ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

Οπλίζοντας με πέτρες… για την «ειρήνη».


της Ρένας Χόπλαρου από το Cyprus News
Πριν από λίγες ημέρες, στις 22 Μαΐου στις 10.40 π.μ., Ελληνοκύπριος εκπαιδευτικός μαζί με τους μαθητές του πέρασε το ελληνοκυπριακό οδόφραγμα του Λήδρα Πάλας, προσπέρασε τους Οηέδες του Λήδρα Πάλας στα αριστερά του και το Σπίτι Συνεργασίας στα δεξιά του.
Προχώρησε μαζί με τα παιδιά και στάθηκε περίπου στα 100 μέτρα απέναντι από το Τουρκοκυπριακό οδόφραγμα. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, ο εκπαιδευτικός συζήτησε με τα παιδιά και στη συνέχεια μερικά από αυτά έριξαν πέτρες προς την κατεύθυνση του ΤΚ φυλακίου. Επειδή η περιοχή ελέγχεται από κάμερες, το περιστατικό που αναφέρω είναι βιντεοσκοπημένο, και συνεπώς επιβεβαιώνεται.
Δεν θέλω (και δεν είναι δουλειά μου) να προσωποποιήσω τις πιθανές ευθύνες. Θεωρώ όμως σημαντικό κι αναγκαίο να κοιτάξουμε το ζήτημα υπό πολιτική και παιδαγωγική σκοπιά. Να μην το «κουκουλώσουμε». Γιατί ενώ είναι προφανώς μεμονωμένο, στην ουσία του δεν είναι «ακραίο», αλλά εκφράζει, ριζοσπαστικά μεν, χαρακτηριστικά δε, την κουλτούρα και τις αντιφάσεις του εκπαιδευτικού μας συστήματος σε σχέση με το Κυπριακό.
Το εν λόγω περιστατικό εννοείται ότι πήρε δημοσιότητα και σχολιάστηκε στα κατεχόμενα, ευτυχώς, εξ όσων γνωρίζω, χωρίς υπερβολές και δημαγωγία. Ας προσπαθήσουμε να δούμε το θέμα κι εμείς ψύχραιμα, χωρίς κορώνες. Σε πρώτo επίπεδο, η πράξη ήταν, επιεικώς μιλώντας, απερίσκεπτη. Θέλω να σκεφτείτε τι θα συνέβαινε εάν απέναντι βρισκόταν ένας θερμοκέφαλος ΤΚ και ανταπέδιδε με ανάλογο ή χειρότερο τρόπο. Πάντως, κανείς εκπαιδευτικός λειτουργός δεν μπορεί να διακινδυνεύει την ασφάλεια των παιδιών που έχει υπό την ευθύνη του ή να τα χρησιμοποιεί ως μέσα για την εκ μέρους του «ακτιβιστική δράση».
Η Κυπριακή Δημοκρατία, δια μέσου του Υπουργείου Παιδείας έχει υπογράψει τη   Σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης για αμοιβαία κατανόηση, καλλιέργεια της εμπιστοσύνης μεταξύ των λαών,  θετική αλληλεπίδραση, ανοχή της διαφορετικής οπτικής και ερμηνείας, εξάλειψη των στερεοτύπων και των προκαταλήψεων, κριτική σκέψη, διαπολιτισμική προσέγγιση στην ερμηνεία των γεγονότων. Δεν έχει υπογράψει και σίγουρα δεν έχει ως στόχο την προώθηση ή έστω την ανοχή εθνοτικού μίσους. Εάν οποιοσδήποτε δημόσιος λειτουργός νιώθει ότι διαφωνεί κάθετα με τις πολιτικές της επίσημης Κυπριακής Πολιτείας μπορεί το απόγευμα ως ελεύθερος πολίτης να διατρανώνει με τους νόμιμους τρόπους την πολιτική ανυπακοή του ως προς στόχους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δημοκρατία έχουμε. Όποιος θεωρεί ότι επιλύει προβλήματα ρίχνοντας πέτρες στους απέναντι ας κάνει ένα βήμα μπροστά. Υπάρχει αντίλογος που δεν φοβάται να διεκδικήσει ένα άλλο όραμα για το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας. Ειρηνικό, με κύρια χαρακτηριστικά τη μετριοπάθεια και τον διάλογο.  Δεν είμαστε Μέση Ανατολή, ούτε θα γίνουμε (ξανά), ακόμη κι αν υπάρχουν κάποιοι που φαίνεται να νοσταλγούν παρελθούσες καταστάσεις.
Ας ξεκαθαρίσουμε ακόμα κάτι. Ο τόπος αυτός έχει υποφέρει πολύ από την εθνοκαπηλεία. Εθνοκαπηλεία που πρώτα από όλα κάνει κακό στην πατρίδα μας (που υποτίθεται πως υπερασπίζεται), είτε κουκουλώνοντας τα προβλήματα είτε παραπλανώντας και απομακρύνοντάς μας από τις λύσεις.
Ως πολίτης νιώθω την ανάγκη να ζητήσω συγνώμη από τους ΤΚ που έμαθαν το γεγονός. Τους διαβεβαιώνω ότι οι εικόνες που είδαν εκείνο το πρωί δεν εκπροσωπούν, ούτε εκφράζουν την συντριπτική πλειονότητα των ΕΚ, ανεξαρτήτως των όποιων πολιτικών τους θέσεων στο Κυπριακό. Τους διαβεβαιώνω επίσης ότι είμαστε πολλοί και θα γίνουμε περισσότεροι όσοι παλεύουμε για μια νέα γενιά ικανή για κριτικό αναστοχασμό πάνω σε πάσης φύσεως βεβαιότητες, ικανή να επιλύει προβλήματα και να προχωρά μπροστά στην Κύπρο του 21ου αιώνα.
Είναι πολύ σημαντικό, ανάμεσα σε όλες τις άλλες Επιτροπές που συγκροτούνται, να συγκροτηθεί άμεσα μια Επιτροπή Διαχείρισης Κρίσεων για να αντιμετωπίζονται ανάλογα περιστατικά (π.χ. μια προβοκάτσια από χούλιγκαν/χρυσαυγίτες/γκρίζους λύκους) τόσο σε επίπεδο επικοινωνίας, όσο και σε αυτό ενός πρώτου συντονισμού μεταξύ των δύο κοινοτήτων. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου