ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2015

Επιπτώσεις στην έρευνα στα ΑΕΙ


του Δημήτρη Κουρέτα από το Larissa net
Τα πρωτεύοντα κριτήρια στα οποία πρέπει να βασίζεται η ερευνητική στρατηγική ενός ΑΕΙ είναι η δόμηση κατάλληλου μίγματος πολιτικών, σχεδίων και διαδικασιών για τη δημιουργία ή απόκτηση νέας γνώσης, το μετασχηματισμό της σε ικανότητες, και την εκμετάλλευση της γνώσης και των ικανοτήτων με τρόπο που υπηρετεί την ευρύτερη αναπτυξιακή στρατηγική του Ιδρύματος. Σε αυτήν την στρατηγική ανήκουν και οι σχέσεις των πανεπιστημιακών εργαστηρίων με τον επιχειρηματικό κόσμο, σε μια σχέση που να φέρνει έσοδα στο ίδρυμα αλλα και θέσεις εργασίας.
Η βιβλιογραφική ανασκόπηση , προτείνει κριτήρια ανάλυσης και σχεδιασμού σεναρίων για την ερευνητική στρατηγική (Calvert and Patel, 2000; Graham and Diamond, 1997; Lechevalier et al, 2007). Στην κατεύθυνση αυτή κορυφαία προτεραιότητα εχει η εξής ερώτηση:Ποιά κομμάτια της ερευνητικής στρατηγικής (υποδομές, εξοπλισμός, ανθρώπινοι πόροι) έχουν σημαντικές πιθανότητες να χρηματοδοτηθούν εξω-ιδρυματικά με ποσά που μπορούν να οδηγήσουν στη βιωσιμότητα; Αυτό πλέον σε όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου , μα σε όλα , οδηγεί σε νέες δομές , εργαστήρια, τμήματα, σχολές.
Μερικά εργαστήρια των πανεπιστημίων στην Ελλάδα ( γύρω στα 100 από τα 1000 που υπάρχουν) έχουν συμβόλαια με εταιρείες εκτελώντας ερευνητικά έργα τα οποία προσφέρουν στο ίδρυμα πόρους και θέσεις εργασίας. Μερικά πανεπιστήμια έχουν και συγκεκριμένη πολιτική που δένουν τα εργαστήρια με τα αποτελέσματα της έρευνας, έτσι ώστε να τα εκμεταλλεύονται και τα πανεπιστήμια τα αποτελέσματα και να εισπράττουν δικαιώματα ( royalties)
Ένα τέτοιο εργαστήριο είναι και το δικό μου ( www.bio.uth.gr). Δίνει εργασία σε 10 νέους επιστήμονες μέσω πολυετών συμβολαίων μεταξύ των εταιρειών και του Πανεπιστημίου. ΟΙ συνεργάτες μας είναι και πολύ γνωστές εταιρείες του εξωτερικού που για να μας προτιμήσουν φτύσαμε αίμα εγώ και οι συνεργάτες μου εδώ και 15 χρόνια. Από σήμερα, όλα τα συμβόλαια μας είναι στον αέρα γιατί καμμιά εταιρεία δεν εγγυάται ότι θα μας προμηθεύει με τα αντιδραστήρια που θέλουμε στην ώρα τους, γιατί η αστάθεια του τραπεζικού συστήματος δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο. Άρα όλα τα παραδοτέα με τα συμβόλαια μας είναι στον αέρα. Ότι και να συμβεί τη Δευτέρα για να ομαλοποιηθεί το τραπεζικό σύστημα θα πάρει κάποιους μήνες. Δύο , τρείς, δεν ξέρω. Εσείς λοιπόν που δεν ξέρετε την αξία που έχει για ένα περιφερειακό πανεπιστήμιο να το επιλέγουν ως συνεργάτη κορυφαίες εταιρείες του εξωτερικού και της χώρας, προσθέστε τις παράπλευρες απώλειες της αστάθειας που μπαίνουμε και την πιθανότητα , τη σοβαρή πλέον όσα νέα παιδιά είχαν αυτό όπως και άλλα εργαστήρια ως διέξοδο, μπορεί να μην την έχουν πια. Και ότι χτίσαμε με αίμα τόσα χρόνια όταν ήρθαμε από το εξωτερικό για να φτιάξουμε δομές αριστείας και δουλειές εδώ, μπορεί να τις δούμε να μετατραπούν σε δουλειές σε μπάρ και πιτσαρίες για τους βιοχημικούς μας.
Και όσοι έχετε την εντύπωση ότι τα στα πανεπιστήμια κάνουμε κυρίως μάθημα το οποίο μπορεί να αναπληρωθεί από την κατάληψη κ. Πρωθυπουργέ , και έτσι να είμαστε νόμιμοι για να πληρωθούμε, σας καλώ να κάνετε μια επίσκεψη να δείτε τι γίνεται στα Ελληνικά πανεπιστήμια στη Λάρισα, στα Γιάννενα, στο Ηράκλειο, στην Πάτρα. Γιατί μάλλον δεν γνωρίζετε. Δυστυχώς οι αποφάσεις που λάβατε σας κάνει ακατάλληλους να συνεχίσετε στην διακυβέρνηση της χώρας.
*Ο Δημήτρης Κουρέτας είναι καθηγητής Βιοχημείας-Βιοτεχνολογίας Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και  Πρόεδρος Συμβουλίου Καινοτομίας Περιφέρειας Θεσσαλίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου