αυτοί τους πίστεψαν. Εάν τους διέψευδαν τώρα, θα τους θεωρούσαν κι αυτούς ψεύτες, όπως τον Κερένσκι.
Στις 18 Φεβρουαρίου 1918, κουρασμένοι από την αναβλητικότητα των Μπολσεβίκων, οι Γερμανοί ξανάρχισαν την επέλασή τους στο εσωτερικό της Ρωσίας, προελαύνοντας εκατό μίλια σε τέσσερις μόλις ημέρες. Αυτό δικαίωσε τον Λένιν, ο οποίος πίστευε ότι μια συνθήκη έπρεπε να υπογραφεί το συντομότερο. Ο Τρότσκι εγκατέλειψε την ιδέα της εξέγερσης των γερμανών εργατών και προσχώρησε στην άποψη του Λένιν. Πολλοί ήταν, όμως, αυτοί στο κόμμα, οι οποίοι εξακολουθούσαν να αντιτίθενται σε μια ειρήνη με οποιοδήποτε κόστος. Κατηγορούσαν τον Λένιν για εγκατάλειψη των διεθνιστικών αρχών της επανάστασης. Ήθελαν να πολεμήσουν κι ας έχαναν, διότι μόνον έτσι πίστευαν ότι θα αφύπνιζαν τους γερμανούς εργάτες. Ο Λένιν και ο Τρότσκι υποστήριζαν πως η επανάσταση δεν είχε ακόμη στρατό και πως, αν συντριβόταν τότε, θα προσέφερε κακή υπηρεσία στην επανάσταση των γερμανών προλετάριων, που είχε ήδη αρχίσει να κυοφορείται, όπως πίστευαν, καθώς τον Ιανουάριο είχαν ξεσπάσει μεγάλες απεργίες στο Βερολίνο και στη Βιέννη.
Μπροστά στην προέλαση των γερμανικών στρατευμάτων, ωστόσο, οι εκπρόσωποι των Μπολσεβίκων αναγκάστηκαν να υπογράψουν την συνθήκη στις 3 Μαρτίου 1918, χωρίς καλά-καλά, όπως λέγεται, να τη διαβάσουν. Η συνθήκη αυτή υπήρξε ιδιαίτερα επώδυνη για τη Ρωσία, η οποία στερήθηκε το 25% των εδαφών της και της οικονομικής της ισχύος.

Παναγιώτης  Γκλαβίνης.  Αναπληρωτής καθηγητής Νομικής Σχολής ΑΠΘ.

1 σχόλιο:

  1. Χα χα, πολύ νέα άρα μή επαρκώς ιστορικά μελετημένη Συνθήκη, και πολύ ταπεινωτική για την Αριστερά.
    Τουλάχιστον να παρέπεμπε στη Συνθήκη του Καμποφόρμιο, και θα ήταν ΟΚ

    http://www.livepedia.gr/index.php/%CE%9A%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%86%CF%8C%CF%81%CE%BC%CE%B9%CE%BF

    ΑπάντησηΔιαγραφή