ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Με την Ευρώπη

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

Αχιλλέας Γραβάνης: Ναι είμαι οργισμένος, είμαι πλέον άλλος




Για χρονια ανεχόμασταν και στογγυλευαμε! ΄

Απο καλη πρόθεση, απο καλοπιστία, απο ευγένεια, επειδή επρεπε για χίλιους δυο λόγους (προσωπικούς η και noble) και φτάσαμε σημερα εδω. Στον πάτο! 

Νιωθω συνυπεύθυνος, πρωτα και κυρια ως εκπαιδευτικός, ως η υποτιθέμενη ιντελιγκέντσια της χωρας. 

Αυτο τα τελευταία χρονια δεν το άντεξα και ειμαι πλεον ο εφηβικός εαυτός μου. Μην περιμένετε φιλοσοφίες και περίπλοκα φιλολογικά σχήματα, δεν τα κατεω! 

Θα εκφράζομαι σαν ένας πολίτης που είχε την τύχη-ατυχία να ζήσει και να ζει κι έξω και να συγκρίνει, που δεν ζήτησε τιποτα απο το σύστημα και δεν δέχθηκε τιποτα μεγαλοσχημο απο οτι αυτο του πρότεινε και που για χρονια δούλευε στον χώρο που του έταξε η τύχη, το προσωπικό ενδιαφέρον και η προσπάθεια χρονων. 

Και επειδή ειχα αυτη την τύχη-ατυχία να συγκρίνω, να βλεπω καπως καθαρά τι εγινε τα τελευταία πολλα χρονια ειμαι οργισμένος. 

Αυτο που ξεχείλισε το ποτήρι ειναι οτι οι πολιτικές ιδέες της ανανεωτικής αριστεράς με τις οποιες μεγάλωσα μεταλλάχθηκαν στις πιο συντηρητικές, στις πιο ακραία ολοκληρωτικές, να φτάνουν να κανουν σημερα ανερυθρίαστα κολεγιες με την λουμπεναρια, τον εθνολαικισμο, την γραφικότητα, την ακροδεξιά, να επιδιώκουν τον καθεστωτισμό. 

Για την Εξουσια! 

Για τα γεμίσουν τα απιστευτα ανεκπλήρωτα ζωής τυχάρπαστων μετριότατων σε όλα τους ανθρώπων της αριστεράς. 

Για να γίνουν υπουργοί και γραμματείς και μεγαλοσχήμονες τενεκέδες ξεγάνωτοι που δεν εχουν πετύχει τιποτα στη ζωή τους μόνοι τους, που ογκοσαν για χρονια στους κομματικούς διαδρομους του αναχρονισμού. 

Ειμαι οργισμένος και δεν με αναγνωρίζουν πολλοί φίλοι για χρονια, γιατι προσπαθω σε αυτήν την κακομαθημένη κοινωνια της αρπαχτής, του βολέματος και της (αυτ)απάτης μαζί με τους συνεργάτες και φίλους μου να δημιουργήσουμε πράγματα σημαντικα οχι μονο για τον βαλκανικό μικρόκοσμο μας αλλα και διεθνως. 

Ο λόγος μου λοιπόν θα ειναι αυτος που νιώθει ενα παιδί δίχως μέλλον που προσπαθει στην σημερινη Ελλαδα. 

Δεν με νοιάζει πια πως νιώθουν οι μεγαλοσχήμονες, με νοιάζει να ειμαι ο εφηβικός εαυτός μου, αυτος της θεσσαλικής επαρχίας με όνειρα και δύναμη δημιουργίας. 

Με νοιάζει να ξέρουν οι πολλοί σημαντικοί φίλοι μου που δεν εχουν διαθεση, κουράγιο πια να μιλήσουν δημοσια οτι νιώθουμε ακριβως τα ίδια.

Με νοιάζει επισης οι αγαπημένοι μου φοιτητές και οι συνεργάτες μου να ξέρουν οτι νιωθω το ίδιο πνιγμένος οπως αυτοί. 

Ναι, θα σκούζω και σε όποιον αρέσει, για τους άλλους ....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου