ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Στέλιος Παπαπέτρου:Ο «σκληρός πυρήνας» της ανεργίας


Του Στέλιου Παπαπέτρου από την Ναυτεμπορική
Η ηλικιακή κατηγορία των μακροχρόνια ανέργων, δηλαδή όσων είναι άνω των 45 ετών, αποτελεί αναμφίβολα τον «σκληρό πυρήνα» της ανεργίας στη χώρα μας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (α’ τρίμηνο 2016), από το 1.195.100 ανέργων, η ηλικιακή κατηγορία 45-64 ετών, των μακροχρόνια ανέργων, περιλαμβάνει 297.100 άτομα. Ουσιαστικά, ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εκρηκτικής αύξησης των ανέργων κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης μετά το 2010 ήταν και εξακολουθεί να είναι και η παράλληλη εκτίναξη του αριθμού αυτής της κατηγορίας των ανέργων σε πρωτόγνωρα επίπεδα για τη χώρα μας.
Με βάση τα τελευταία στοιχεία αποτελούν περίπου το 25% του συνόλου του άνεργου πληθυσμού. Από την επεξεργασία των χρονοσειρών της ΕΛΣΤΑΤ που παρουσιάζει σήμερα η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, προκύπτει ένα ακόμη βασικό ποιοτικό χαρακτηριστικό της μακροχρόνιας ανεργίας όσων είναι άνω των 45 ετών που είναι ίσως το σημαντικότερο, αλλά και το πιο ανησυχητικό από όλα τα υπόλοιπα δεδομένα.
Από το 2010 μέχρι τις αρχές του 2016, ύστερα από 25 συνεχόμενα τρίμηνα, ο αριθμός των μακροχρόνια ανέργων άνω των 45 ετών έχει τη σταθερή τάση να ανεβαίνει διαρκώς παρά τις επιμέρους εποχικές διακυμάνσεις που παρουσιάζει σε διάφορες χρονικές περιόδους. Έτσι, από τους 58.200 μακροχρόνια ανέργους στις ηλικίες άνω των 45 ετών που κατέγραψε η ΕΛΣΤΑΤ στο 1ο τρίμηνο του 2010, φέτος, έπειτα από 6 χρόνια, ο αριθμός αυτών των ανέργων σχεδόν εξαπλασιάστηκε και ανήλθε στα 297.100 άτομα. Αυτή η τάση επιβεβαιώνεται και στο τελευταίο χρονικό διάστημα της περιόδου 2015 - 2016, στο οποίο είχαμε μια μικρή αλλά σταθερή μείωση των ποσοστών ανεργίας.
Κατά το α’ τρίμηνο του 2016, ο αριθμός των απασχολούμενων ανήλθε σε 3.606.344 άτομα και των ανέργων σε 1.195.084. Το ποσοστό ανεργίας ήταν 24,9%, έναντι 24,4% του προηγούμενου τριμήνου και 26,6% του αντίστοιχου τριμήνου 2015. Να επισημάνουμε ότι το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας καταγράφηκε στο πρώτο τρίμηνο του 2014 και ήταν 27,8%, όταν ο συνολικός αριθμός των ανέργων ανήλθε στο 1.342.300 άτομα και ο αριθμός των μακροχρόνια ανέργων άνω των 45 ετών ήταν 278.400 άτομα.
Η συνέχεια εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου