ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

Χρήστος Παπαγεωργίου: Η Δύση σε κίνδυνο



H εκλογή προέδρου στις ΗΠΑ είναι ένα μείζον ζήτημα για το σύνολο της Φιλελεύθερης και Δημοκρατικής Δύσης. Η ΗΠΑ μαζί με την Ε.Ε. είναι οι δυο μεγάλοι πυλώνες που στηρίζουν αυτό που ονομάζουμε Δυτικό πολιτισμό. Τον πολιτισμό που συνδέεται σήμερα με ότι καλύτερο διαθέτει σήμερα ο κόσμος. Συνδέεται δηλαδή με ανθρώπινα δικαιώματα, ανοχή στο διαφορετικό, αντιπροσωπευτική Δημοκρατία και Φιλελεύθερη οικονομία. Ένα παρόμοιο σοβαρό δίλημμα τέθηκε προ καιρού και στην Φιλελεύθερη και Δημοκρατική Μ. Βρετανία με αρνητική κατάληξη δυστυχώς .

Υπάρχουν αρκετά ζητήματα στη Δύση που πρέπει να βρουν λύσεις, ως σημαντικά εντοπίζω π.χ. το θέμα της εύλογης εξάλειψης της ανεργίας και το θέμα ενός εγγυημένου εισοδήματος για τους οικονομικά ασθενέστερους. Η Δύση μας δεν είναι τέλεια αλλά δεν έχουμε κάτι άλλο καλύτερο. Οι μεγάλοι αντίπαλοι της Φιλελεύθερης και Δημοκρατικής Δύσης (Κομμουνισμός και Φασισμός) που επεδίωξαν με ένα ισχυρό κράτος να υποκαταστήσουν ολικά ή εν μέρει την Ελεύθερη ιδιωτική οικονομική δραστηριότητα απέτυχαν παταγωδώς και πρακτικά εξαφανίστηκαν.

Όλες οι περιφερειακές χώρες που δεν ανήκαν στο σκληρό πυρήνα της Δύσης υιοθετούν σήμερα Φιλελεύθερα οικονομικά συστήματα και προσπαθούν να ακολουθήσουν το Δυτικό μονοπάτι οικονομικής ανάπτυξης. Οι λαοί των περιφερειακών λαών που βρίσκονται σε προβληματικές ή απλά υποανάπτυκτες χώρες προσβλέπουν στην Δύση και όταν τα καταφέρνουν εγκαθίστανται σαν πρόσφυγες ή μετανάστες σε χώρες της Δύσης. Ακόμη και όσοι για λόγους ιδεολογικούς, πολιτικούς ή θρησκευτικούς είναι ενάντια στο Δυτικό τρόπο ζωής δεν επιλέγουν χώρες μετεγκατάστασης που τους είναι ιδεολογικά , πολιτικά ή θρησκευτικά προσφιλείς, επιλέγουν την Δύση.

Η Φιλελεύθερη Δύση τα τελευταία περίπου 20 χρόνια, μαζί με την πλειοψηφία των περιφερειακών χωρών, αναπτύσσονται και μεταλλάσσονται με την επίδραση της νέας μορφής εξέλιξης της παγκόσμιας οικονομίας, αυτής που ονομάστηκε Παγκοσμιοποιημένος Καπιταλισμός (ΠΚ).

Η επίδραση του ΠΚ στις περιφερειακές χώρες υπήρξε εντυπωσιακά θετική. Η ραγδαία οικονομική ανάπτυξη είχε σαν αποτέλεσμα την δημιουργία μιας ισχυρής και ευάριθμης μεσαίας τάξης στις περισσότερες χώρες της περιφέρειας. Ένα δις άνθρωποι στην περιφέρεια ξέφυγαν επίσης από την φτώχια και εκτιμάται ότι στην επόμενη δεκαετία και το εισόδημα του υπολοίπου ένα δις θα ανέβει πάνω από το επίπεδο φτώχιας (όπως καθορίζεται από το ΑΕΠ των χωρών τους).

Αντιθέτως στις κεντρικές χώρες της Δύσης ο ΠΚ δημιούργησε πολλά προβλήματα. Εξασθένησε οικονομικά την μεσαία τάξη, ελάττωσε τα εισοδήματα της κατώτερης τάξης και αύξησε την ανεργία. Τα προβλήματα αυτά οξύνθηκαν ιδιαίτερα στις χώρες με διαρθρωτικά προβλήματα στην οικονομία τους (όπως στην Ελλάδα).

Υπάρχουν μερικά σημαντικά ζητήματα που πρέπει να απαντηθούν σε σχέση με τον ΠΚ.
·         Το πρώτο θέμα είναι αν η πορεία προς τον ΠΚ ήταν μια αναπότρεπτη φυσιολογική μετεξέλιξη του Καπιταλισμού ή ένα σχέδιο από τους έχοντες και κατέχοντες της Δύσης για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Η δική μου απάντηση είναι προφανώς η πρώτη. Όχι μόνον ο ΠΚ είναι ιστορικά αναπότρεπτη εξέλιξη αλλά πια δεν ελέγχεται καν από την Δύση. Κάθε προσπάθεια ανακοπής του ΠΚ από οποιαδήποτε χώρα ή ομάδα χωρών της Δύσης είναι μάταιη και επικίνδυνη για την οικονομία των χωρών αυτών. Τηρουμένων των αναλογιών μπορούμε να πούμε ότι οι χώρες που θα αποκοπούν από τον ΠΚ θα έχουν την τύχη της Σοβιετικής Ένωσης που προσπάθησε να αποκοπεί από τον Καπιταλισμό της εποχής της.
·         Το δεύτερο ζήτημα είναι γιατί στην Δύση εμφανίστηκαν αυτά τα προβλήματα και αν θα μπορούσαν να αποφευχθούν. Η δική μου απάντηση είναι ότι θεωρητικά θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν ο Φιλελευθερισμός δεν ήταν αποκλειστικά στην υπηρεσία των εχόντων και κατεχόντων. Οι παρακαταθήκες του Φρίντμαν, μεγάλου θεωρητικού του φιλελευθερισμού χρησιμοποιήθηκαν επιλεκτικά με αποτέλεσμα τελικά να δημιουργηθεί η μεγάλη κρίση του 2007-2008 που λίγο έλειψε να καταστρέψει τις οικονομίες των κεντρικών χωρών της Δύσης.
·         Το τρίτο ζήτημα είναι αν μπορούν οι κεντρικές χώρες της Δύσης να διορθώσουν την κατάσταση ή μήπως έφθασε το τέλος της Δύσης ? Οι προσπάθειες για διόρθωση της οικονομίας των κεντρικών χωρών στηρίχτηκαν βασικά σε οδηγίες από δυο φαινομενικά αντίθετες σχολές σκέψης (Κέυνς, Φρίντμαν) που αμφότεροι είχαν συστήσει ποσοτική χαλάρωση (εκτύπωση φρέσκου χρήματος) αλλά και αν χρειαστεί κατ’ ευθείαν διανομή χρήματος στον λαό, συνιστούσαν δηλαδή αυτό που εγώ θεωρώ Φιλελευθερισμό υπέρ των οικονομικά ασθενέστερων. Η εφαρμογή του μέτρου της ποσοτικής χαλάρωσης από όλες τις κεντρικές χώρες της Δύσης με τελευταία την Ε.Ε. ήταν σχετικά αποτελεσματική αλλά οι πλέον τολμηροί Φιλελεύθεροι (Μπεν Μπερνάκι π.χ.) προτείνουν και μοίρασμα επιταγών κατ’ ευθείαν στον λαό.
·         Οι πολιτικές ποσοτικής χαλάρωσης αλλά και φορολόγησης του πλούτου, που είναι αναγκαίες για να ισορροπήσουν οι οικονομίες της Δύσης, που αντιμετωπίζουν ουσιαστικά κρίση υπερπαραγωγής (πολλά προϊόντα, λιγότεροι καταναλωτές), έχουν παρενέργειες. Τρομοκράτησαν το μεγαλύτερο μέρος της ανώτερης τάξης των κεντρικών χωρών της Δύσης, και αρνείται να αποδεχτεί τις ελάχιστα αναγκαίες θυσίες υπέρ των αδυνάτων των χωρών τους. Αυτοί λοιπόν προχωρούν σε μια εκστρατεία ενάντια στον ΠΚ και των συνεπειών του, που ο «δικός» τους, μονομερής Φιλελευθερισμός δημιούργησε. Στην εκστρατεία αυτή επιστρατεύτηκαν όλα τα όπλα, με προεξέχοντα τον λαϊκισμό και τον ανορθολογισμό και τα μεγάλα ψέματα.
·         Ας δούμε μερικά τέτοια ψέματα των υποστηρικτών του BREXIT στην Μ. Βρετανία. Για τα προβλήματα των Άγγλων φταίνε κατά σειράν :
·         Οι εκταμιεύσεις προς την Ε.Ε.
·         Οι μετανάστες
·         Η ποσοτική χαλάρωση
·         Το κατεστημένο που δεν κατανοεί τα προβλήματα του απλού λαού
Ας δούμε επίσης παρόμοια και πιθανόν μεγαλύτερα ψέματα από τον ένθερμο υποστηρικτή των εχόντων, υποψήφιο πρόεδρο στις ΗΠΑ τον Τραμπ. Για την κατάσταση των ασθενέστερων στις ΗΠΑ φταίνε :
·         Η πολιτική του Ομπάμα, που όμως μείωσε την ανεργία στο 6%, και αύξησε την κατώτατη αποζημίωση κατά 40% στους Δημόσιους υπαλλήλους, γιατί την επέκταση του μέτρου στον ιδιωτικό τομέα την μπλόκαραν στο Κογκρέσο οι Ρεπουμπλικάνοι.
·         Η πρόθεση των Δημοκρατικών (Χίλαρυ) να αυξήσουν την φορολογία των μεγάλων επιχειρήσεων (π.χ. η APPLE φορολογείται με 0.3 % στην Ιρλανδία !!!)
·         Η πρόθεση της Χίλαρυ να αυξήσει το φόρο κληρονομιάς στο 40% (ενώ ο Τραμπ προτείνει 0% !!!)
·         Οι μετανάστες από το Μεξικό
·         Τα Κινέζικα προϊόντα ( ο ΠΚ πρέπει να σταματήσει να αναπτύσσεται)
·         Δεν υπάρχει κλιματική αλλαγή, άρα ας εξαντλήσουμε τα αποθέματα σε άνθρακα και το σχιστολιθικό πετρέλαιο
·         Το κατεστημένο φταίει για όλα (έλεος !!)

Οι ευφάνταστοι «Προοδευτικοί» και Σοσιαλιστές παλαιάς κοπής της Δύσης, απελπισμένοι από την εξαφάνιση του Υπαρκτού Σοσιαλισμού και την διάψευση θεωριών και προσδοκιών ονειρεύονται μια μεγάλη κρίση του ΠΚ που θα τους δικαιώσει. Ακόμη και όταν φανερά παίρνουν την σωστή θέση είναι κρυφά με το BREXIT και τον Τραμπ. Ο ΠΚ και ο Νέο-Φιλελευθερισμός είναι για αυτούς οι νέοι αντίπαλοι και οι εχθροί των εχθρών τους, φίλοι τους.

Οι Νέο-Φασίστες φανεροί και κρυφοί και οι ανόητοι κρατιστές της Δεξιάς σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, που ποτέ δεν χώνεψαν την Δημοκρατική Δύση, παρόλο που απολαμβάνουν την προνομιακή ζωή τους σε αυτήν, οργανώνονται με σημαίες για υπαρκτά προβλήματα (μεταναστευτικό, υψηλή ανεργία κτλ) και προσπαθούν να διαλύσουν την Ε.Ε.
Συμπέρασμα δικό μου, μην υποκύπτετε στην λαϊκίστική προπαγάνδα των πλουσίων της Δύσης και των εκπροσώπων ενάντια στον ΠΚ και τον Φιλελευθερισμό. Υποστηρίξτε τους αντιπάλους τους όσο μπορείτε. Η Χίλαρυ Κλίντον είναι μια αξιόλογη προσωπικότητα που μπορεί να υπερασπιστεί και να ολοκληρώσει το έργο του Ομπάμα.
Η απομόνωση των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας από τον ΠΚ, θα έχει αρνητικές επιπτώσεις για τις δυο αυτές χώρες αλλά και για όλη την Δύση.
Η ανοιχτή ελεύθερη Δημοκρατική Κοινωνίας της Δύσης δεν είναι τέλεια αλλά όλα τα υπόλοιπα είναι πολύ χειρότερα.

ΑΘΗΝΑ 27/09/2016

Καθ. Χρήστος Δ. Παπαγεωργίου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου