ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

γιατί έτσι γουστάρουν

γιατί έτσι γουστάρουν

Παρατηρητήριο

Επιχείρηση Zamora

Μέρα των πραξικοπηματιών σήμερα. Ας ανακαλέσουμε στη μνήμη μας μερικές άχρηστες (;) πληροφορίες.

Ο αγαπημένος μας Ούγκο Τσάβες, στρατιωτικός ο άνθρωπος, είχε φτιάξει από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 το MBR-200, μια μυστική οργάνωση επίδοξων πραξικοπηματιών στρατιωτικών. Το 1992 αποπειράθηκε πραξικόπημα - βαθειά δημοκράτης ο άνθρωπος. Οπερέτα το πραξικόπημα, με καμιά 15αριά νεκρούς το βράδυ μέχρι να παραδοθεί ο ίδιος και καμιά 200αριά ακόμη σε συγκρούσεις που ακολούθησαν τους επόμενους μήνες.

Το ιστορικώς ενδιαφέρον είναι πως η κωδική ονομασία (επινόησης του ιδίου του Τσάβες) του πραξικοπήματος του 1992 ήταν "Επιχείρηση Zamora". Ο σύντροφος Νικολάς Μαδούρο έδωσε την ίδια κωδική ονομασία, "Επιχείρηση Zamora", στην εμφυλιοπολεμική διανομή 500.000 όπλων στους οπαδούς του για να αντιμετωπίσουν τις λαοθάλασσες των διαδηλωτών. Κολεκτίβες του τρόμου.

Γιώργος Προκοπάκης

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσα Brexit και να γίνουν, όσες Λεπέν ή Μελανσόν, Πέπε Γκρίλο και Αλέξηδες κι αν παρελάσουν από τη σκηνή, το Τείχος έχει πέσει και η Κίνα όπου νάναι θα κάνει εκλογές. Ο δρόμος της Ελευθερίας είναι ανοικτός, έστω και αν ακόμα κυκλοφορούν Ζόμπυ του προηγούμενου αιώνα. Power to the free people

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2016

Μάκης Μηλάτος: Eurovision 2016: Δεν ηττήθηκε το τραγούδι αλλά η νοοτροπία


Από την Athens Voice
Ρώτησαν κάποτε τον Μάρλον Μπράντο τι έμαθε από το σινεμά και απάντησε: «Όταν ο σκηνοθέτης φωνάζει action, μπορεί να σημαίνει πως δεν πρέπει να κάνεις απολύτως τίποτα». Υπάρχουν πολλοί σε κυβερνητικά πόστα ευθύνης που πιστεύουν πως πρέπει να κάνουν πάντα κάτι. Επαναστατικό να το πω; αριστερό να το πω; διαφορετικό να το πω; Πάντως οπωσδήποτε κάτι. Να έχει μέσα τσαμπουκά, επιλήψιμη αισθητική, «ανατρεπτική» διάθεση και να δείχνει πως τα βάζει με το κατεστημένο. Είναι αυτό το λεπτό αδιόρατο νήμα που συνδέει τις ενέργειες Πολάκη, Κοντονή και Τσακνή.
Η ΕΡΤ μετά το μαύρο που είναι άλλη (αλλά στην ουσία είναι ίδια και χειρότερη) αποφάσισε πως πρέπει να κάνει κάτι με την «απεχθή και επονείδιστη» Eurovision και χρησιμοποιώντας τα γνωστά αριστερά χαρακτηριστικά της αποφάσισε να «διαβρώσει το σύστημα από τα μέσα».
Στις μάχες όμως υπάρχουν και απώλειες κι έτσι συνειδητά έστειλε ένα γκρουπ να σφαγιαστεί για το καλό του πολιτισμού. Δεν μπορεί η «προοδευτική» ΕΡΤ των Τσακνή - Ταγματάρχη να στείλει ένα ποπ σαχλοτράγουδο ακολουθώντας τις κατεστημένες πολιτιστικές πρακτικές της συντηρητικής Ευρώπης που έτρωγε βελανίδια όταν εμείς είχαμε πολιτισμό. Και επειδή είχαν σχέδιο και όραμα δεν χρειαζόταν ούτε να υποβληθούν προτάσεις ούτε επιτροπή και κοινό να αποφασίσει. Καλή είναι η «πλέρια δημοκρατία» αλλά συχνά οι διαδικασίες αυτές μας οδηγούν σε «ένα βήμα μπρος, δύο πίσω». Κι επειδή η επανάσταση κατά της αισθητικής Eurovision έπρεπε να προχωρήσει και επειδή η διάβρωση από τα μέσα έπρεπε να ξεκινήσει άμεσα κι επειδή υπήρχε στόχος και όραμα, επέλεξαν τους κατάλληλους ειδικούς πράκτορες (γιατί για γκρουπ δύσκολα τους κάνεις) και τους ανέθεσαν απ’ ευθείας την αποστολή με τον κωδικό «Αργώ» και με διαταγή να δώσουν νόημα και περιεχόμενο, να μεταφέρουν μήνυμα και ουσία σε ένα ανόητο πανηγυράκι που γίνεται κάθε χρόνο για να δείχνει την κατάπτωση του δυτικού πολιτισμού με το επίπεδό του. Εκεί που οι άλλοι κλαψουρίζουν μελοδραματικούς έρωτες, εμείς μιλάμε για τους μετανάστες. Λίγο το ’χεις;
Το τραγούδι που επιλέχτηκε είναι από μόνο του ένα πολιτιστικό και αισθητικό σοκ και φανερώνει το επίπεδο, την αισθητική, την επάρκεια και το στιλ αυτών που το επέλεξαν για να μας εκπροσωπήσει. Ένας αχταρμάς από ελληνικές ρίζες, αργοναυτική εκστρατεία, χιπ-χοπ (λέμε τώρα), νταούλια, ποντιακή λύρα και πολλές γλώσσες αλλά και κάτι από μπουζούκια ή μήπως μπουάτ και φεστιβάλ νεολαίας;
Με όλα αυτά τα «εφόδια» και χωρίς καμία πραγματική ουσία, το τραγούδι ήταν από πριν καταδικασμένο όχι μόνο στην Eurovision αλλά οπουδήποτε.
Και τα ερωτήματα που γεννάει όχι η αποτυχία του, αλλά η επιλογή του, είναι πολλά. Δηλαδή το άκουσαν ο Τσακνής με τον Ταγματάρχη και είπαν Ναι! αυτό είναι; Όταν οδηγούν το βάζουν να το ακούσουν γιατί τους αρέσει; Εκπροσωπεί τη μουσική και καλλιτεχνική τους αισθητική; Αυτό είναι το μουσικό τους όραμα για την ΕΡΤ;
Το τραγούδι απέτυχε, η νοοτροπία που το έστειλε ηττήθηκε, η διάβρωση της Eurovision από τα μέσα δεν προχώρησε, οι Ευρωπαίοι συνεχίζουν να τρώνε βελανίδια και σαχλοπόπ κουτόχορτο αλλά εμείς κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Ποιος είπε ότι η πολιτιστική επανάσταση είναι εύκολη υπόθεση. Για ρώτα και τον σύντροφο Μάο επ’ αυτού...
Συμπέρασμα: Κάναμε το καλύτερο. Οι άλλοι φταίνε.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου