ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Με την Ευρώπη

Παρατηρητήριο

Όλα, όμως, κάποτε τελειώνουν. Όπως τελείωσε και η Σοβιετική Ενωση κάποτε – παρά τις μεγαλειώδεις παρελάσεις και παρά τις απανωτές νίκες επί του επάρατου καπιταλισμού. Και παρά τα υπέρλαμπρα εκείνα επιτεύγματα, μοναδικοί κληρονόμοι των οποίων έχουν μείνει σήμερα οι σύντροφοι Τσίπρας-Καμμένος της Ελλάδας, Μαδούρο της Βενεζουέλας και Kim Jong-un της Βόρειας Κορέας.


Πατριωτισμός σήμερα είναι η προάσπιση των δημοκρατικών θεσμών και ο αγώνας για παραμονή της χώρας στην ευρωπαϊκή ένωση.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Εμείς οι δάσκαλοι θα συνεχίσουμε μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες να μαθαίνουμε στα παιδιά μας γράμματα. Ο καθένας και η καθεμιά με το δικό του τρόπο και με εφόδιο τις όποιες γνώσεις και ικανότητες διαθέτει. Δεν το κάνουμε πάντα με επιτυχία και δεν θα το κάνουμε όλοι. Δεν περιμένουμε και πολλά από την όποια εξουσία, που συνήθως δεν ξέρει ούτε πού πατά ούτε πού βρίσκεται στον τομέα της Παιδείας. Ξέρουμε ότι κάθε καλή προσπάθεια εκσυγχρονισμού θα πολεμηθεί από μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος και της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, που θέλουν τη νεολαία ημιμαθή άρα και διαχειρίσιμη. Αλλά θα το παλέψουμε. Θα κρατήσουμε το σχολείο ανοιχτό και, αν και λαβωμένο, ζωντανό. Εσείς φυσικά θα συνεχίσετε να περιφέρετε την πεθαμένη ολοκληρωτική σας ιδεολογία. Ευτυχώς έχει περάσει πλέον η μπογιά της. Ούτε καν μυρίζει.

Αthens Voice

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Βάσω Κιντή: Μόνο αν πειθαρχήσεις και αφοσιωθείς....


από το fb

Η πολιτική της κυβέρνησης στην εκπαίδευση (με τον περιορισμό την κατάργηση των εξετάσεων, τη μείωση της ύλης και των ωρών διδασκαλίας, κλπ) υπαγορεύεται από τα εξής:
-- από μία δήθεν φιλο-μαθητική, φιλο-φοιτητική στάση και την ιδεολογία της «αντι-αυταρχικής εκπαίδευσης (π.χ., εναντίον της εντατικοποίησης των σπουδών)
-- από την καθαρά ψηφοθηρική επιθυμία τους να προσεταιριστούν τους νέους (και τους προστατευτικούς γονείς τους) υποσχόμενοι δήθεν για το καλό τους χαλαρό σχολείο χωρίς πειθαρχία και πίεση.
-- από την επιθυμία τους να ικανοποιήσουν συντεχνιακές διεκδικήσεις εκπαιδευτικών που, αντίθετα με τους ευσυνείδητους εκπαιδευτικούς, θέλουν λιγότερο φόρτο δουλειάς.
Θα πω μόνο ότι εκπαίδευση χωρίς μόχθο και πειθαρχία δεν υπάρχει. Τόσο στις επιστήμες όσο και στις τέχνες, όχι μόνο τα μικρά βήματα προόδου, αλλά και οι μεγάλες καινοτομίες, επαναστάσεις και ανατροπές προκύπτουν μέσα από τη σκληρή μαθητεία στο παλιό.
Γράφει ο μεγάλος κριτικός της τέχνης Clement Greenberg:
“H ιστορία δείχνει ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση σημαντικής καινοτομίας στην οποία ο καινοτόμος καλλιτέχνης δεν κατείχε … τις συμβάσεις τις οποίες άλλαξε ή εγκατέλειψε. Το οποίο σημαίνει ότι υπέβαλλε την τέχνη του στην πίεση αυτών των συμβάσεων καθώς τις άλλαζε ή τις απέρριπτε. […] Οι νέες συμβάσεις θα αναδύονταν από τις παλιές χάρη στην πάλη του με τις παλιές.”
O φιλόσοφος Stanley Cavell:
“μόνο ένας σκλάβος των συμβάσεων μπορεί να γνωρίζει πώς μπορεί να τις αλλάξει προς το καλύτερο ή να γνωρίζει πώς να τις ξεριζώσει.”
Και ο φιλόσοφος της επιστήμης Thomas. Kuhn:
“H καινοτομία εμφανίζεται, κατά κανόνα, μόνο σ’ αυτόν που, γνωρίζοντας με ακρίβεια τι πρέπει να αναμένει, είναι σε θέση να καταλάβει ότι κάτι πήγε στραβά.”


Μόνο αν πειθαρχήσεις και αφοσιωθείς, αν ασκηθείς μέσα σε ένα πλήθος περιορισμών, μπορείς κάποτε ίσως και να τους υπερβείς και να γίνεις δεξιοτέχνης, πραγματικά καινοτόμος και πρωτότυπος. Η χαλαρότητα στην εκπαίδευση δεν δείχνει ενδιαφέρον για τα παιδιά. Δείχνει αδιαφορία και ψηφοθηρία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου