ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Με την Ευρώπη

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Ξένια Κουναλάκη:Δεν χρειάζονται τα Θρησκευτικά


της Ξένιας Κουναλάκη από την Καθημερινή
Διαβάζοντας το χθεσινό άρθρο του γείτονά μου, Τάκη Θεοδωρόπουλου, με τίτλο «Γιατί χρειάζονται τα Θρησκευτικά», δεν μπόρεσα να κρύψω ένα χαμόγελο όταν έφτασα στη φράση: «Η προαιρετική διδασκαλία των Θρησκευτικών, με το επιχείρημα της ανεξιθρησκίας, μπορεί να τανύζει τις χορδές της προοδευτικής ψυχής, δεν παύει όμως να αποτελεί την άλλη πλευρά του νομίσματος. Όπως η αθεΐα είναι η άλλη πλευρά της πίστης». Επειδή είμαι από τους γονείς που επέμεναν στην απαλλαγή από το συγκεκριμένο μάθημα με τον τρόπο που διδάσκεται στο σχολείο, νιώθω να φωτογραφίζομαι στη συγκεκριμένη αποστροφή. «Η προοδευτική ψυχή» γίνεται αντικείμενο χλεύης από τον αρθρογράφο, ο οποίος υπογραμμίζει ότι η Βίβλος είναι από τους πυλώνες του ευρωπαϊκού πολιτισμού κι οι επιστολές του Παύλου από τα σημαντικότερα κείμενα της γλώσσας μας. Νομίζω ουδείς τα αμφισβήτησε όλα αυτά. Η εκλαϊκευμένη Βίβλος είναι ένα από τα συναρπαστικότερα παιδικά βιβλία, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος. Ο ύμνος της αγάπης υπό τους ήχους του Ζμπίγκνιεφ Πράισνερ στην ταινία «Μπλε» του Κριστόφ Κισλόφσκι αποτελεί επίσης ένα από τα πιο συγκλονιστικά σημεία στον σύγχρονο κινηματογράφο. Ουδείς είπε να αποκρύψουμε από τα παιδιά μας τα κείμενα αυτά.
Μπορούν όμως να διδάσκονται στο πλαίσιο του μαθήματος της Λογοτεχνίας, της Ιστορίας ή της Θρησκειολογίας, που με τόσο πάθος απορρίπτει ο κ. Θεοδωρόπουλος, μαζί με το Κοράνι, την Τορά και άλλα θρησκευτικά κείμενα, που επίσης διαδραμάτισαν και εξακολουθούν να διαδραματίζουν καίριο ρόλο στη σύγχρονη κουλτούρα των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Αρκεί να ανοίξει κανείς ένα βιβλίο Θρησκευτικών οιασδήποτε τάξης δημοτικού ή γυμνασίου για να διαπιστώσει πόσο παρωχημένη είναι η κατήχηση που επιχειρείται από την Ορθόδοξη Εκκλησία και με πόσο πατερναλισμό και αφ’ υψηλού ύφος αντιμετωπίζονται όλες οι υπόλοιπες, υποδεέστερες θρησκείες.
Η διαβεβαίωση του αρμόδιου υπουργού Παιδείας, Έρευνας και (ναι και επί «πρώτης φοράς Αριστεράς!») Θρησκευμάτων Νίκου Φίλη προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο, πως «δεν θα γίνουν μονομερείς ενέργειες», αποδεικνύει ποιος αποφασίζει για αυτά τα θέματα. Η άτακτη υποχώρηση της κυβέρνησης μπροστά στην παντοδυναμία της Εκκλησίας μάς θύμισε εξάλλου ότι ο μόνος πολιτικός που πέτυχε να συγκρουστεί μετωπικά μαζί της και να νικήσει ήταν ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης στο ζήτημα των ταυτοτήτων. Έκτοτε ούτε οι αριστερές κυβερνήσεις των τελευταίων μηνών ούτε οι προοδευτικοί… Αρχιεπίσκοποι κατάφεραν να συνδιαμορφώσουν μια υγιή και διακριτή σχέση μεταξύ κράτους και Εκκλησίας. Κι επειδή συχνή είναι η επίκληση του Συντάγματος από ιερείς, απλώς να τονίσουμε πως το άρθρο 3 κάνει λόγο για «επικρατούσα θρησκεία» και όχι για θεοκρατικό καθεστώς. Σταυροί, εικόνες σε δημόσια κτίρια και ο τρόπος διδασκαλίας των Θρησκευτικών στο σχολείο απλώς παραβιάζουν τα δικαιώματα των υπολοίπων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου