ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Με την Ευρώπη

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Πέμπτη, 7 Απριλίου 2016

Δημήτρης Παρίσης: Κατ' ασύγνωστη αμέλεια



Γράμμα σε ένα φίλο

Αλ., ιδεολογικώς, ιδίως δε από πολιτική τοποθέτηση, βρίσκομαι στην αντίπερα. Στην αντίπερα όχθη. Όμως Αλ. μου, πονάω για τις γκάφες σου, πονάω. Πονάω και θλίβομαι. Ιδιαίτερα όταν προέρχονται από έλλειψη παιδείας, πολιτική απειρία και. Και τον αστείο βοναπαρτισμό σου. Ακόμη περισσότερο μελαγχολώ, όταν αυτές προέρχονται από θλιβερές απόπειρες μιμήσεως πολιτικών του παρελθόντος. Που, αντίθετα με σένα, και παιδεία διέθεταν κι εν γένει χαρισματικοί ήταν.

Για πολλοστή φορά σου επισημαίνω, Αλ. Πρόσεχε, κάτσε σκέψου. Αν εσύ αδυνατείς, βάλε κάποιον απ' τους μετακλητούς να σκεφτεί. Σκέψου τις επιλογές των προσώπων. Τους εντολοδόχους σου. Την πατάς συνεχώς, Αλ. Κατ' ασύγνωστη αμέλεια, Αλ. Κατ' ασύγνωστη. Γιατί βρε παιδί μου; Γιατί ; Υπάρχει ζήτημα παιδικής ηλικίας ; Εκ πρώτης όψεως φαίνεται να υπάρχει. Μπορεί όμως και να κάνω λάθος. Μπορεί. Οι ειδικοί τα ξέρουν. Οι ειδικοί. Υπάρχουν πολλοί. Στο τέλος θα μ' αναγκάσεις να κατεβάσω λίστα των κατά περίσταση εντολοδόχων. Των κατά περίσταση και περιστασιακών. Θα παρελάσουν οι μισοί απ' τους "ανθρώπους" σου. Για εμπίστους ομιλώ.

Υπουργοί, μέντορες, αυλικοί, αυλάρχες, συνεργαζόμενοι υποτελείς, πανεπιστημιακοί με καλές επιδόσεις στη μαγειρική, παλατιανοί με και χωρίς σακίδιο, βοηθοί, με ξυρισμένη την κεφαλή και όχι, κόλακες και τσιράκια. Όλοι μια τρύπα στο νερό, Αλ. Μια τρύπα. Κλαίω και πονώ. Μια τρύπα. Με νερό, χωρίς, δε θυμάμαι. Πού βάζεις την Καφ., Αλ. μου ; Είναι η Καφ. για γυαλί ; Για το γυαλί ; Αφού δεν το μπορεί. Προσπαθεί, δεν μπορεί. Δεν δύναται, Αλ. μου, δεν δύναται. Σε ποια γλώσσα να στο πω ; (δεν καταλαβαίνεις κιόλας). Πάει, κονταροχτυπιέται η Καφ. εντός κι εκτός Βουλής. Με έμπειρους και άπειρους. Με δημοσιογράφους και όχι. Την κάνουν όλοι τ' αλατιού. Όλοι κι όλες.


Πρόσεχε Αλ. πρόσεχε. Το καλό σου θέλω. Κι εγώ κι οι άλλοι. Πρόσεχε. Υπάρχουν και τα δύσκολα. Και τα βάσανα. Βάσανα κι επινίκια χαμόγελα είναι δίπλα- δίπλα. Έτσι γίνεται στην Ιστορία. Ιδίως στην ελληνική. Υπάρχει επίσης στην ελληνική και στη παγκόσμια Ιστορία το "όπου φύγει, φύγει". Μη φτάσουμε και στο σημείο αυτό, Αλ.. Είπαμε. Να φύγουμε. Όχι όμως κι όπου φύγει, φύγει. Δε φτουράνε οι πέριξ σου. Προσπάθησε να καταλάβεις. Δέ 'ναι δύσκολο. Αδυνατούν Αλ. Πρόσεξε, το καλό, το καλό σου θέλω, Αλ. Δύσκολες θα 'ναι οι υπόλοιπες μέρες. Πολύ δύσκολες, το καλό, για το καλό, αντίπαλος εγώ, λίγες οι μέρες, το καλό σου, λίγες, αλλά, λίγες οι μέρες σου, το καλό, αλλά. Αλλά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου