ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2015

Παναγιώτης Γκλαβίνης: Η δική μας αναφορά στο Γκρέκο


Του Παναγιώτη Γκλαβίνη από το Capital
Μου προξενεί εντύπωση που πολλοί διαπιστώνουν αντιφάσεις και διαφορετικές ερμηνείες στην απόφαση του Λαού να πει ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Νομίζω πως περισσότερο συνεκτική και λογική απάντηση δεν θα μπορούσε να λάβει κανείς, τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων. Διότι, ο Λαός απάντησε κρυστάλλινα και με τρόπο απολύτως συνεκτικό τόσο στο ερώτημα της Κυβέρνησης, όσο και στο ερώτημα των εταίρων μας: Είπε ΟΧΙ στη συμφωνία των εταίρων και ΝΑΙ Ευρώ. Είναι αντιφατικό αυτό; Καθόλου! Γιατί; Διότι απλούστατα, ο Ελληνικός Λαός θέλει να μείνει στο Ευρώ χωρίς τους όρους παραμονής του στο Ευρώ. Θέλει να μείνει στο Ευρώ χωρίς τις υποχρεώσεις του Ευρώ. 
Θέλει να μείνει στο Ευρώ με νέα ελλείμματα, με νέες προσλήψεις στο Δημόσιο, με επαναλειτουργία της ΕΡΤ, με πληρωμένες συντάξεις και καταβεβλημένους μισθούς, με επιστροφή των περικοπών, με νέα ύφεση και ανοικτά ΑΤΜ, με χρηματοδότηση από τους έξω χωρίς καμιά μεταρρύθμιση μέσα, με δημόσιες επενδύσεις και όχι ιδιωτικές, με νέο κούρεμα του χρέους προς τους εταίρους μας, μεταξύ δε αυτών και προς την Κύπρο, κ.ο.κ. 
Αυτά τον δίδαξαν αυτοί που τον ρώτησαν. Με αυτά τον διαπαιδαγώγησαν πέντε χρόνια τώρα όσοι τον ρωτήσανε ποιο Ευρώ θέλει την Κυριακή. Κι αυτός απάντησε. Αυτό το Ευρώ θέλει. Τέτοιο Ευρώ, όμως, δεν υπάρχει! 
Η διαφορά 60-40 δεν αφήνει κανένα περιθώριο άλλης ερμηνείας στους Ευρωπαίους: ο Ελληνικός Λαός δεν θέλει μια συμφωνία που να τον κρατά στο πραγματικό Ευρώ. Και γι’ αυτό δεν εξουσιοδότησε την Κυβέρνησή του να την υπογράψει. Αυτή είναι και η εν στενή εννοία απάντησή του στο δημοψήφισμα. 
Ο Ελληνικός Λαός θέλει να παραμείνει σ’ ένα φαντασιακό Ευρώ. Αυτό του είπανε ότι ήταν εφικτό. Και γι’ αυτό του είπανε να πει ΟΧΙ. Κι αυτός, εφόσον τον διαβεβαίωσαν ότι είναι εφικτό, είπε ΟΧΙ. Και απαγόρευσε στην Κυβέρνησή του να συνάψει μια συμφωνία που του εξασφάλιζε –όταν του προτάθηκε– την παραμονή του στο πραγματικό Ευρώ. Διότι μια τέτοια συμφωνία, όπως αυτή που μας πρότειναν οι εταίροι μας για να μας κρατήσουν στο Ευρώ, την απέρριψε ρητώς και ειδικώς την Κυριακή. 
Αφού ρωτήθηκε, την απέρριψε. Αυτοί που τον ρωτήσανε, ας φροντίσουν τώρα να υλοποιήσουν τη βούλησή του. Όμως, την πίτα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο, αποκλείεται να πετύχουν. 
Και ή ο Λαός θα εξαπατηθεί για να μείνει η Ελλάδα στο Ευρώ ή η Ελλάδα θα βγει από το Ευρώ. Από τα δυο, το ένα μόνο μπορεί να συμβεί. 
Και τότε ο καθένας μας θα κάνει την Αναφορά του στον Γκρέκο. 
* Ο κ. Γκλαβίνης είναι αν. καθηγητής Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ

1 σχόλιο:

  1. Λέων, έδωσα αυτό το σημείωμα στον τοπικό τύπο. Στο κοινοποιώ.
    ΝΙΚΗΤΗΣ Ή ΗΤΤΗΜΕΝΟΣ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ;
    Είναι γεγονός πως ο κ. Τσίπρας κατήγαγε μια περιφανή προσωπική νίκη με το 60%. Γι αυτή τη νίκη σχεδόν όλοι τον συγχαίρουν – πολλοί τον έχουν αναγορεύσει σε κυρίαρχο του «παιχνιδιού» κ.λ.π. Ας μου επιτραπεί μια διαφορετική προσέγγιση. Έχω την άποψη πως η θέση του είναι πολύ πιο δύσκολη σήμερα παρά πριν το δημοψήφισμα - προσωπικά σχεδόν τον λυπάμαι.
    Κατά τη γνώμη μου από τη μια αύξησε την δυσπιστία των ξένων ηγετών, άρα μάλλον τα όσα θα του προτείνουν θα είναι - εις βάρος μας βέβαια - πολύ χειρότερα από την πρόταση Γιουνκέρ, την οποία από αυτά που διαβάζουμε την προτείνει σαν βάση για ένα νέο μνημόνιο. Από την άλλη, όταν φτάσει σε μια συμφωνία (επώδυνη χωρίς αμφιβολία), πώς θα πείσει τους Λαφαζάνηδες να την αποδεχθούν, θα του λένε πως ο λαός απέρριψε την προηγούμενη με 60% κλπ, πώς θα μπορέσει να την περάσει λοιπόν;
    Γι αυτό λέω, ούτε ψύλλος στον κόρφο του.
    Μπάμπης
    Υ.Γ. Ο Δελαστίκ αποκάλεσε γερμανοτσολιάδες όσους ψήφισαν ΝΑΙ. Εξήγηση; Ο τύπος είναι ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ. Χρειάζεται τίποτε άλλο για να χαρακτηριστεί; Το να είναι ένας πιτσιρικάς ΑΝΤΑΡΣΥΑΣ δικαιολογείται. Ένα γεροντοφρικιό όμως;

    ΑπάντησηΔιαγραφή