ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2015

Γιατί η Ευρωζώνη θα αφήσει την Ελλάδα


του Αθανάσιου Παπανδρόπουλου


Ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Εμμανουέλ Μακρόν και ο Γερμανός υπουργός Β. Σόϊμπλε είναι αποφασισμένοι να δρομολογήσουν μία ευρωζώνη δύο ταχυτήτων, αποκλείοντας έτσι την ομηροποίηση υγιών χωρών από χώρες όπως η Ελλάδα

 «Η κοινοτική αλληλεγγύη έχει τα όριά της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση γενικά και η ευρωζώνη ειδικότερα βοηθούν τις χώρες που θέλουν να πάνε μπροστά, αλλά δεν είναι δυνατόν να χρηματοδοτούν επ’ άπειρον αυτές που δεν βλέπουν παρά μόνον προς τα πίσω. Και ούτε ποτέ θα προχωρήσει η Ευρώπη αν δεχθεί χώρες όπως η Ελλάδα να την ομηροποιούν για να ικανοποιούν πολιτικές και άλλες φαντασιώσεις. Είναι έτσι το κατάλληλο timing για να προχωρήσουμε σε μιαν άλλη αρχιτεκτονική της Ευρώπης, όπου θα είναι μαζί οι χώρες που θέλουν και μπορούν και ξεχωριστά όσες δεν μπορούν επειδή δεν θέλουν…». Αυτά τα λόγια μάς είπε ανώτατο στέλεχος της γαλλικής κυβέρνησης, η οποία, ως φαίνεται, είναι αποφασισμένη να ακολουθήσει νέους προσανατολισμούς ως προς το μελλοντικό ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.
Αυτούς τους τελευταίους διατύπωσε ξεκάθαρα την Κυριακή 31 Μαΐου στην εφημερίδα Journal du Dimanche (JDD) ο υπουργός Οικονομικών της χώρας Εμμανουέλ Μακρόν, κάνοντας λόγο για την δρομολόγηση μιας Ευρώπης δύο ταχυτήτων. «Πρέπει να δεχτούμε ότι υπάρχει μία Ευρώπη των 28 και μία άλλη των 19. Έχουμε δηλαδή μία Ευρώπη διαφοροποιημένη και αλληλέγγυα, η οποία όμως αντιμετωπίζει προκλήσεις εντελώς διαφορετικές από τις αντίστοιχες που οδήγησαν στην σύστασή της πριν 68 χρόνια», είπε ο κ. Μακρόν. Πρόσθεσε επίσης ότι η Ευρώπη των 28 θα πρέπει να προχωρήσει ταχύτερα στην ψηφιακή και ενεργειακή ολοκλήρωσή της, ενώ η ευρωζώνη είναι ανάγκη να ισχυροποιήσει την οικονομική της ολοκλήρωση με περισσότερη ομοσπονδιοποίηση. Ο Μακρόν καλεί έτσι την Γερμανία –την οποία αποκαλεί «εμπροσθοφυλακή της Ευρώπης»– να συνδράμει την όλη προσπάθεια προς την κατεύθυνση ενός κοινού προϋπολογισμού, μίας φορολογικής εναρμόνισης και της καθιέρωσης μιας κοινής πολιτικής δανεισμού. Ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών δεν αποκλείει επίσης την δημιουργία ενός ξεχωριστού κοινοβουλίου για την ευρωζώνη, με παράλληλη εναρμόνιση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και επιδότησης της ανεργίας. Ο κ. Μακρόν πιστεύει ότι η Ευρώπη χρωστάει αυτή την προσπάθεια στους νέους της, στους οποίους πρέπει να ξαναδώσει την ελπίδα.
«Την ώρα που όλα αλλάζουν, εμείς δεν μπορούμε να μιλάμε συνεχώς για ρήξεις και για την ομηροποίηση του συλλογικού από μία μόνον χώρα», τόνισε, υπαινισσόμενος σαφώς την Ελλάδα.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι, λίγες ημέρες πριν τις παραπάνω δηλώσεις του κ. Μακρόν, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών κ. Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε είχε ήδη και αυτός, σε συνέντευξή του, κάνει λόγο για μία Ευρώπη «διαφορετικών ταχυτήτων», επανερχόμενος σε πολύ παλαιότερη πρότασή του, του 1995, που είχε διατυπώσει με τον τότε Χριστιανοδημοκράτη Γερμανό ευρωβουλευτή κ. Καρλ Λόμμερς. Στην πρότασή τους αυτή, εξάλλου, οι δύο Γερμανοί πολιτικοί επανήλθαν πριν δύο χρόνια και σήμερα η θέση τους για την ευρωζώνη δύο ταχυτήτων έχει πάνω από 40% λαϊκή αποδοχή στην Γερμανία.
Είναι δε περιττόν να τονιστεί ότι, στην παρούσα φάση του ευρωπαϊκού γίγνεσθαι, με την Μεγάλη Βρεταννία να αποτελεί μέγα ερωτηματικό, η Ευρώπη των «διαφορετικών ταχυτήτων» υπαγορεύεται από τις εξελίξεις, για όσους καταλαβαίνουν.
«Πρέπει να επανασυμφιλιώσουμε τους Ευρωπαίους με την Ευρώπη. Είναι ζωτική ανάγκη οι νέοι μας να ξανακούσουν λόγια ελπίδας και όχι να δηλητηριάζονται με τις ρητορικές των ρήξεων. Έχουμε ανάγκη από ένα πρόγραμμα Erasmus για όλους, που θα υποχρεώνει φοιτητές και μαθητευόμενους να πηγαίνουν έξι μήνες εκτός της χώρας τους. Χρειαζόμαστε ένα νέο σχέδιο και ένα νέο όραμα. Όσο για τους τρόπους υλοποίησης, θα τους βρούμε», είπε ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών.
Είναι δε πολύ πιθανόν, τα ελληνικά καραγκιοζιλίκια και το πιθανό Grexit να επιταχύνουν τις εξελίξεις.
Όσο για τα στοιχήματα του μέλλοντος της Ελλάδας στην Ευρώπη, είναι ανοικτά και για την ώρα τον πρώτο λόγο έχουν τα απίθανα διαπλεκόμενα συμφέροντα και οι άνθρωποι του φαιοκόκκινου ολοκληρωτισμού που ποντάρουν στο Grexit.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου