ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Με την Ευρώπη

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

Προτίμησα να συμπαρασταθώ σε όλους αυτούς, δουλεύοντας.


Ασάφειες
Να κάνεις απεργία και διαδήλωση, Οk.
Για ποιο λόγο; Ο καθένας για το δικό του λόγο;
Συνισταμένη υπάρχει;
Ο ΣΥΡΙΖΑ καλούσε σε απεργία. Οι περισσότερου Συριζαίοι ή ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ  έκαναν απεργία Γιατί; Γιατί υπόγραψε μνημόνιο; Γιατί οι Ευρωπαίοι δεν πληρώνουν τα ελλείμματά μας; Γιατί έχει αδικίες ο νόμος Κατρούγκαλου; Γιατί δεν φύγαμε από το Ευρό να τρώμε με χρυσά κουτάλια; Γιατί δεν μπορεί το κόμμα τους να διαχειριστεί την κατάσταση; Γιατί είναι προοδευτικοί και απεργούν πάντα;

Οι αντιπολιτευόμενοι έκαναν απεργία. Γιατί; Γιατί θέλουν να πέσει απλά ο ΣΥΡΙΖΑ; Γιατί δεν θέλουν αυτό το ασφαλιστικό; Κι αν δεν το θέλουν, ποιο είναι αυτό που θέλουν; Γιατί συμπαρίστανται στους αγρότες που δεν θέλουν να πληρώνουν εισφορές; Γιατί είναι κατά των δανειστών; Γιατί θέλουν να επωμιστούν όλοι αναλογικά τα βάρη; Γιατί θίγονται ατομικά;

Μπλέξιμο.

Δεν βρήκα απάντηση και έτσι πήγα στο σχολείο και δούλεψα. Δεν θέλησα να ταυτιστώ με κανέναν. Ούτε με το ΚΚΕ που πάντοτε απεργεί, ούτε με το ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να διαδηλώσει κατά των δανειστών ούτε με όσους θέλουν επιστροφή στην επίπλαστη ευημερία και νιώθουν ότι ο Τσίπρας τους πρόδωσε.
Δεν ανήκω σε καμιά από αυτές τις κατηγορίες.
Και αν θεωρώ ότι η κυβέρνηση αυτή είναι καταστροφή, δεν θεωρώ ότι μια άλλη μπορεί να μου δώσει πίσω ότι έχασα. Στο φινάλε είμαι δημόσιος υπάλληλος και δεν πρέπει να κλαίγομαι. Χιλιάδες συμπολίτες μου δουλεύουν περισσότερο από μένα και αμείβονται λιγότερο. Χιλιάδες δεν έχουν δουλειά και είναι ικανότεροι από μένα. Χιλιάδες ζουν με την ανασφάλεια της απόλυσης, του κλεισίματος, της ανεργίας.


Προτίμησα να συμπαρασταθώ σε όλους αυτούς, δουλεύοντας.     

5 σχόλια:

  1. Και εγώ ακριβώς το ίδιο έκανα....με κάλυψες στο έπακρο Λεώ.....

    Δ.Φ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. «...δεν θεωρώ ότι μια άλλη κυβέρνηση μπορεί να μου δώσει πίσω ότι έχασα. Στο φινάλε είμαι δημόσιος υπάλληλος και δεν πρέπει να κλαίγομαι. Χιλιάδες συμπολίτες μου δουλεύουν περισσότερο από μένα και αμείβονται λιγότερο. Χιλιάδες δεν έχουν δουλειά και είναι ικανότεροι από μένα. Χιλιάδες ζουν με την ανασφάλεια της απόλυσης, του κλεισίματος, της ανεργίας».
    Αυτά είναι αλήθειες, γι αυτό δύσκολα λέγονται.
    Και μην περιμένεις να τις ακούσουν τώρα κάποιοι από το πολιτικό προσωπικό. Κυβερνώντες ή αντιπολιτευόμενοι, οποιουδήποτε χρώματος, μέχρι να χωνέψουν την πραγματικότητα που αυτοί, όλοι μαζί, δημιούργησαν, έχουν δυστυχώς μπροστά τους δρόμο.
    Το επάγγελμα της πολιτικής στην Ελλάδα της κρίσης:
    «Δεν βλέπω καθόλου, δεν ακούω καλά, μιλάω πολύ»
    http://aftercrisisblog.blogspot.gr/p/1.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ζούμε σε μια χώρα που τα αυτονόητα δύσκολα λέγονται και,σχεδόν ποτέ, δεν υλοποιούνται (είτε αυτό αφορά το πολιτικό προσωπικό που έχει και την μεγαλύτερη ευθύνη, είτε τον κάθε πολίτη στο επίπεδο της ατομικής ευθύνης).
    Σας διαβάζω συχνά, σας κατατάσσω στις μικρές οάσεις της έρημης σε όλα σχεδόν τα επίπεδα πατρίδας, σας ευχαριστώ που γράφετε τα αυτονόητα.
    Ι. Τσαγγαρίδου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σας ευχαριστώ. Φαίνεται ότι η κοινή λογική σπανίζει σε αυτήν τη χώρα.Χρόνια τώρα πιστεύουμε ότι το προφανές είναι απάτη και όλο και κάτι άλλο συμβαίνει στην πραγματικότητα.

      Διαγραφή
  4. Να είσαι καλά συνάδελφε... Κουράστηκα να απεργώ χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Κι όταν αναφέρω στους συνδικαλιστές μας αυτή την αίσθηση ματαιότητας μου απαντούν ότι είναι το μόνο μας όπλο! Μα με άσφαιρα κάνεις τίποτε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή