ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Παρασκευή, 3 Ιουλίου 2015

Καληνύχτα σ' όσους αγρυπνούν


του Δημήτρη Παρίση

Κάθε δευτερόλεπτο, κάθε ώρα, κάθε εικοσιτετράωρο, η χώρα αποσυντίθεται έτι περαιτέρω.
Ιδίως μετά την τραπεζική αργία, ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας εμφανίζει συντριπτικές, μη αναστρέψιμες απώλειες.
Παρά ταύτα.
Παρά ταύτα ο ένοικος του Μαξίμου κι ο γύρω του εσμός ερασιτεχνών εξακολουθούν να νοιάζονται μόνο για τη συνέχιση των πειραμάτων πάνω στη χώρα. Καθώς και για τη μακροημέρευση του αλλοπρόσαλλου μαγαζιού τους.

Αρκετά μετά τις συγκεντρώσεις, στη Σταδίου και στη Πανεπιστημίου. Ελάχιστοι οι περαστικοί και τ' αυτοκίνητα. Η σιγαλιά της νύχτας που έχει αρχίσει στρώνεται στους δρόμους. Η ζέστη κι η υγρασία στο πρόσωπο μου. Ο από μέρες εντός μου κατοικοεδρεύων εφιάλτης με περιτριγυρίζει. Μάταια προσπαθώ να μυρίσω αλλού. Δεν κατορθώνω ν' αποφύγω τη τσίκνα του λουκάνικου που όπως - όπως σερβιρίστηκε απ' τον πλανόδιο στους οπαδούς κάποιου ακόμη γκρουπούσκουλου, με καλόπαιδα των Εξαρχείων. Η τσίκνα, οι επέτειοι, τα μνημόσυνα, η καθημαγμένη, πλην αείποτε ηρωική αριστερά.

Αναρωτιέμαι αν απ' τη Μεταπολίτευση και μετά έχει ξαναπαιχτεί στα ζάρια η χώρα, με τέτοιο ζήλο. Τόσες φορές, κάθε μέρα κι επί σειρά μηνών. 

Αναρωτιέμαι αν οι ψυχικές διαταραχές, ή οι καθυστερήσεις στην ανάπτυξη της προσωπικότητας κομματικών στελεχών είχαν κι άλλοτε επώδυνες εθνικές συνέπειες. 

Αναρωτιέμαι πώς και γίνεται να επιβιώνει ο νεοσταλινισμός τόσες δεκαετίες μετά τον Μπρέζνιεφ και την πτώση του τείχους. Αν η πάλαι ποτέ Ανανεωτική Αριστερά, αρχήθεν κιόλας, δεν ήταν ούτε ανανεωτική, ούτε αριστερά, ή μήπως η μετάλλαξη επισυνέβη καθ' οδόν, ντροπαλά - ντροπαλά. 

Επίσης αν οι μετέπειτα επιμειξίες απλώς επιδείνωσαν τα πράματα, ή ήταν η αποφασιστική τομή σ' αυτή τη μακρόσυρτη διαδικασία μεταλλάξεως. 

Τέλος αν στο ιστορικό τοπίο εν γένει, η επανάσταση, ή η φερόμενη ως επανάσταση φλερτάρει συχνά - πυκνά περισσότερο με τον θάνατο και λιγότερο με τις δυνάμεις της ζωής. Κι αν απλώς, απλούστατα δηλαδή, καθυστερήσαμε να σκεφτούμε τη σοσιαλδημοκρατία και το φιλελευθερισμό.

Αλλά τώρα έχουμε μπροστά μας δημοψήφισμα και προέχει το "ναι". Δηλαδή η μισοφωτισμένη έξοδος διαφυγής από τη φρίκη. Από τη φρίκη που και τα πιο μαύρα σενάρια, ως προς τις μακρόπνοες σκέψεις και βλέψεις της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, είχαν παραβλέψει.


Καληνύχτα σ' όσους αγρυπνούν.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου