ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Γεια χαρα Δημήτρη Κουμάνταρε

Παρατηρητήριο

Ο Δημήτρης Κουμάνταρος, ένας γνήσιος οραματιστής και ανιδιοτελής αγωνιστής έφυγε από κοντά μας. Η τελευταία του ανάρτηση, στις 5 Μαρτίου:
ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ
Ονειρεύομαι ένα ξεσηκωμό. Ενάντια στην αδιαφάνεια, στη διαφθορά, στην κομματοκρατία, στην αναξιοκρατία. Ενάντια στη διχαστική λογική, στο φανατισμό, στην προχειρότητα και στην τσαπατσουλιά. Ενάντια στη μετάθεση ευθυνών, την ατομοκρατία, την έλλειψη συνεργατικού-ομαδικού πνεύματος.
Ένα ξεσηκωμό συμμετοχής, έρευνας, διαλόγου, για το πως μπορούμε καλύτερα να βοηθήσουμε τους πρόσφυγες και τους ντόπιους που βρίσκονται σε ανθρωπιστική κρίση. Για το πως θα σχεδιάσουμε σε κάθε δημόσιο τομέα, από το Σύνταγμα μέχρι την Παιδεία κι από τη Δικαιοσύνη μέχρι τη Φοροδιαφυγή, ένα πλάνο της καλύτερης δυνατής απόδοσης που υπηρετεί τον πολίτη.
Για να γίνει κάθε χώρος υποδοχής προσφύγων, κάθε σχολείο, κάθε νοσοκομείο, κάθε δικαστήριο, κάθε δημόσια υπηρεσία, τώρα με τις υπάρχουσες δυνατότητες πρότυπο λειτουργίας. Μιλάμε για τη σταδιακή συνειδητή επιλογή ενός άλλου, νέου, συνθετικού πολιτισμού. Δεν απαγορεύεται.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Πέμπτη, 11 Αυγούστου 2016

Umberto Eco: Πρωτοφασισμός


Από τη Βάσω Κιντή (στο fb)

Ένα απολαυστικό, διεισδυτικό και επίκαιρο κείμενο του Umberto Eco (του 1995) που αναδημοσιεύει το NYRΒ από τα αρχεία του.
Ο Εco προσπαθεί να εξηγήσει γιατί η λέξη ‘φασισμός’ (και όχι π.χ., ‘Ναζισμός’ ή ‘σταλινισμός’) είναι αυτή που χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει τον ολοκληρωτισμό. Η απάντηση που δίνει είναι ότι αντίθετα με τον ναζισμό που είχε πολύ σαφή ιδεολογία που εκφραζόταν συγκροτημένα σε πολλούς τομείς, ο φασισμός είναι πιο αόριστος και ασαφής χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι ανεκτικός. Αυτός ο fuzzy , όπως λέει, χαρακτήρας του, επιτρέπει ώστε η λέξη να χρησιμοποιείται ευρύτατα. Ωστόσο, προσδιορίζει ορισμένα (14) χαρακτηριστικά του Ur-Fascism, του πρώτο-/πρωταρχικού-Φασισμού, της πηγής του φασισμού, που χαρακτηρίζουν και άλλες μορφές δεσποτισμού και φανατισμού και δεν είναι αναγκαίο να είναι πάντα όλα παρόντα. Μεταφράζω πρόχειρα ορισμένα αποσπάσματα:

-- Η διαφωνία είναι σημάδι διαφορετικότητας. Ο Πρωτο-Φασισμός αναπτύσσεται και αναζητεί τη συναίνεση (consensus) εκμεταλλευόμενος και παροξύνοντας τον φυσικό φόβο της διαφοράς. Το πρώτο κάλεσμα ενός φασίστα ή ενός πρώιμου φασιστικού κινήματος είναι το κάλεσμα εναντίον των εισβολέων. Ο Πρωτο-Φασισμός είναι εξ ορισμού ρατσιστικός.

-- Ο Πρωτο-Φασισμός προκύπτει από την ατομική και κοινωνική δυσκολία και απογοήτευση. Γι’ αυτό και ένα από τα πιο τυπικά χαρακτηριστικά του ιστορικού φασισμού είναι η αναφορά του σε μία απογοητευμένη και σε δυσκολία μεσαία τάξη, μια τάξη που υποφέρει από μία οικονομική κρίση ή από αισθήματα πολιτικής ταπείνωσης…. Στην εποχή μας, που οι παλιοί ‘προλετάριοι’ έχουν γίνει μικροαστοί (και οι λούμπεν είναι σε μεγάλο βαθμό αποκλεισμένοι από την πολιτική σκηνή), ο φασισμός του αύριο θα βρει το ακροατήριό του σε αυτή τη νέα πλειοψηφία.

--στη ρίζα της ψυχολογίας του Πρωτο-Φασισμού υπάρχει η εμμονή σε μια συνομωσία, πιθανώς διεθνή. Οι οπαδοί πρέπει να αισθάνονται πολιορκημένοι. Ο ευκολότερος τρόπος να αποκαλυφθεί η συνομωσία είναι να επικαλεστείς την ξενοφοβία.

--Ο Πρωτο-Φασισμός βασίζεται σε έναν επιλεκτικό λαϊκισμό, έναν ποιοτικό λαϊκισμό [που δίνει έμφαση στην ποιότητα έναντι της ποσότητας] μπορούμε να πούμε. Σε μια δημοκρατία οι πολίτες έχουν ατομικά δικαιώματα αλλά οι πολίτες στο σύνολό τους φέρουν πολιτικό αποτέλεσμα μόνο από μια ποσοτική οπτική –ακολουθούμε τις αποφάσεις της πλειοψηφίας. Για τον Πρωτο-Φασισμό, ωστόσο, τα άτομα δεν έχουν δικαιώματα ως άτομα, και ο Λαός νοείται ως ποιότητα, μια μονολιθική οντότητα που εκφράζει την Κοινή Βούληση. Επειδή κανένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων δεν μπορεί να έχει κοινή βούληση, ο Αρχηγός προσποιείται ότι τους ερμηνεύει.

-- Λόγω του ποιοτικού του λαϊκισμού ο Πρωτο-Φασισμός πρέπει να είναι εναντίον των «σάπιων» κοινοβουλευτικών κυβερνήσεων […] Όταν ένα πολιτικός αμφισβητεί τη νομιμοποίηση του κοινοβουλίου διότι δεν εκπροσωπεί πλέον τη Φωνή του Λαού, μπορούμε να ανιχνεύσουμε οσμή Πρωτο-Φασισμού.

--Ο Πρωτο-Φασισμός μιλάει Newspeak. […] Όλα τα ναζιστική ή φασιστικά σχολικά βιβλία χρησιμοποιούσαν ένα φτωχό λεξιλόγιο, και ένα στοιχειώδες συντακτικό για να περιορίσουν τα μέσα για σύνθετη και κριτική σκέψη.

Ο Πρωτο-Φασισμός μπορεί να επιστρέψει με την πιο αθώα μεταμφίεση. Καθήκον μας είναι να τον αποκαλύπτουμε και να δείχνουμε κάθε νέα έκφρασή του –κάθε μέρα σε κάθε μέρος του κόσμου.


 Όλο το κείμενο εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου