ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

των νιάτων μας την εκδικήτρα ορμή την ξεφλούδησαν οι έσχατοι

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Τρίτη, 3 Μαΐου 2016

Αποστόλης Δημητρόπουλος: Θα παραιτηθείτε ή όχι;


Ο Αντώνης Λιάκος, πρόεδρος της λεγόμενης Επιτροπής Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία στην πρόσφατη συνέντευξή του στο Βήμα της Κυριακής (του Πάσχα) λέει -προτείνει- πολλά και διάφορα που παρά την ασάφεια τους, ορισμένα τουλάχιστον εξ' αυτών θυμίζουν το πρόγραμμα παιδείας του ΠΑΣΟΚ του 2007 και τις σχετικές επεξεργασίες που είχαν γίνει τότε (π.χ. Πλαίσιο Προγράμματος Σπουδών, λόγο και ρόλο στις τοπικές κοινωνίες, και πολλά άλλα...). Είναι προφανές ότι τίποτα από όλα αυτά δεν αποτελούσαν ποτέ και κατά κανένα τρόπο μέρος των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ ή έστω μέρους του κόμματος αυτού (που έτσι κι αλλιώς θεωρούσε θέση του οτιδήποτε επεδίωκε κάθε ομάδα οργανωμένων συμφερόντων στο χώρο της εκπαίδευσης).
Την ίδια όμως ώρα που ο Λιάκος αλλά και ο πρόεδρος του ΙΕΠ Γ. Κουζέλης, (αυτός που μιλούσε και για την ''μετασυντεχνιακότητα'' στην εκπαίδευση) προτείνουν την διεύρυνση της ''παιδαγωγικής αυτονομίας'' των σχολείων και των εκπαιδευτικών, και τη μείωση των διαλειμμάτων, ο Υπουργός Φίλης εκδίδει υπουργική απόφαση με το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα του Ενιαίου Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου (που αντικαθιστά εν μέρει το πρόγραμμα των σχολείων ΕΑΕΠ που εισήχθησαν το 2011 πιλοτικά και εφαρμόστηκε σε 1300 περίπου σχολικές μονάδες αλλά και το παραδοσιακό πρόγραμμα) με την οποία όχι μόνο αυξάνεται η διάρκεια των διαλειμμάτων (για να μην αυξηθεί κατά μερικά λεπτά η διάρκεια των διδακτικών ωρών και αυξηθεί το διδακτικό ωράριο των εκπαιδευτικών που παραμένει πολύ κάτω από το μ.ο. των συναδέλφων τους στην Ευρώπη) αλλά επιπλέον, καταργείται η Ευέλικτη Ζώνη, η μοναδική δηλαδή ζώνη παιδαγωγικής αυτονομίας που υπήρχε στα δημοτικά σχολεία (παραδοσιακά και ΕΑΕΠ).
Η Ευέλικτη Ζώνη (2 ώρες την εβδομάδα στα παραδοσιακά σχολεία και 1 ώρα στα σχολεία ΕΑΕΠ) έδινε τη δυνατότητα στα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς (ατομικά, ομαδικά ή και σε συνεργασία με άλλες σχολικές μονάδες της ίδιας περιοχής ή ακόμα και άλλων ευρωπαϊκών χωρών) να εφαρμόσουν καινοτόμα εκπαιδευτικά προγράμματα και δράσεις (όπως π.χ. περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, αγωγής υγείας, πολιτιστικά προγράμματα, προγράμματα φιλαναγνωσίας, προγράμματα τοπικής ιστορίας, ευρωπαϊκά προγράμματα COMENIUS, προγράμματα πρόληψης βίας και ενδοσχολικού εκφοβισμού, προγράμματα διεθνών οργανισμών, του ΟΗΕ, της UNICEF κλπ.) που εμπλουτίζουν τις διαδικασίες μάθησης και τις εκπαιδευτικές εμπειρίες των μαθητών και συνδέουν το σχολείο με το εξωτερικό κοινωνικό του περιβάλλον διατηρώντας το ανοικτό και σύγχρονο.
Η Ευέλικτη Ζώνη πολεμήθηκε λυσσαλέα και υπονομεύτηκε όλα αυτά τα χρόνια από τα εκπαιδευτικά συνδικάτα και τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ στο χώρο της εκπαίδευσης, ενώ εκπαιδευτικοί που έπαιρναν τέτοιες πρωτοβουλίες και την αξιοποιούσαν λοιδωρήθηκαν από τους συνδικαλιστές για την "αντισυναδελφική" τους συμπεριφορά (''χαλάγανε την πιάτσα''). Και όλα αυτά γιατί αυτή η χαραμάδα αυτονομίας και ανάσας στο πλέον συγκεντρωτικό εκπαιδευτικό σύστημα στον δυτικό κόσμο (βλέπε σχετικά στοιχεία του ΟΟΣΑ), έδινε τη δυνατότητα διαφοροποίησης των σχολείων μεταξύ τους (υπέρ των μαθητών τους...) και νομιμοποιούσε έτσι τις διαδικασίες αξιολόγησης και του έργου των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών. Με τη γνωστή αριστερίστικης υφής ξύλινη συνδικαλιστική γλώσσα και περίσσεια υποκρισίας υποστηρίζουν ότι η διαφοροποίηση των σχολείων είναι σε βάρος των μαθητών γιατί αυξάνει τις ανισότητες (!!!) όταν και ο καθένας καταλαβαίνει ότι το ομοιόμορφο σχολικό πρόγραμμα παραβλέπει και αδιαφορεί για τις υπαρκτές διαφορές και ανισότητες μεταξύ των μαθητών. Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που έκανε και μπορούσε ακόμη περισσότερο να πετύχει η ορθή, ελεγχόμενη και υπό διαρκή αξιολόγηση αξιοποίηση και περαιτέρω διεύρυνση της δομής της Ευέλικτης Ζώνης.

Ο Υπουργός Φίλης, με την υπουργική απόφαση για το νέο πρόγραμμα του δημοτικού σχολείου, υιοθέτησε τις θέσεις των συνδικαλιστών του ΣΥΡΙΖΑ και των εκπαιδευτικών συνδικάτων (που είναι και επίσημοι και ανεπίσημοι συνομιλητές και σύμβουλοί του) και όχι εκείνες του Α. Λιάκου και του Γ. Κουζέλη (της μετασυντεχνιακότητας...) τους οποίους ο ίδιος έχει επιλέξει και διορίσει στις θέσεις τους.
Τι θα κάνουν λοιπόν τώρα ο Λιάκος και ο Κουζέλης; Θα πάρουν θέση ως προς την υπουργική απόφαση για το πρόγραμμα του Δημοτικού Σχολείου, ''θα ποιήσουν την νήσσαν'' ή θα αρχίσουν ''τ' άλλα λόγια να αγαπιόμαστε''; Θα παραιτηθούν ή θα συνεχίσουν να γελοιοποιούνται; Λίγη παραπάνω αίσθηση ευθύνης, συνέπειας και αξιοπρέπειας δεν θα έβλαπτε την παιδεία πάντως! Ου μην την κοινωνία και την αριστερά...Μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ θα έβλαπτε, αλλά τι σχέση έχει αυτός με το συμφέρον της παιδείας, της κοινωνίας και της αριστεράς;

Οι ιδέες του κ. Λιάκου εδώ 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου