ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

Χρήστος Δ. Παπαγεωργίου: Το Ελληνικό Σοβιετικό μόρφωμα σε κατάρρευση


Το 1989-1990 μελετώντας στην Ρωσία το "Σοβιετικό" σύστημα που κατέρρεε διαπίστωσα με έκπληξη ότι στην Ελλάδα είχαμε ένα παρόμοιο σύστημα για την ακρίβεια ένα ιδιότυπο Σοβιετικό μόρφωμα.
Μεγάλο γραφειοκρατικό και αναποτελεσματικό κράτος, πολλές ζημιογόνες κρατικές επιχειρήσεις, εμπόδια και δυσφήμηση της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας κτλ κτλ.
Η προσπάθεια να μοιραστώ την αναπάντεχη διαπίστωση μου αυτή με διάφορους φίλους στην Αριστερά και την Δεξιά απέβη άκαρπη. Ήταν όλοι σίγουροι ότι στην Ελλάδα είχαμε κάποιο Καπιταλιστικό μόρφωμα και ότι εγώ απλώς υπερέβαλα.
Εγώ παρέμενα με τις απόψεις μου και θεωρούσα σταθερά ότι χωρίς βαθειά φιλελεύθερη μεταρρύθμιση η Ελλάδα θα κατέρρεε όπως κατέρρευσαν όλα τα Σοβιετικά μορφώματα.
Η πορεία της Ελλάδας στην συνέχεια είναι γνωστή με ένα μικρό διάλλειμα άγαρμπου Φιλελευθερισμού από τον Κων/νο Μητσοτάκη, ακολούθησε μια μακροχρόνια πορεία σε σταθερή Σοβιετική κατεύθυνση.
Τα καύσιμα αυτής της Σοβιετικής πορείας ήταν οι πόροι από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ε.Ε. και τα δάνεια από την έκδοση ομολόγων σε ΕΥΡΩ. Όπως είπε όμως η μεγάλη Θάτσερ «Ο Σοσιαλισμός τελειώνει όταν τελειώσουν τα χρήματα των άλλων» και όταν οι άλλοι σταμάτησαν να αγοράζουν Ελληνικά ομόλογα το Σοβιετικό μας μόρφωμα κατέρρευσε.
Επειδή ο Σοσιαλισμός με οικονομική άνεση είναι πολύ αγαπητός ο Ελληνικός λαός έπαθε σοκ, όταν οι εταίροι μας στην Ε.Ε. και το ΔΝΤ που προσέτρεξαν σε βοήθεια, αν και μας χάρισαν 100 δις, μας ζήτησαν εξισορρόπηση εσόδων – εξόδων με τα «διαβόητα» μνημόνια.
Η αγανάκτηση που ακολούθησε από τις περικοπές επί δικαίων και αδίκων έφερε τελικά στην εξουσία τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Η κατάληξη αυτή αν και δημιουργεί εύλογη δυσθυμία σε πολλούς φίλους είναι εξαιρετικά ευνοϊκή για τους παρακάτω λόγους :
  1. Κατ’ αρχήν η Ελλάδα για γεωστρατηγικούς λόγους προστατεύεται και δεν είναι τυχαίο ότι το ΔΝΤ (που συνήθως ακούει τις ΗΠΑ) αλλά και όλοι οι υπουργοί οικονομικών των ΗΠΑ συνιστούν μείωση του χρέους, ενώ το ΝΑΤΟ περιφρουρεί το Αιγαίο από τον απρόβλεπτο Ερντογάν
  2. Η πορεία της Ελληνικού Σοβιετικού μορφώματος ακολουθεί το σταθερό μοτίβο κατάρρευσης κάθε παρόμοιου συστήματος και είτε ήταν ο Σημίτης είτε ο Κώστας Καραμανλής είτε ο ΓΑΠ στην εξουσία το σύστημα θα κατέρρεε. Απλώς ο Σημίτης τα φόρτωσε στον Καραμανλή και ο Καραμανλής στον ΓΑΠ. Ακόμη και η σχετικά επιτυχημένη διετία των ΣαμαροΒενιζέλων θα είχε άσχημη κατάληξη, αφού ο λαός ήταν αγανακτισμένος, άνεργος ή με μειωμένες αποδοχές και φορτωμένος με δάνεια και υποχρεώσεις και οι λαϊκιστές οργίαζαν
  3. Το ευτύχημα προκύπτει από το γεγονός ότι το ακραία ιδεοληπτικό και λαϊκίστικο μόρφωμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ υποχρεώνεται να διαχειριστεί την κατάρρευση, καταρρίπτοντας έτσι το Αριστερό και Εθνικολαϊκιστικό αφήγημα περί του Ελληνικού Καπιταλισμού της Αγίας Αριστεράς και του Ελληνικού δαιμονίου που θα βρει καινούργιο σοσιαλιστικό μονοπάτι άνεσης και ευημερίας μακριά από την φιλελεύθερη και δημοκρατική Ε.Ε.
  4. Επειδή γνωρίζουν οι κυβερνώντες ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ότι χωρίς την υποστήριξη της Ε.Ε. και του ΔΝΤ η Ελληνική οικονομία θα διαλυθεί πάραυτα, με όλες τις φυσιολογικές και δυσάρεστες συνέπειες για αυτούς, υπογράφουν τα πάντα όλα.
  5. Η επόμενη ελπίζω φιλελεύθερη μεταρρυθμιστική συμμαχία υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που φυσιολογικά θα διαδεχτεί τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, θα έχει ένα συμφωνημένο θεσμικό πλαίσιο που θα της επιτρέψει να κάνει όλες τις αλλαγές που χρειάζεται η Ελλάδα ώστε να γίνει μια φυσιολογική Ευρωπαϊκή χώρα και να αρχίσει να παράγει πλούτο που θα εξισορροπήσει έσοδα –έξοδα μειώνοντας την απαράδεκτα μεγάλη φορολογία που όπως η βροχή πέφτει επί δικαίων και αδίκων.
Σε ένα έξυπνο στίχο διάβασα όμως ότι η βροχή αυτή πέφτει κυρίως επί του δίκαιου γιατί ο άδικος κρατάει του δίκαιου την ομπρέλα !!!
Συμπέρασμα φίλοι ηρεμήστε, αφήστε ήσυχους τους ιδεοληπτικούς ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να διαχειριστούν την αναπόφευκτη κατάρρευση του Ελληνικού Σοβιετικού μορφώματος και αύριο θα είναι μια άλλη μέρα !!!

3/6/2016
Καθ. Χρήστος Δ. Παπαγεωργίου
Διδάκτωρ του IMPERIAL COLLEGE


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου