ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

Διονύσης Νοταράκης: Ντεμέκ αντίσταση


του Διονύση Νοταράκη

Έγινε αρκετός λόγος για το t-shirt της βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ, ξέρετε αυτό με την γυναίκα που ανάβει τσιγάρο από το μπουκάλι της μολότοφ και που το διακοσμεί το ανάλογο αλφάδι. 

Βλέποντας την ντυμένη έτσι θυμήθηκα την τεράστια Μέριλ Στρίπ στο “Ο διάβολος φορούσε Πράντα” η οποία με λίγες προτάσεις αποδομεί τις ενδυματολογικές επιλογές της νεαρής βοηθού της λέγοντας της πως ο κύκλος του ρούχου που διάλεξε ως άνετο και αντισυμβατικό είχε ξεκινήσει πριν από μερικά χρόνια μέσα στο γραφείο της από την ίδια και πως το χρώμα του είχε χρησιμοποιηθεί από καμιά δεκαριά σχεδιαστές μόδας πριν το ρούχο καταλήξει στο καλάθι των προσφορών. Της είπε ακόμα πως αυτό το συγκεκριμένο μπλε σουέτερ έγινε η αφορμή για να κινηθεί μια αγορά εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων δημιουργώντας παράλληλα θέσεις εργασίας. 

Σε ο,τι αφορά το μπλουζάκι της βουλευτού μπορούμε να κάνουμε μερικές ανάλογες παρατηρήσεις. Πάει περίπου μια δεκαετία από τότε που το πανκ λουκ και το μιλιτέρ επανεμφανίστηκαν ταυτόχρονα (παραδόξως ταίριαξαν στα μάτια των σχεδιαστών) στην μόδα και που έβλεπες αξεσουάρ (πχ χακί τσάντες) με το αλφάδι στις βιτρίνες των καταστημάτων. Είναι προφανές πως όλα αυτά δεν κατασκευάστηκαν σε αναρχικές κολεκτίβες αλλά σε αναπτυσσόμενα κράτη με χαμηλό κόστος και πουλήθηκαν στον δυτικό κόσμο σε καταναλωτές που ήθελαν να δηλώσουν κάτι. Για μένα κανένα πρόβλημα. Ο καθένας ας δηλώνει ο,τι θέλει και όπως θέλει. Αλλά δεν μπορώ παρά να μην επισημάνω την κοροϊδία: δεν μπορείς να δηλώνεις “αντίσταση στον καπιταλισμό” με μπλουζάκι αγορασμένο πιθανότητα από το δίκτυο, κατασκευασμένο λογικά στην Κίνα ή στο Μπαγκλαντές και στο οποίο έχει αντικειμενοποιηθεί η γυναικά ως “αναρχικό action babe”. Και δεν μπορείς να δηλώνεις αντίσταση στον καπιταλισμό με αυτό το μπλουζάκι γιατί αυτό το μπλουζάκι είναι ο καπιταλισμός ή τουλάχιστον μια όψη του: φτηνιάρικος, διαδικτυακός, σεξιστικός. 

Συνεπώς εμένα ούτε το “ας φοράει ο,τι θέλει στην Βουλή”, ούτε το “ευτελίζει το Κοινοβούλιο και τον ρόλο της” με κάλυψαν. Αυτό που είδα ήταν το “ντεμέκ αντίσταση”.

2 σχόλια:

  1. Δεν αντέχω, θα την πω την κακία μου! Δεν θα μπορούσε ποτέ να αποσπάσει τα βλέμματα από την καθόλου κολακευτική όψη αλλιώς - με το μπλουζάκι το καταφέρνει. Συζητάνε όλοι γι αυτό αντί για την μούρη της - την κακομοίρα.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σε ο,τι αναφορά το μπλουζάκι ;;;;;;;;;;
    αναφορά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή