ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Βροχούλα

Βροχούλα

Παρατηρητήριο

Στην πρώιμη μεταπολίτευση τραγουδούσαμε αντάρτικα στις ταβέρνες και κατηγορούσαμε το ΚΚΕ ως προδοτικό για τη Βάρκιζα και την εν γένει αποτυχία του να μας κάνει Σοβιετία. Οι της ανανέωσης και του δόγματος βεβαίως. Σήμερα κάποιοι αριστεροί καλλιτέχνες δηλώνουν προδομένοι από το ΣΥΡΙΖΑ για τη δεξιά στροφή του, γιατί δεν έφυγε από την ΕΕ, γιατί δεν τίναξε τη χώρα στον αέρα. Γιατί ξέρουν ότι με τον αριστερισμό κανείς καλλιτέχνης δεν πείνασε. Ακόμα και δεξιός.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Μπορεί ο Κυριάκος να κάνει κάτι ανάλογο; Όχι το ίδιο βέβαια, απλά ανάλογο. Μπορεί να κάνει άνοιγμα στον όποιο αφρό της κεντρώας ή και ακομμάτιστης διανόησης και να την καλέσει να πάρουν μαζί την τύχη της τρύπιας βάρκας - χώρας στα χέρια τους; Να φωνάξει και τους απόδημους να βάλουν ένα χεράκι; Να βρει και να δώσει γήπεδο σε νεολαία; Αφήνοντας τα σκληρά κολάρα του γερασμένου κόμματος στον πάγκο; Μετά από την αριστεροδέξια καταιγίδα που μας κούρασε; \Leo Kastanas Athens Voice

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Βάσω Κιντή: Μόνο αν πειθαρχήσεις και αφοσιωθείς....


από το fb

Η πολιτική της κυβέρνησης στην εκπαίδευση (με τον περιορισμό την κατάργηση των εξετάσεων, τη μείωση της ύλης και των ωρών διδασκαλίας, κλπ) υπαγορεύεται από τα εξής:
-- από μία δήθεν φιλο-μαθητική, φιλο-φοιτητική στάση και την ιδεολογία της «αντι-αυταρχικής εκπαίδευσης (π.χ., εναντίον της εντατικοποίησης των σπουδών)
-- από την καθαρά ψηφοθηρική επιθυμία τους να προσεταιριστούν τους νέους (και τους προστατευτικούς γονείς τους) υποσχόμενοι δήθεν για το καλό τους χαλαρό σχολείο χωρίς πειθαρχία και πίεση.
-- από την επιθυμία τους να ικανοποιήσουν συντεχνιακές διεκδικήσεις εκπαιδευτικών που, αντίθετα με τους ευσυνείδητους εκπαιδευτικούς, θέλουν λιγότερο φόρτο δουλειάς.
Θα πω μόνο ότι εκπαίδευση χωρίς μόχθο και πειθαρχία δεν υπάρχει. Τόσο στις επιστήμες όσο και στις τέχνες, όχι μόνο τα μικρά βήματα προόδου, αλλά και οι μεγάλες καινοτομίες, επαναστάσεις και ανατροπές προκύπτουν μέσα από τη σκληρή μαθητεία στο παλιό.
Γράφει ο μεγάλος κριτικός της τέχνης Clement Greenberg:
“H ιστορία δείχνει ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση σημαντικής καινοτομίας στην οποία ο καινοτόμος καλλιτέχνης δεν κατείχε … τις συμβάσεις τις οποίες άλλαξε ή εγκατέλειψε. Το οποίο σημαίνει ότι υπέβαλλε την τέχνη του στην πίεση αυτών των συμβάσεων καθώς τις άλλαζε ή τις απέρριπτε. […] Οι νέες συμβάσεις θα αναδύονταν από τις παλιές χάρη στην πάλη του με τις παλιές.”
O φιλόσοφος Stanley Cavell:
“μόνο ένας σκλάβος των συμβάσεων μπορεί να γνωρίζει πώς μπορεί να τις αλλάξει προς το καλύτερο ή να γνωρίζει πώς να τις ξεριζώσει.”
Και ο φιλόσοφος της επιστήμης Thomas. Kuhn:
“H καινοτομία εμφανίζεται, κατά κανόνα, μόνο σ’ αυτόν που, γνωρίζοντας με ακρίβεια τι πρέπει να αναμένει, είναι σε θέση να καταλάβει ότι κάτι πήγε στραβά.”


Μόνο αν πειθαρχήσεις και αφοσιωθείς, αν ασκηθείς μέσα σε ένα πλήθος περιορισμών, μπορείς κάποτε ίσως και να τους υπερβείς και να γίνεις δεξιοτέχνης, πραγματικά καινοτόμος και πρωτότυπος. Η χαλαρότητα στην εκπαίδευση δεν δείχνει ενδιαφέρον για τα παιδιά. Δείχνει αδιαφορία και ψηφοθηρία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου