ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

των νιάτων μας την εκδικήτρα ορμή την ξεφλούδησαν οι έσχατοι

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Τέλης Σαμαντάς: Το πρόσωπο του τέρατος



Ένας βουλευτής πέφτει θύμα τραμπούκικης επίθεσης από τους νεοναζί χρυσαυγίτες. Το γεγονός από μόνο του θα έπρεπε να συγκλονίσει τον πολιτικό κόσμο. Και θα έπρεπε να τον συσπειρώσει εναντίον του νεοναζιστικού μορφώματος. Με σαφή λόγο και ακόμη σαφέστερες πράξεις.
Αντί γι αυτό η μεν Νέα Δημοκρατία καταγγέλει τον Νίκο Φίλη «ως ηθικό αυτουργό της επίθεσης» ο δε ΣΥΡΙΖΑ καλεί την Αξιωματική Αντιπολίτευση «να αποφασίσει αν είναι κόμμα της Δημοκρατίας ή μια συνιστώσα της Ακροδεξιάς» και «όποιος φλερτάρει με την Ακροδεξιά... τελικά γίνεται ο ίδιος θύμα".
Σ΄αυτή ακριβώς την ανεύθυνη αλλά και επικίνδυνη στάση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης έγκειται το σοβαρότερο πρόβλημα για τη Δημοκρατία σήμερα: στο ότι ένα απεχθές γεγονός στην ουσία περνάει σε δεύτερη μοίρα, επικαλυπτόμενο από μικροπολιτικές αντεγκλήσεις. Το αν έχει δικαίωμα ένας υπουργός να εκφράζει «προσωπικές απόψεις για ιστορικά ζητήματα» ή το αν η εξολόθρευση των Ποντίων είναι «εθνοκάθαρση» ή «γενοντονία» είναι απολύτως δευτερεύοντα.
Το καίριο και το πρωτεύον είναι πως πίσω από τέτοιου είδους παρελκυστικές «επικαλύψεις» παραμονεύει ο κίνδυνος να «πάψει να μας τρομάζει το πρόσωπο του τέρατος» και όχι μόνο να το συνηθίσουμε αλλά και «ν’ αρχίσουμε να του μοιάζουμε», όπως σημείωνε κάποτε ο Μάνος Χατζιδάκις. Ας συνέλθουν, λοιπόν, κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι πριν το «πρόσωπο του τέρατος» γίνει ο καθρέφτης της νεοελληνικής κοινωνίας. Τα ιστορικά παραδείγματα -παλαιότερα αλλά και πρόσφατα- δεν είναι λίγα …

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου