ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Ποια αξιολόγηση όμως; Μήπως αυτή που θα κάνει μια εξωτερική ανεξάρτητη αρχή, ένας ανάλογος ΑΣΕΠ; Ή καλύτερα, μια ιδιωτική εταιρία σε σύμβαση με το δημόσιο; Με μετρήσιμους ποσοτικούς δείκτες; Μια αξιολόγηση συνεχής της οποίας οι μετρήσεις θα επιφέρουν αποτελέσματα ανεξαρτήτως κυβέρνησης; Ή μήπως αυτή που θα λαμβάνει υπόψη και τη γνώμη των πολιτών και των επιχειρήσεων που συναλλάσσονται με το δημόσιο; Αλλά για να θεσμοθετηθούν όλα αυτά απαιτείται κοινωνική βούληση που δεν υπάρχει. Η κοινωνία δεν καίγεται για τέτοια πράγματα, δεν έχει μάθει να τα ζητά.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017

Φρόσω Μερκούρη: Ελλάς-Γαλλία μοιάζουν σα δυο σταγόνες νερό


από το facebook

Η αλήθεια είναι οτι τους αγαπάω πάρα πολύ.
Εφτασα στη χωρα τους 18 χρονών ασχετη και ανυποψίαστη. Με υποδεχτηκαν με αγάπη και σεβασμό, ανοιξαν τις πόρτες σε οτι ακριβως δικαιουνταν και οι γαλλοι φοιτητες, με μορφωσαν, με παιδεψαν. 
Η άφιξή μου στη Γαλλια ήταν μια αποκαλυψη του πραγματικού κόσμου. 
Καβαλησα μια μάντρα και βρεθηκα στη ζωή.. 
Τριαντα χρονια αργοτερα υποδεχτηκαν την κορη μου με τον ιδιο ακριβώς τρόπο στην πιο ελιτιστικη κάποτε σχολή του Παρισιου. 
Που αποφασισε να δέχεται ξενους φοιτητές σε ποσοστό 40% επί του συνόλου !! Και ομως η αγάπη μου δεν εχει ιχνος υστεροβουλίας... 
Πηγαζει, υποψιάζομαι, στο γεγονός οτι οι λαοί μας μοιάζουν σαν δυο σταγόνες νερό. Αν και προς το καλύτερο οι γαλλοι, διαθέτουν σε μεγάλο βαθμό μια περιφρονητική αντίληψη για την εξουσία και τους θεσμούς. 
Εχουν πολλές φορές μια ταση για ακτιβιστικες δράσεις, μια ψυχολογία μικρού παιδιού που τα βλέπει όλα ή ασπρα ή μαυρα ποτέ γκρίζα. 
Οι τρεχουσες mainstream αποψεις ειναι τόσο μετατοπισμενες αριστερά, που οι ιδιες οι κυβερνήσεις αντιπολιτευονται τον εαυτό τους. Μονο οι υποψηφιότητες για το χρίσμα στο Σοσιαλιστικό Κομμα ειναι ενδεικτικά της κατάστασης. Αντί για μεταρρυθμίσεις ασχολούνται με βερμπαλιστικές ακροβασίες, χαρακτηριστικό της –κοινης μας- οκνηρίας. 
Στην ουσία το politically correct προκαλλει ασφυξία στην πραγματική πολιτική και στην εφαρμογή του Νομου με πιο χτυπητο παραδειγμα την ανυπαρξια της εφαρμογής του στο πολύπαθο γαλλικο banlieue. 
Η προεκλογική καμπανια για την Προεδρία δεν διεφυγε του κανόνα... Εκατονταδες χιλιάδες σωστές και λάθος διαπιστώσεις και ουτε μια γενναία αλλα σοβαρή πρόταση για λύση. Μια μεγαλογραφία της ελληνικής σκηνής με περισσότερη φινετσα βεβαίως, με την παραδοσιακή intellectuelle πατίνα που όμως δεν αντεχει στο παραμικρό ξύσιμο της επιφάνειας... 
Η γνωστη μας αρνηση να αναγνωρίσουμε ότι ο κόσμος αλλαζει ραγδαία και πρέπει να αλλάξουμε και μεις... 
Παρ’ολα αυτά εξακολουθώ να πιστευω, οχι όμως ακραδαντα, πως οι αγαπημενοι μου φίλοι δε θα κανουν την ιδια πατατα με αυτή που έκαναν οι Ελληνες πριν απο δύο και κατι χρόνια. Γιατί μπορεί να μοιάζουμε, όμως την κρίσιμη στιγμή πιστεύω πως διαθέτουν τα αναγκαία αντανακλαστικά . 
Εμείς παλι ΟΧΙ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου