ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

Τάσος Αβραντίνης: Μεταπτυχιακά τέλος δια χειρός ΣΥΡΙΖΑ



Σχολιο μαργαρίτας: Καταργεί όμως και τα Θρησκευτικά. Δεν πατσίζουμε;

από το fb. 

Η πανεπιστημιακή κοινότητα δικαίως είναι στο πόδι με το σχέδιο νόμου της αν.υπ.παιδείας για τα μεταπτυχιακά προγράμματα. Εν ολίγοις η κυβέρνηση Τσίπρα καταργεί απροκάλυπτα το αυτοδιοίκητο των ΑΕΙ καθώς η αρμοδιότητα για την έγκριση ίδρυσης μεταπτυχιακών με δίδακτρα μεταβιβάζεται από τα πανεπιστήμια στο υπ. Παιδείας. Κατά το σχέδιο τίθεται πλαφόν στα δίδακτρα το ποσό των 1760 € -ο μ.ο. σήμερα είναι περίπου 3.500 €-. Η κυβέρνηση βρίσκει την ευκαιρία να κάνει πλάκα στα πανεπιστήμια καθώς τη στιγμή που τους αφαιρεί πόρους (περίπου 70 εκ. € είναι τα έσοδα από τα μεταπτυχιακά κατά το υπουργείο α-παιδείας) τα καλεί να χρηματοδοτήσουν τα μεταπτυχιακά από τους δικούς τους προϋπολογισμούς (οι οποίοι μόλις και μετά βίας αρκούν για τις λειτουργικές τους δαπάνες και όταν στην πράξη σήμερα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο δηλαδή οι πόροι των μεταπτυχιακών καλύπτουν λειτουργικές ανάγκες), από χορηγίες (από πού άραγε από την αγορά που έχει γονατίσει από τους φόρους και τις ασφ.εισφορές;) ή άλλους ανύπαρκτους ερευνητικούς πόρους.

Ακόμη τα μέλη ΔΕΠ είναι κατά το σοβιετικό σχέδιο υποχρεωμένα να διδάσκουν δωρεάν σε ένα μεταπτυχιακό πρόγραμμα προκειμένου να λάβουν αστεία αμοιβή για τη διδασκαλία σ΄ένα ακόμη. Επίσης δεν επιτρέπεται σε μέλη ΔΕΠ να λαμβάνουν από διδασκαλία σε μ.π. πάνω από 20% των ετησίων αποδοχών τους. Χωρίς το κίνητρο της αμοιβής της διδασκαλίας δεν πρόκειται να διδάξουν στα μ.π. έμπειροι και καταξιωμένοι επιστήμονες ούτε πρόκειται να έλθουν στην Ελλάδα διεθνώς αναγνωρισμένοι καθηγητές εξωτερικού. 


Σε σχέση και πάλι με το ζήτημα της ποιότητας, ενώ η Κυβέρνηση διακήρυσσε σε όλους τους τόνους το προηγούμενο διάστημα ότι στόχος της ήταν η αναβάθμισή της κάτι σχετικό δεν υπάρχει ούτε ως αναφορά στο σχέδιο νόμου. Η ΑΔΙΠ (Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας) δεν έχει ρόλο, απλώς ενημερώνεται. Καμία πρόβλεψη δεν γίνεται για μια σειρά στοιχείων ποιότητας όπως για παράδειγμα ο μέγιστος αριθμός φοιτητών, η υποχρεωτικότητα της συγγραφής διπλωματικών εργασιών ή τα ελάχιστα επίπεδα ακαδημαϊκού έργου και εμπειρίας που πρέπει να διαθέτει το διδακτικό προσωπικό των μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών.


Μ΄αυτά και μ΄αυτά διαλύουν οικονομικά τα μεταπτυχιακά προγράμματα στερώντας τους πόρους, αφαιρούν πόρους από τα πανεπιστήμια για τις προπτυχιακές σπουδές τους και αφαιρούν το κίνητρο διδασκαλίας στα μ.π. από έμπειρους και ικανούς πανεπιστημιακούς.
Οι εξωφρενικές αυτές ρυθμίσεις -εάν εφαρμοστούν- θα οδηγήσουν με απόλυτη βεβαιότητα σε συρρίκνωση των μεταπτυχιακών σπουδών στην Ελλάδα, την ίδια στιγμή που όλες οι χώρες αντιμετωπίζουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση ως ανταγωνιστικό πλεονέκτημα και ευκαιρία για τη διεθνοποίηση της οικονομίας τους (εξαγωγικός κλάδος εκπαιδευτικών υπηρεσιών).
Μεταπτυχιακά τέλος λοιπόν δια χειρός ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου