ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Βροχούλα

Βροχούλα

Παρατηρητήριο

Στην πρώιμη μεταπολίτευση τραγουδούσαμε αντάρτικα στις ταβέρνες και κατηγορούσαμε το ΚΚΕ ως προδοτικό για τη Βάρκιζα και την εν γένει αποτυχία του να μας κάνει Σοβιετία. Οι της ανανέωσης και του δόγματος βεβαίως. Σήμερα κάποιοι αριστεροί καλλιτέχνες δηλώνουν προδομένοι από το ΣΥΡΙΖΑ για τη δεξιά στροφή του, γιατί δεν έφυγε από την ΕΕ, γιατί δεν τίναξε τη χώρα στον αέρα. Γιατί ξέρουν ότι με τον αριστερισμό κανείς καλλιτέχνης δεν πείνασε. Ακόμα και δεξιός.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Μπορεί ο Κυριάκος να κάνει κάτι ανάλογο; Όχι το ίδιο βέβαια, απλά ανάλογο. Μπορεί να κάνει άνοιγμα στον όποιο αφρό της κεντρώας ή και ακομμάτιστης διανόησης και να την καλέσει να πάρουν μαζί την τύχη της τρύπιας βάρκας - χώρας στα χέρια τους; Να φωνάξει και τους απόδημους να βάλουν ένα χεράκι; Να βρει και να δώσει γήπεδο σε νεολαία; Αφήνοντας τα σκληρά κολάρα του γερασμένου κόμματος στον πάγκο; Μετά από την αριστεροδέξια καταιγίδα που μας κούρασε; \Leo Kastanas Athens Voice

Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Παναγής Παναγιωτόπουλος: Κουτσομπολιό της ανηδονικής μιζέριας,





από το fb

Ναρκισσισμός τσέπης, κουτσομπολιό της ανηδονικής μιζέριας, αναρτησιοεξάρτηση, likισμός, ψευδείς εμπειρίες φιλανθρωπίας, γνώμες να πέφτουν σαν το χαλάζι, μικροπρέπειες και αγωνίες αναγνώρισης από το "κοινό μας", "αγαπουλίνια" και σοβαροφανείς χαιρετισμοί...

Αυτές είναι ορισμένες παγιωμένες απολήξεις της φεισμπουκικής καθημερινής τριβής- υπάρχουν και οι φωτεινές και εμπνευσμένες ώρες του δεν είναι όμως της παρούσης. Πολλά τα θραύσματα κατακερματισμένων εαυτών, ομοιωμάτων μιας ατομικής ισχύος που έχει χαθεί, άπειρο το υλικό για την εποχή των ρευστών συναισθημάτων και των αποσαρθρωμένων νοοτροπιακών κανόνων. 



Είναι συνήθως δύσκολο να εξαχθούν συμπεράσματα γενικής ισχύος για την κοινωνία απ' αυτό το πλήθος πληροφοριών. Σχεδόν αδύνατον. Και η ιδέα του σύνθετου εαυτού, των πολλαπλών έσω-ταυτοτήτων, που αβίαστα προκύπτει, παραμένει γνωστικά φτωχή. 

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που το θυμικό εκφράζεται χωρίς όρια, χωρίς φίλτρο κοινωνικού ελέγχου και κανόνες. Εκεί μπορείς,, διαισθητικά και πάλι αλλά με αρκετή ασφάλεια,, να αναγνωρίσεις παγιωμένες τάσεις, έξεις που διεγείρονται αντανακλαστικά από ένα συγκεκριμένο stimulus. 



Ο σκανδαλισμός ενός τμήματος του ελληνικού φεισμπούκ (μάλλον υψηλής μόρφωσης και εισοδημάτων, άνω-μεσοστρωματικό) για τον ερωτικό δεσμό, μιας μεγάλης κυρίας σε έναν νέο άνδρα είναι αποκαλυπτικός. Έρχεται να επιβεβαιώσει την άγρια ανισότητα και την σκληρή καταπίεση (εκείνη που είναι πλήρως ενσωματωμένη από τους καταπιεσμένους) που διέπει τις γυναίκες, το σώμα τους και την επιθυμία τους στην Ελλάδα και η οποία συνοψίζεται εύκολα ως εξής: 



η γυναίκα εγκαταλείπει την σεξουαλικότητά της και το σύμπαν της απόλαυσης μετά το γάμο και την τεκνοποίηση.
Σίγουρα μετά από κάποια ηλικία. 



Τα πράγματα είναι ενίοτε πολύ απλά και οι πανικόβλητες κραυγές ιδιαίτερα εύγλωττες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου