ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

γιατί έτσι γουστάρουν

γιατί έτσι γουστάρουν

Παρατηρητήριο

Επιχείρηση Zamora

Μέρα των πραξικοπηματιών σήμερα. Ας ανακαλέσουμε στη μνήμη μας μερικές άχρηστες (;) πληροφορίες.

Ο αγαπημένος μας Ούγκο Τσάβες, στρατιωτικός ο άνθρωπος, είχε φτιάξει από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 το MBR-200, μια μυστική οργάνωση επίδοξων πραξικοπηματιών στρατιωτικών. Το 1992 αποπειράθηκε πραξικόπημα - βαθειά δημοκράτης ο άνθρωπος. Οπερέτα το πραξικόπημα, με καμιά 15αριά νεκρούς το βράδυ μέχρι να παραδοθεί ο ίδιος και καμιά 200αριά ακόμη σε συγκρούσεις που ακολούθησαν τους επόμενους μήνες.

Το ιστορικώς ενδιαφέρον είναι πως η κωδική ονομασία (επινόησης του ιδίου του Τσάβες) του πραξικοπήματος του 1992 ήταν "Επιχείρηση Zamora". Ο σύντροφος Νικολάς Μαδούρο έδωσε την ίδια κωδική ονομασία, "Επιχείρηση Zamora", στην εμφυλιοπολεμική διανομή 500.000 όπλων στους οπαδούς του για να αντιμετωπίσουν τις λαοθάλασσες των διαδηλωτών. Κολεκτίβες του τρόμου.

Γιώργος Προκοπάκης

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσα Brexit και να γίνουν, όσες Λεπέν ή Μελανσόν, Πέπε Γκρίλο και Αλέξηδες κι αν παρελάσουν από τη σκηνή, το Τείχος έχει πέσει και η Κίνα όπου νάναι θα κάνει εκλογές. Ο δρόμος της Ελευθερίας είναι ανοικτός, έστω και αν ακόμα κυκλοφορούν Ζόμπυ του προηγούμενου αιώνα. Power to the free people

Σάββατο, 11 Ιουλίου 2015

Εθνική Ενότητα αλλά πως;


του Λεωνίδα Καστανά

Η εθνική ενότητα αν δεν έχει βάθος στην κοινωνία είναι κούφια λέξη. Και στη δική μας δεν έχει. Παλιές νοοτροπίες που ενισχύθηκαν 5 χρόνια τώρα από την ολέθρια αντιμνημονιακή ρητορική στην οποία πρωτοστάτησε ο ΣΥΡΙΖΑ, και σιγόνταραν και άλλοι. Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν θέλει μεταρρυθμίσεις και θα αντισταθεί στα όποια σκληρά μέτρα. Αυτό είναι και το μήνυμα του 62% του δημοψηφίσματος. Ακόμα και αν όλα τα κόμματα συμφωνήσουν, οι συνδικαλιστικές τους παρατάξεις θα αντισταθούν. Οι πολυποίκιλες συντεχνίες θα προσπαθήσουν να ακυρώσουν στην πράξη τις όποιες αλλαγές προτείνονται βρίσκοντας πολυπληθές ακροατήριο.

Από την άλλη, η εμπιστοσύνη έχει εξαφανιστεί. Ποιος θα δώσει 52 δις σε αυτήν την κυβέρνηση για να διαχειριστεί την κρίση που η ίδια προκάλεσε; Ακόμα και αν τα δώσουν για να αποφύγουν ένα Grexit , θα επιβάλλουν πολύ αυστηρούς ελέγχους πράγμα που θα προκαλεί συνεχώς τριβές λόγω των πιέσεων της κοινωνίας.

Ωστόσο κάτι πρέπει να κάνουμε. Η μόνη λύση είναι μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας από όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου με τεχνοκράτες στα επίκαιρα υπουργεία που έχουν πιθανότητα αλλά και τη δυνατότητα να κάνουν το σωστό και να αδιαφορήσουν για το πολιτικό κόστος. Κυβέρνηση που να μπορεί να αποκαταστήσει ένα μέρος της εμπιστοσύνης των δανειστών και να υλοποιήσει τα αναγκαία. Δεν είναι μόνο τα οικονομικά μέτρα, είναι και οι διαρθρωτικές αλλαγές οι οποίες ενοχλούν περισσότερο την πλειοψηφία των πολιτών.

Η επόμενη περίοδος θα έχει πολλές και σκληρές εσωτερικές συγκρούσεις και συνεχείς τριβές με τους εταίρους, μέχρι να ανοίξει αυτός ο μονοδρόμος. Δεν απομένει άλλο τι παρά να το παλέψουμε. Με χαμηλούς τόνους από τους εγχώριους πολιτικούς, τους δανειστές και τα ΜΜΕ. Και κυρίως με λιγότερη συζήτηση και γρήγορη, καθαρή δουλειά. Είναι σημαντικό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι, τουλάχιστον σε επίπεδο ηγετικής ομάδας, από την αποδώ πλευρά. Αλλά η αριστερίστικη ιδεοληψία είναι πια εγκαταστημένη στην ελληνική κοινωνία. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη δυσκολία.

ΥΓ. Ακούω για εκλογές το Σεπτέμβρη λόγω απώλειας της δεδηλωμένης. Γιατί να γίνουν εκλογές; Για να διχαστούμε χειρότερα; Για να λύσει ο ΣΥΡΙΖΑ το εσωτερικό του πρόβλημα. Για να διαλυθούμε τελείως; Η χώρα δεν έχει ανάγκη ούτε από εκλογές ούτε από δημοψηφίσματα. Έχει ανάγκη από σοβαρούς ανθρώπους που μπορούν να κάνουν το σωστό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου