ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

ομαδάρα

ομαδάρα

Παρατηρητήριο

Εκπαιδεύοντας του πολίτες

Το ελληνικό πολιτικό σύστημα αρνήθηκε να κοινωνήσει την αλήθεια και να εκπαιδεύσει τους πολίτες του στις νέες συνθήκες, δηλαδή στην «τεχνολογία των μνημονίων». Τώρα, μετά από επτά χρόνια ύφεσης αυτό φαντάζει ακόμα πιο δύσκολο. Το γεγονός ότι ο ορθολογισμός και οι φιλοευρωπαϊκές ιδέες δεν δημιουργούν κοινωνικό ρεύμα, παρόλη την κυβερνητική αποτυχία των λαϊκιστών, έγκειται στην αδυναμία των αντίστοιχων ταγών να πείσουν για τα προφανή. Και δεν πείθουν, γιατί ακόμα και σήμερα δεν θέτουν ως προτεραιότητα τη διακίνηση της αλήθειας, απεναντίας την αποφεύγουν. Καταφεύγουν και αυτοί στην ευκολία της καταγγελίας των μόνιμα κακών κυβερνητικών πρακτικών αναμένοντας την πτώση του ώριμου φρούτου.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσα Brexit και να γίνουν, όσες Λεπέν ή Μελανσόν, Πέπε Γκρίλο και Αλέξηδες κι αν παρελάσουν από τη σκηνή, το Τείχος έχει πέσει και η Κίνα όπου νάναι θα κάνει εκλογές. Ο δρόμος της Ελευθερίας είναι ανοικτός, έστω και αν ακόμα κυκλοφορούν Ζόμπυ του προηγούμενου αιώνα. Power to the free people

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016

Γρηγόρης Καραγρηγορίου: Η κουτουλιά


από τον τοίχο του στο fb

Πριν δέκα χρόνια σαν σήμερα, ο Ζινεντίν Ζιντάν τελείωνε την καριέρα του με μια κουτουλιά στον Μάρκο Ματεράτσι κι ένα χαμένο τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ο Ματεράτσι μίλησε στην L'Equipe για αυτήν την "επέτειο" και επιβεβαίωσε τι του είπε και έγινε αυτό που έγινε. Θέλει να πουλήσει και το βιβλίο του. Ο Ζιντάν το μεγαλο αστέρι, ο άρχοντας της ντρίμπλας, κάνει θαύματα όλο το καλοκαίρι του 2006 με τα μαγικά του πόδια. Ο Ματεράτσι λίγο πιο πάνω από την αφάνεια, γνωστός μόνο για τις κλωτσιές από τα δολοφονικά δικά του πόδια, ο άρχοντας της κόκκινης κάρτας. Αλλά στον τελικό του Μουντιάλ, έχουν βάλει ο καθένας από ένα γκολ, αν είναι δυνατόν, κι έχουν φτάσει στην παράταση. Στο 110ο λεπτό.
Του τραβάει τη φανέλα, ο Ζιντάν γυρίζει και του πετάει ένα "αν τη θες θα στη δώσω στο τέλος" κι ο Ματεράτσι θεωρεί, μάλλον σωστά, πως τον μειώνει, τον κοροϊδεύει. Λέει κανείς πως είναι καλό παληκάρι, με τακτ και λεπτούς τρόπους ο Ζιζού; Στο Λέτσε, την πρωτεύουσα της Γκρέτσια Σαλεντίνα, την Ελλάδας του Σαλέντο, δεν γουστάρουν να τους κοροϊδεύουν και δεν γίνεται να περάσει έτσι κατι τέτοιο. Οπότε του είπε για την αδερφή του. Κράτα τη φανέλα. "Preferisco la puttana di tua sorella". Προτιμώ την αδερφή σου. Την la puttana μάλιστα.

Αλλά και στη Μασσαλία , στο γκέτο των Αλγερινών τη Λα Καστελάν, όπως αρκετοί γνώριζαν κι όλοι οι υπόλοιποι λίγα δευτερόλεπτα μετά έμαθαν, δεν τα σηκώνουν καθόλου αυτά τα αστειάκια με τις οικογένειες. Και χέστηκε ο Ζιντάν αν είναι τελικός Μουντιάλ και μπορεί να το σηκώσει και τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του και λοιπές λεπτομέρειες. Κουτουλιά κι αποχωρώ και χαίρετε. Και δέκα χρόνια δεν το έχει μετανιώσει, δε ζητάει συγνώμη. Ο Ματεράτσι στην L'Equipe λέει, "το σέβομαι αν δε θέλει να μου δώσει εξηγήσεις". Γιατί κι αυτός καταλαβαίνει. Δίκιο έχουν κι οι δυο.

Πολύ σπάνια τσαντίζομαι κι απεχθάνομαι τη βία, την όποια βία. Αλλά, τις μετρημένες στα δάκτυλά της μιας παλάμης φορές που μου συνέβη αυτή η έκσταση, η ξεκάθαρη και καθόλου θολή επιφοίτηση πως τώρα πρέπει να κάνω αυτό που πρέπει να κάνω, ήταν σε εντελώς ανάλογη περίπτωση. Οπότε, ότι και να λένε, ότι και να γράφτηκε, ότι κι αν είναι το σωστό την κατανοώ και τη σέβομαι την πιο διάσημη κουτουλιά στο κόσμο. Και δεν υπάρχει συγνώμη για αυτό που είσαι, αν δέχεσαι τις συνέπειες.

(Στη φωτογραφία "Η Κουτουλιά", γιγάντια σύνθεση έξω από το Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου