ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

Παρατηρητήριο: ΟΙ Ψευδαισθήσεις Σπινέλη και Μπουτάρη

Ανάποδο Θαύμα ή οι Ψευδαισθήσεις Σπινέλη και Μπουτάρη το Δεκαπενταύγουστο.

Έχετε σκεφτεί ποτέ μια Μεγαλόχαρη που να κάνει ανάποδα θαύματα; Μια Παναγία που να κάνει τους ανοιχτομάτηδες τυφλούς, τους περιπατητές χωλούς, τους υγιείς ασθενείς; Κι όμως, κάτι τέτοιο πρέπει να συνέβη φέτος το Δεκαπενταύγουστο καθώς αμφότεροι Σπινέλης και Μπουτάρης (ναι, Μπουτάρης, αυτός που αφελώς αν και καλοπροαίρετα οι φίλοι του "Μένουμε Ευρώπη" τον ήθελαν να ηγηθεί νέου φιλοευρωπαϊκού πόλου που θα ενώσει όλους τους φιλοευρωπαϊστές) εξαιτίας ενός τέτοιου ανάποδου θαύματος προφανώς αντιλήφθηκαν στην Αριστερά και τον Αλέξη της προτερήματα και αρετές που ουδείς εξ ημών μπορεί να αντιληφθεί.
Ίσως βέβαια απλώς οι άνθρωποι να βίωσαν κάτι ανάλογο προς το θαύμα της Δαμασκού και να άνοιξαν οι οφθαλμοί τους, να φωτίστηκε ο νους τους και να κατάλαβαν τελικά πως η Αριστερά αποτελεί την εν ανθρώποις ευδοκία κι ο Αλέξης Τσίπρας. Όλα μπορούν να συμβούν, γιατί όχι κι αυτό; Αλλά είναι πραγματικά έτσι;
Ας τα πάρουμε χωριστά. Τι μας λέει ο καλός καθηγητής κύριος Σπινέλης; Αρχικά αναφέρεται στη δήλωση Δραγασάκη, σύμφωνα με την οποία η κυβέρνηση έσφαλε στις εκτιμήσεις της σχετικά με τις προθέσεις των Ευρωπαίων, εξαίροντας την ειλικρίνεια του αντιπροέδρου της κυβέρνησης και τονίζοντας ότι τελικά πρέπει να αποδώσουμε στην ανοησία και την άγνοια ό,τι πολλοί εξ ημών αποδίδαμε σε ιδεοληψία ή και δόλο. Ήδη, έχουμε τις πρώτες σοβαρές ενστάσεις. Η ειλικρίνεια έχει τη σημασία της μόνο όταν δεν είναι αναπόφευκτη. Εν προκειμένω ο αντιπρόεδρος μιας κυβέρνησης που επί επτά μήνες κορόιδευε με τον πιο αισχρό τρόπο τον ελληνικό λαό, όταν η κατάσταση έφτασε στο μη παρέκει μας είπε "κάναμε λάθος". Το σημείο που η καλή διάθεση συναντά την αφέλεια (στην καλύτερη των περιπτώσεων).
Και στη συνέχεια τί μας λέει; Ότι η Αριστερά έχει το ηθικό πλεονέκτημα της ιδεολογίας και μπορεί να προσελκύσει τεχνοκράτες και ικανά ως προς τη διοίκηση στελέχη που αλτρουϊστικά κι από διάθεση προσφοράς κινούμενα θα σπεύσουν να στηρίξουν την κυβέρνηση της Αριστεράς. Κι η απορία μας είναι, γιατί δεν το κάνει; Γιατί αντί γι'αυτό που λέει ο κύριος Σπινέλης ζήσαμε έναν ανεκδιήγητο Κορεάτη σύμβουλο του προηγούμενου ΥΠΟΙΚ που ούτε τις απαιτούμενες γνώσεις διέθετε ούτε την εμπειρία και φυσικά δεν προσήλθε από καμία διάθεση προσφοράς ή πεπεισμένος από το ηθικό πλεονέκτημα της ιδεολογίας της Αριστεράς αλλά μάλλον λόγω της παχυλής αποζημίωσης που καλείται το ελληνικό κράτος να του καταβάλλει για τις πρόσφατες "υπηρεσίες" που προσέφερε.
Όταν όμως ο κύριος καθηγητής κάνει λόγο στην τεχνολογική ηγεμονία της ΕΣΣΔ -απότοκη κι αυτή προφανώς του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς υποθέτουμε- εκτίθεται. Η ναζιστική Γερμανία σαφώς και για μεγάλο χρονικό διάστημα υπερείχε πλήρως τεχνολογικά των αντιπάλων της. Αυτό οφείλεται σε κάποιου είδους ηθικό πλεονέκτημα; Θα ήταν ενδιαφέρουσα μια τέτοια άποψη. Και πέραν αυτού όμως, αρκεί το παράδειγμα της διαστημικής για να καταλήξει κάνεις σε ασφαλές συμπέρασμα σχετικά με τη σοβιετική υπέροχη και πολύ περισσότερο δε να δοκιμάσει να κάνει μια τόσο αυθαίρετη αναγωγή στη σημερινή Ελλάδα της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα; Δεν νομίζουμε.
Κι ύστερα, το άρθρο του δημάρχου Θεσσαλονίκης. Εδώ λίγα έχουμε να πούμε. Ο ιδιόρρυθμος κύριος Μπουτάρης, γράφει σα να αγνοεί τί συνέβη στη χώρα από την 26η Ιανουαρίου μέχρι σήμερα. Στα σημεία δε που αρκετά άτολμα ασκεί κριτική, μια εξαιρετικά ήπια κριτική, εντελώς διαχειριστικού θα λέγαμε τύπου, δεν παραλείπει να βάλει στο κάδρο τους προηγούμενους κατά τρόπο που θυμίζει σαφώς το επιχείρημα "γιατί οι Σαμαροβενιζέλοι ήταν καλύτεροι;".
Η συνέχεια είναι απλώς διασκεδαστική και ανάξια σχολιασμού καθώς ούτε ο Νίκος Παππάς - ή ο μπαμπάς του- δε θα χρησιμοποιούσε αυτούς τους χαρακτηρισμούς για τον Αλέξη Τσίπρα και δεν θα του απέδιδε αυτές τις ιδιότητες. "Έξυπνος και ευέλικτος", "έχει τη δυνατότητα να μείνει στην Ιστορία σαν ηγέτης επιπέδου Ελευθερίου Βενιζέλου", ή να συνεχίσει το έργο που δεν ολοκλήρωσε ο Ιωάννης Καποδίστριας(!!!).
Δε θα συνεχίσω περισσότερο τον σχολιασμό. Ο, κατά τα λοιπά, συμπαθής κύριος Μπουτάρης τα γράφει αρκετά χαριτωμένα που είναι αδύνατον να μην προκαλούν στον αναγνώστη από ειρωνικό μειδίαμα μέχρι τρανταχτό γέλιο. Ας είναι. Θεωρούμε πως περισσότερο από τον ίδιο εκτίθενται όσοι υποστηρίζαν πως ο κύριος δήμαρχος θα μπορούσε και θα έπρεπε να ηγηθεί ενός φιλοευρωπαϊκού πόλου απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ του κυρίου Τσίπρα.
Η απορία που γεννάται είναι εύλογη. Πώς γίνεται δύο άνθρωποι, κατά τεκμήριο ευφυείς που πιστεύουν στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας να γράφουν κείμενα που αφενός εκθειάζουν το γνωστό μεταπολιτευτικό παραμύθι για την ηθική υπεροχή της Αριστεράς μπολιάζοντάς το με αρκετή αφέλεια (Σπινέλης) ή υμνώντας "τον Αλέξη" κατά τρόπο που κάνει τη Θεανώ Φωτίου να ζηλεύει που ποτέ δεν εκθείασε όπως του άξιζε τον πρόεδρο. Παρασύρθηκαν από την υψηλή δημοφιλία του ηγέτη; Συμβαίνει κάτι άλλο. Θα δούμε. Εδώ είμαστε. Και το σίγουρο είναι ότι δεν μπορούμε όχι απλώς να συμμεριστούμε τις γνώμες τους αλλά ούτε καν να ασχοληθούμε σοβαρά με τα επιχειρήματα πάνω στα οποία τις στηρίζουν.
Και κάπως έτσι ξαναδιαβάζοντάς τα δύο άρθρα καταλήγουμε τελικά να δεχτούμε ως μόνη πιθανή εξήγηση το προλογικό μας συμπέρασμα: γίνονται και ανάποδα θαύματα τελικά.
Υ.Γ. Το απόλυτο highlight του άρθρου του κυρίου Μπουτάρη παρατίθεται αυτούσιο άνευ σχολιασμού:
"Επιπλέον, είναι ο μόνος πολιτικός που προσωποποιεί την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον."
Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΡΧΕΤΑΙ!


Το παρατηρητήριο

Κείμενο Μπουτάρη Η ώρα του Αλέξη

4 σχόλια:

  1. Θαύματα γίνονται κάθε μέρα: Οι Πασοκτσήδες έγιναν Συριζαίοι, αφού παλαιότερα πολλοί αριστεροί έγιναν Πασοκτσήδες. Το ίδιο και αρκετοί Δημαρίτες. Ο Τσίπρας και ο Καμμένος έγιναν μνημονιακοί, αφού είχε προηγηθεί ο Σαμαράς. Τελικά, μόνο ΚΚΕ και Λαφαζάνηδες δεν υπόκεινται σε θαυματουργές επιδράσεις, ως άθεοι. Α ναι, και η Χρυσή Αυγή, παρότι θρήσκα...Δεν συγκαταριθμώ δε και τις πάμπολλες περιπτώσεις, όπου πολιτικά τυφλοί άκουσαν, ιδεολογικά κωφοί ανέβλεψαν και γενικώς άλαλοι ήρον τον κράββατόν τους και περιεπάτησαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νίκο μου μακάρι τα θαύματα να μας βοηθήσουν μια φορά να σηκωθούμε από το κρεβάτι της παραπληγίας. .

      Διαγραφή
  2. Η "Κομμουνιστική ίωση" (το κομμουνιστική μπορεί να αντικατασταθεί και με το σοσιαλιστική) κάνει τους δυο κατά τα άλλα συμπαθείς και κατά τεκμήριο έξυπνους ανθρώπους να λένε ανοησίες. Μετά το 1989 και την εξαφάνιση των "σοσιαλιστικών παραδείσων" δεν υπάρχει κατ' αρχήν κανένα ηθικό πλεονέκτημα στην"αριστερά" . Επίσης αν και αρχικά νομιζόμενος ως Νέο-Κομμουνιστής ο Τσίπρας γέρνει προς τον "Εθνικό-Λαϊκισμό" του ΠΕΡΟΝ και του Τσάβες, έτσι που ακόμη και η "αριστερή" του ιδεοληψία να είναι αμφισβητούμενη. Η δημοφιλία του οφείλεται κυρίως ότι υποσχέθηκε τα πάντα στους πάντες και ο "σοφός" Ελληνικός λαός παρεσύρθη ευχαρίστως. Επειδή η πραγματικότητα τελικά είναι αμείλικτη και ανίκητη ο Τσίπρας σύντομα θα κατέβει στα "κιλά' του. Δηλαδή σε αυτά ενός ιδεοληπτικού αδαούς και ελλιπώς μορφωμένου νέου πολιτικού, παμπόνηρου και δόλιου κρατιστή, και θα εξαφανιστεί ως διάττων αστήρ. Άρα τζάμπα οι κολακείες και οι τεμενάδες των "εν ιδεολογία" και όχι "εν ιδιοτελεία" τελούντων αρθρογράφων !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ στα όσα γράφετε. ¨Οποιος και αν είναι ο λαός πάντα επιβιώνουν και κυριαρχούν πολιτικοί με ένα κάποιο έρμα. Παγκοσμίως. Η επιστροφή θα είναι άμεση.

      Διαγραφή