ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016

Γρηγόρης Καραγρηγορίου: Η κουτουλιά


από τον τοίχο του στο fb

Πριν δέκα χρόνια σαν σήμερα, ο Ζινεντίν Ζιντάν τελείωνε την καριέρα του με μια κουτουλιά στον Μάρκο Ματεράτσι κι ένα χαμένο τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ο Ματεράτσι μίλησε στην L'Equipe για αυτήν την "επέτειο" και επιβεβαίωσε τι του είπε και έγινε αυτό που έγινε. Θέλει να πουλήσει και το βιβλίο του. Ο Ζιντάν το μεγαλο αστέρι, ο άρχοντας της ντρίμπλας, κάνει θαύματα όλο το καλοκαίρι του 2006 με τα μαγικά του πόδια. Ο Ματεράτσι λίγο πιο πάνω από την αφάνεια, γνωστός μόνο για τις κλωτσιές από τα δολοφονικά δικά του πόδια, ο άρχοντας της κόκκινης κάρτας. Αλλά στον τελικό του Μουντιάλ, έχουν βάλει ο καθένας από ένα γκολ, αν είναι δυνατόν, κι έχουν φτάσει στην παράταση. Στο 110ο λεπτό.
Του τραβάει τη φανέλα, ο Ζιντάν γυρίζει και του πετάει ένα "αν τη θες θα στη δώσω στο τέλος" κι ο Ματεράτσι θεωρεί, μάλλον σωστά, πως τον μειώνει, τον κοροϊδεύει. Λέει κανείς πως είναι καλό παληκάρι, με τακτ και λεπτούς τρόπους ο Ζιζού; Στο Λέτσε, την πρωτεύουσα της Γκρέτσια Σαλεντίνα, την Ελλάδας του Σαλέντο, δεν γουστάρουν να τους κοροϊδεύουν και δεν γίνεται να περάσει έτσι κατι τέτοιο. Οπότε του είπε για την αδερφή του. Κράτα τη φανέλα. "Preferisco la puttana di tua sorella". Προτιμώ την αδερφή σου. Την la puttana μάλιστα.

Αλλά και στη Μασσαλία , στο γκέτο των Αλγερινών τη Λα Καστελάν, όπως αρκετοί γνώριζαν κι όλοι οι υπόλοιποι λίγα δευτερόλεπτα μετά έμαθαν, δεν τα σηκώνουν καθόλου αυτά τα αστειάκια με τις οικογένειες. Και χέστηκε ο Ζιντάν αν είναι τελικός Μουντιάλ και μπορεί να το σηκώσει και τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του και λοιπές λεπτομέρειες. Κουτουλιά κι αποχωρώ και χαίρετε. Και δέκα χρόνια δεν το έχει μετανιώσει, δε ζητάει συγνώμη. Ο Ματεράτσι στην L'Equipe λέει, "το σέβομαι αν δε θέλει να μου δώσει εξηγήσεις". Γιατί κι αυτός καταλαβαίνει. Δίκιο έχουν κι οι δυο.

Πολύ σπάνια τσαντίζομαι κι απεχθάνομαι τη βία, την όποια βία. Αλλά, τις μετρημένες στα δάκτυλά της μιας παλάμης φορές που μου συνέβη αυτή η έκσταση, η ξεκάθαρη και καθόλου θολή επιφοίτηση πως τώρα πρέπει να κάνω αυτό που πρέπει να κάνω, ήταν σε εντελώς ανάλογη περίπτωση. Οπότε, ότι και να λένε, ότι και να γράφτηκε, ότι κι αν είναι το σωστό την κατανοώ και τη σέβομαι την πιο διάσημη κουτουλιά στο κόσμο. Και δεν υπάρχει συγνώμη για αυτό που είσαι, αν δέχεσαι τις συνέπειες.

(Στη φωτογραφία "Η Κουτουλιά", γιγάντια σύνθεση έξω από το Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου