ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

ομαδάρα

ομαδάρα

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα όχι μόνο αρνήθηκε να εκσυγχρονίσει όλες τις εκπαιδευτικές της βαθμίδες, αλλά αγωνίστηκε σκληρά για να καταστρέψει και τον υπάρχοντα εκπαιδευτικό ιστό. Ανακάλυψε αργά τη λεγόμενη αντιαυταρχική εκπαίδευση και την εφάρμοσε τόσο λάθος ώστε να εξυπηρετεί τη βασική λαϊκίστικη εθνική αφήγηση, αλλά και τους εμπλεκόμενους με αυτή. Το λεγόμενο «δημοκρατικό σχολείο» ήταν και είναι εθνοκεντρικό, αντιδυτικό και ταυτόχρονα χαλαρό και ανεξέλεγκτο. Παράγει ολοένα και περισσότερους ημιμαθείς πολίτες με χαμηλή συνείδηση ατομικής ευθύνης. Με ελάχιστη πολιτειακή Παιδεία, καμία γνώση δημόσιων οικονομικών, καμία συναίσθηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου και ογκώδη άγνοια της πρόσφατης παγκόσμιας Ιστορίας. Αντιθέτως, η νεολαία μαθαίνει ότι αποτελεί μέρος ενός ανάδελφου έθνους, βαλλόμενου από παντού και δη από τους κακούς καπιταλιστές και νεοφιλελεύθερους της Δύσης που σήμερα τυγχάνει να είναι και τοκογλύφοι - δανειστές. Η αγάπη μας για τον Πούτιν και τη Ρωσία του είναι ενδεικτική.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσα Brexit και να γίνουν, όσες Λεπέν ή Μελανσόν, Πέπε Γκρίλο και Αλέξηδες κι αν παρελάσουν από τη σκηνή, το Τείχος έχει πέσει και η Κίνα όπου νάναι θα κάνει εκλογές. Ο δρόμος της Ελευθερίας είναι ανοικτός, έστω και αν ακόμα κυκλοφορούν Ζόμπυ του προηγούμενου αιώνα. Power to the free people

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Λεωνίδας Καστανάς: Δυστυχώς για μας, ήρθε και η ώρα των άλλων


  aπό το Liberal

Tόσα χρόνια, ω γίγαντες εσείς του αριστερισμού, θαυμάζατε όλους αυτούς τους παρίες του τρίτου κόσμου που ζούσαν μέσα στη λάσπη και την ανέχεια του κάθε λογής «κομμουνισμού». Εξυμνούσατε τα επιτεύγματα της φτώχειας και της σκλαβιάς του και ζητούσατε, δήθεν, κάτι ανάλογο και για τη Δύση. Απολαμβάνατε χαλαρά τις ελευθερίες της αστικής δυτικής δημοκρατίας, τα πλούτη του καπιταλισμού και τις εξελίξεις της τεχνολογίας, πολλοί από σας, με κρατική επιδότηση. Την ίδια στιγμή,  άλλοι λέγατε ότι δε σέβεστε το σύνταγμα και τους νόμους, άλλοι ότι μισείτε την κατανάλωση και τον τεχνολογικό πολιτισμό, και άλλοι καταγγέλλατε την παιδεία ως ιδεολογικό μηχανισμό του κράτους που αναπαράγει την αστική κυριαρχία. Οι περισσότεροι τα λέτε ακόμα. Η Ενωμένη Ευρώπη ήταν σκοτεινή, γραφειοκρατική και φιλελεύθερη. Οι πιο χλιαροί απ’ την παρέα σας ήταν με την «Ευρώπη των λαών». Οι πιο σκληροί, αγωνιζόσασταν εναντίον της, υπηρετούντες τα συμφέροντα της Ανατολικής  που ήταν και σοσιαλιστική, τρομάρα της.


Και έτσι περνούσαν οι μέρες οι καλές. Γιατί ζούσατε σε περιβάλλον αυξανόμενης ευημερίας, ειρήνης, δημιουργίας (συνήθως των άλλων), φθηνού χρήματος, άκρατου δανεισμού και κατανάλωσης. Λίγο παρακάτω ή πέρα μακρυά γινόταν ο κακός χαμός. Θέριζαν η πείνα και ο θάνατος του αριστερού ολοκληρωτισμού. Νέοι τσάροι κυβερνούσαν τη Ρωσία, και νέοι αυτοκράτορες την Κίνα και τη Β. Κορέα. Το ίδιο άδικοι και μοχθηροί. Αλλά προείχε η οικοδόμηση του «σοσιαλισμού». Ένα διλημματάκι το είχατε. Γκαουλάιτερς στα Γκούλαγκ του σοσιαλισμού ή αραχτοί στα καφενεία του καπιταλισμού. Αυθορμήτως απαντούσατε το δεύτερο αλλά δεν το φωνάζατε. «Παλεύατε» για το πρώτο.

H συνέχεια στο Liberal

4 σχόλια:

  1. Εξαιρετικό, όπως πάντα. Έχω μια μικρή ένσταση: Η Ευρωζώνη έχει εμπορικό πλεόνασμα με τον υπόλοιπο κόσμο (βλ. http://www.capital.gr/story/3133696/eurozoni-emporiko-pleonasma-27-5-dis-euro-ton-aprilio). Άρα δεν έχει ακόμα έλλειμμα ανταγωνιστικότητας. Κάποιες χώρες, όπως η Ελλάδα, έχουν. Έχει άλλα προβλήματα που αφορούν τις νέες τεχνολογίες, τη εκπαίδευση, τα Πανεπιστήμια, την έρευνα, την καινοτομία κλπ. Έχουν όμως κάποια βάση οι υποστηρικτές της ενίσχυσης της ζήτησης, όχι στην Ελλάδα που είναι ελλειμματική, αλλά κυρίως στις Βόρειες χώρες που είναι πλεονασματικές

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν χρειάζονται σχόλια.
    Απαντήσεις χρειάζονται - και δεν ακούγονται ακόμα.
    Η μετάβαση σε μια νέα εποχή είναι πάντα δύσκολη - το αποδεικνύει η ιστορία.
    Η ελπίδα είναι πως οι προηγούμενες αλλαγές εποχών ήταν βουτηγμένες στο αίμα, ενώ η σημερινή είναι απλώς πάρα πολύ δύσκολη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Με λυπη διαπιστωνω οτι ουδεις απασχοληθηκε με το διαρκως καταρρεον παραγωγικο υποδειγμα (μοντελο) της χωρας. Με μολις 29 δις δολ. εξαγωγες με ποσοστο του ΑΕΠ απο την βιομηχανια 13.9 %, με μεγαλη δυσανεξια -δια να μην ειπω αποστροφη- των νεων (και οχι μονον) προς την χειρωνακτικη εργασια τεχνιτου και τεχνικου, με 1/3 των 6,3 εκατ. διαμεριματων ακατοικητα, με 1/3 της δυναμενης να καλλιεργηθει γης επι μακρον εις αγραναπαυσιν,….., ολοι/ες ειμεθα ολιγον ως πολυ κρατικοδιαιτοι, με το 70+% των αποφοιτων λυκειων να σπουδαζει σε ΑΕΙ/»Α»ΤΕΙ,….,ας αναφωνησω :
    τῶν οἰκιῶν ὑμῶν ἐμπιπραμένων αὐτοὶ ᾄδετε;

    * οταν η Πορτογαλια εχει 74 δις με ποσοστο του ΑΕΠ απο την βιομηχανια 24.5%

    Μαλιστα υπαρχει και σχετικο ιστολογιο από την Ομάδα Πρωτοβουλίας 
για την Ενδογενή Παραγωγική μας Ανασυγκρότηση, το οποιο ελαχιστοι επισκεπτονται :

    http://endogenis.blogspot.gr/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Λέων μου, φοβάμαι την πατάς. Δεν φταίει πως οι ηγέτες "δεν μπορούν να κάνουν τη διαφορά, (είναι) άοσμοι, γυάλινοι, οξυζενέ, αφανείς, αδυνατούν να διεγείρουν την εξέδρα." Χωρίς να τους υπερτιμώ, δεν είναι αυτοί το βασικό πρόβλημα - το γράφεις κι εσύ, είναι δύσκολη η προσαρμογή ΟΛΩΝ ΜΑΣ από την εποχή των παχέων (δανεικών) αγελάδων στην εποχή της αναγκαίας ανασυγκρότησης.
    Από την άλλη μην παραβλέπεις την εμπνευσμένη ηγεσία του Πάκη, την λύση είπε θα την δώσει το ευρωομόλογο - αφού δεν μας δανείζει κανένας πλην ΕΚΤ κλπ, ας δανειστούν οι Ευρωπαίοι για μας.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή