ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

Βάσω Κιντή: Έτσι χωρίς πρόγραμμα


Η απέχθεια αυτών των ανθρώπων προς ό,τι παραπέμπει σε παιδεία και εκπαίδευση είναι εμφανής και δυσάρεστη. Ειδικά τα Συμβούλια Διοίκησης τους ενοχλούν περισσότερο γιατί παραπέμπουν σε σύγχρονα πανεπιστήμια δυτικού κόσμου.   Η καραμέλα βέβαια είναι πάντα οι δήθεν αντιδημοκρατικές διαδικασίες. Γιατί δεν έχουν αλλά ούτε και θέλουν να προτείνουν τίποτα. (Leo)

από το Protagon

Σε συνέντευξή της στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega»(27/10/2015) η Αναπληρώτρια Υπουργός Παιδείας κ. Σία Αναγνωστοπούλου υποστήριξε ότι δεν σκοπεύουν να το παίξουν «οι μεγάλοι μέντορες της παιδείας». «Έχουμε βαρεθεί τους υπουργούς με τα μεγάλα σχέδια που καταστρέφουν τελικά την παιδεία και ειδικά την τριτοβάθμια», είπε
Γι’ αυτό κι εκείνη ανακοίνωσε τι θα κάνουν: Θα διαπραγματευθούν με τη ΔΕΗ ώστε να πληρώνουν τα ΑΕΙ λιγότερα λεφτά για το ρεύμα και θα τελειώσουν με τα Συμβούλια Ιδρύματος και τις αρμοδιότητες που είχαν διότι, όπως είπε, είναι υπεύθυνα για τις δυσλειτουργίες στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Οπότε, όλα καλά μετά για την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τι χρειάζονται οι μεταρρυθμίσεις; Ε, ας βολευτούν τώρα κουτσά στραβά τα προβλήματα με τα οικονομικά και για τα μεγάλα θέματα -ανέφερε τις πανελλαδικές εξετάσεις εισαγωγής- έχει ο Θεός, θα γίνει εθνικός διάλογος. Με τι θέσεις, τι σχέδια; Άγνωστο!
Άλλωστε ξέρουν στο Υπουργείο Παιδείας. Καλούν τους γονείς που έχουν παιδιά στα ιδιωτικά σχολεία να τα πάνε στα δημόσια για να πιέσουν για την αναβάθμισή τους αλλά πριμοδοτούν τα ιδιωτικά φροντιστήρια (προτείνοντας μειωμένο ΦΠΑ έναντι των ιδιωτικών σχολείων) επειδή συμπληρώνουν σε ευρεία κλίμακα τη δημόσια εκπαίδευση που νοσεί. Δηλαδή, νοιάζομαι για τη δημόσια εκπαίδευση αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτε γι΄ αυτήν, δεν έχω λεφτά ούτε σχέδια, οπότε φροντίζω τον παραπληρωματικό φορέα της, τα ιδιωτικά φροντιστήρια. Makes sense, δεν λέω! Έτσι και στην ανώτατη εκπαίδευση. Δεν έχω σχέδια, θέσεις, προτάσεις, δεν το παίζω μεταρρυθμιστής, μειώνω το τιμολόγιο της ΔΕΗ, ικανοποιώ το κομματικό μου ακροατήριο καρατομώντας τα μισητά Συμβούλια και πορεύομαι όσο πάει.
Το αν θα εγκαταλείπουν το δημόσιο πανεπιστήμιο όσοι μπορούν, αν αυτό καταρρέει, δεν τους απασχολεί. Αρκεί να μην δείχνουμε επαρχιώτες όπως είπε η Υπουργός. Είναι επικίνδυνος επαρχιωτισμός, υποστήριξε, να περιμένουμε να μας σώσουν οι ξένοι που έρχονται στα Συμβούλια. Τα πανεπιστήμια έχουν ήδη διεθνή εμβέλεια, είπε, αφού πάνε οι καθηγητές σε διεθνή συνέδρια και οι φοιτητές της Νομικής κερδίζουν διεθνείς διαγωνισμούς. Ξεχνάει ότι αυτοί οι λίγοι φοιτητές διακρίνονται με τη δική τους και των λίγων καθηγητών τους εντελώς προσωπική προσπάθεια και αγωνίζονται να υπερβούν ένα κλίμα γενικευμένης απαξίας των σπουδών και της αριστείας που πρώτο το κόμμα της κ. Αναγνωστοπούλου, και από τον θώκο του Υπουργείου, καλλιέργησε. Και μας χαλάει όταν έχουμε στα Συμβούλια προσωπικότητες διεθνούς κύρους, όπως τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Cincinnati, Jack L. Davis, μέλος του Συμβουλίου Ιδρύματος του ΕΚΠΑ, που πρόσφατα ανακοινώθηκε η σπουδαία αρχαιολογική του ανακάλυψη στην Πύλο, ανακάλυψη που βρέθηκε στα πρωτοσέλιδα του διεθνούς τύπου. Και δεν είναι φυσικά ο μόνος. Πολλοί άλλοι και Έλληνες της διασποράς αλλά και Έλληνες εντός της χώρας προσφέρουν αφιλοκερδώς και με προσωπικό κόστος (ως πότε άραγε μετά από τόσες προσβολές;) τις υπηρεσίες τους στην ανώτατη εκπαίδευση και στη χώρα. Και είναι εκλεγμένοι (έμμεσα, με αυξημένη πλειοψηφία, από τα εσωτερικά μέλη των Συμβουλίων) και όχι διορισμένοι όπως υποστήριξε η Υπουργός. Και αυτού του είδους τη διαδικασία εκλογής και σύνθεση των Συμβουλίων επικρότησε η μεγάλη πλειοψηφία των μελών ΔΕΠ που συμμετείχε στην ανάδειξή τους με ηλεκτρονική ψηφοφορία την οποία το τεχνοφοβικό κόμμα της κ. Υπουργού με την ΠΝΠ κατήργησε, υποθέτω ως «τεχνοφασισμό», όπως έλεγαν παλαιά. Ευτυχώς, πάντως, που η υπουργός είπε ότι δεν έχει «καμία αντίρρηση να έρχονται συνάδελφοι από μεγάλα πανεπιστήμια». Κάτι είναι κι αυτό. Τους επιτρέπεται τουλάχιστον να επισκέπτονται τη χώρα.
Αλλά ας δούμε πιο συγκεκριμένα τι είπε η υπουργός.
Μας είπε λοιπόν ότι τα Συμβούλια είναι ένας «απολύτως αντιδημοκρατικός μηχανισμός μέσα στο πανεπιστήμιο».
  • Να της θυμίσουμε ότι η σύστασή τους έγινε από τη Βουλή των Ελλήνων που ψήφισε με πλειοψηφία 5/6 το σχετικό νομοσχέδιο.
  • Ότι αναδείχθηκαν με ψηφοφορία όλων των μελών ΔΕΠ στην οποία συμμετείχαν σε ποσοστά που ξεπερνούσαν το 80% και 90%.
  • Να της θυμίσουμε επίσης ότι το κόμμα της, ακόμη και με προσωπική συμμετοχή στελεχών του, παρεμπόδιζε τις διαδικασίες εκλογής των Συμβουλίων παραβιάζοντας προβλέψεις του νόμου, αποκλείοντας την είσοδο στους εκλέκτορες, «απαλλοτριώνοντας» την κάλπη, κατεβάζοντας τους server των ιδρυμάτων. Δεν θυμάμαι την κ. Υπουργό να διαμαρτύρεται για αυτές τις κραυγαλέα αντιδημοκρατικές ενέργειες ούτε κάποιον άλλο από το κόμμα της να καταδικάζει τη στοχοποίηση υποψηφίων των Συμβουλίων με αφίσες καταζητούμενων στις σχολές.
  • Τέλος, να της θυμίσουμε ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι ο νόμος είναι απολύτως συνταγματικός και ψεύδονται όσοι από το Υπουργείο ισχυρίζονται το αντίθετο. Οι ελάχιστες ακυρώσεις συγκεκριμένων αποφάσεων (3 μόλις σε σύνολο δεκάδων) δεν πλήττουν τη συνταγματικότητα ούτε τη δημοκρατικότητα του οργάνου αφού καλούν ακριβώς τα Συμβούλια να συμμορφωθούν και να εφαρμόσουν τον νόμο που αμφισβητεί η υπουργός.
  • Ούτε το μέτρο της προεπιλογής των υποψηφίων πρυτάνεων είναι αντισυνταγματικό ή αντιδημοκρατικό όπως έκρινε πάλι το ΣτΕ.. Η διοίκηση σύνθετων οργανισμών όπως είναι τα πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία, κλπ. δεν είναι χώρος άσκησης εν γένει του δικαιώματος του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι που ισχύει στην κοινωνία. Αλλιώς θα βάζαμε τους ασθενείς, τους νοσοκόμους και τους γιατρούς να επιλέγουν με ψηφοφορία τους διοικητές των νοσοκομείων ή θα ζητούσαμε να ψηφίζουμε όλοι μας αυτούς που θα έβαζαν υποψηφιότητα για να γίνουν υπουργοί.
Είπε ότι «με τον νόμο 4009, δημιουργήθηκε τέτοια σύγχυση και αντιδημοκρατικότητα στα πανεπιστήμια που είχε ως αποτέλεσμα την απόλυτη δυσλειτουργία των πανεπιστημίων». Δηλαδή για τις δυσλειτουργίες των πανεπιστημίων δεν φταίνε οι αυθαίρετες και παράνομες καταλήψεις των σχολών, το παράνομο κλείσιμο ιδρυμάτων (π.χ. ΕΚΠΑ), η γενικευμένη ανομία και η βία, η έλλειψη χρημάτων και η κακοδιαχείριση που αφήνει τα ιδρύματα χωρίς επιστημονικά περιοδικά, χωρίς θέρμανση και καθαριότητα, αλλά ένας νόμος (ο 4009 και πριν αυτός της κ. Γιαννάκου) που υιοθετήθηκε καθόλα δημοκρατικά και ένας θεσμός τα Συμβούλια που θεσμοθετήθηκαν ακριβώς για να βοηθήσουν και να εποπτεύσουν την ορθή ακαδημαϊκή και οικονομική λειτουργία, τη χρηστή και διαφανή διαχείριση και διοίκηση όπως συμβαίνει σε όλον τον κόσμο.
Έχουν τα Συμβούλια, λέει η Υπουργός, «απολύτως συγχυσμένες» (sic) αρμοδιότητες, «διατακτικές, ελεγκτικές και εποπτικές» με αποτέλεσμα να μην λειτουργεί το Πανεπιστήμιο. Μάλλον δεν θα έχει προσέξει ότι ο νόμος δίνει όλες τις εκτελεστικές αρμοδιότητες στον πρύτανη και τη Σύγκλητο και στο Συμβούλιο μόνο την εποπτεία και την εν γένει χάραξη στρατηγικής Η ταλαιπωρία της ακαδημαϊκής κοινότητας και οι δυσλειτουργίες στην ανώτατη εκπαίδευση τα τελευταία χρόνια δεν προήλθαν από τα Συμβούλια αλλά από τις δυναμικές εσωτερικές μειοψηφίες και τους δικούς τους «αλληλέγγυους» που περιφρονούσαν τους νόμους και τους κανονισμούς, έπλητταν τη δημοκρατία, προσέβαλλαν πρόσωπα και θεσμούς , δρούσαν ανενόχλητα και ασύδοτα χρησιμοποιώντας ακόμη και βία. Το κόμμα της κ. Υπουργού δεν έπαιρνε αποστάσεις από αυτά τα φαινόμενα, αν δεν πρωτοστατούσε κιόλας. Άλλωστε και στη συγκεκριμένη εκπομπή, όταν οι δημοσιογράφοι τη ρώτησαν για τα συχνά γεγονότα στις πρυτανείες, η κ. υπουργός υποστήριξε, χωρίς περαιτέρω διευκρινίσεις, ότι «είναι υγιές να υπάρχουν αντιδράσεις στο πανεπιστήμιο». Να επισημάνουμε επίσης ότι, οι όποιες εντάσεις μεταξύ πρυτανικών αρχών και Συμβουλίων σημειώθηκαν σε ελάχιστα ιδρύματα (κυρίως ΕΚΠΑ και ΑΠΘ) όπου οι πρυτανικές αρχές υπερασπίστηκαν τη γραμμή ΣΥΡΙΖΑ της ασυμβίβαστης και δυναμικής ανυπακοής και επιβραβεύτηκαν στη συνέχεια με κυβερνητικές θέσεις. Ο κ. Μυλόπουλος στη διοίκηση της ΕΤ3 --μέχρι να παραιτηθεί-- και ο κ. Πελεγρίνης, νυν υφυπουργός Παιδείας, ο οποίος παρομοίωσε τα μέλη του Συμβουλίου με ναζιστές καθηγητές και έκανε αγωγή εναντίον τους για ένα εκατομμύριο ευρώ.
Τέλος είπε η Υπουργός ότι δεν μπορεί τα όργανα διοίκησης να μην αντιπροσωπεύουν όλον τον πληθυσμό του πανεπιστημίου υπονοώντας υποθέτω ότι θα επαναφέρει την πρόβλεψη του νομοσχεδίου Μπαλτά (που δεν περιλαμβάνεται ωστόσο ΠΝΠ) να ψηφίζουν εκτός από τους καθηγητές και οι φοιτητές με τους διοικητικούς υπαλλήλους για τον πρύτανη, τους κοσμήτορες κλπ.. Ξεχνάει ότι και στον παρόντα νόμο οι φοιτητές εκπροσωπούνται στη διοίκηση. Στα Συμβούλια μάλιστα προβλέπεται η συμμετοχή ισότιμου μέλους από τους φοιτητές με αποφασιστικές αρμοδιότητες για όλα τα θέματα. Η δε αντιπροσώπευση ενός τμήματος της ακαδημαϊκής κοινότητας δεν συνεπάγεται ότι πρέπει τα μέλη του να ψηφίζουν και για τις άλλες.
Συμπερασματικά, η κυβέρνηση δεν έχει κανένα σχέδιο για την ανώτατη εκπαίδευση. Κινείται με γνώμονα το «βλέποντας και κάνοντας» αρκεί να είμαστε στην εξουσία. Έχει στοχοποιήσει τα Συμβούλια συμβολικά προς ικανοποίηση του κομματικού ακροατηρίου δείχνοντας τη διάθεσή της ν’ αφήσει τα πράγματα να βουλιάξουν μένοντας στάσιμα. Κανείς δεν ισχυρίστηκε ότι τα Συμβούλια είναι το απαύγασμα της σοφίας --σε όλον τον κόσμο είναι κοινοτοπία Εδώ δαιμονοποιήθηκαν γιατί συμβολίζουν τη μεταρρύθμιση. Γι’ αυτό και πρέπει να στηριχθούν. Αν αποδυναμωθούν με νέους νόμους και ΠΝΠ κανείς σοβαρός άνθρωπος ειδικά από το εξωτερικό δεν θα ενδιαφερθεί ξανά να θέσει υποψηφιότητα και θα κλειστούμε πάλι στη μίζερη απομόνωσή
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου