ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

Πρωτοβουλία Πανεπιστημιακών κατά της «βεβιασμένης νομοθέτησης» Γαβρόγλου


από την Καθημερινή 

Για «βεβιασμένη νομοθέτηση» κάνει λόγο πρωτοβουλία τριάντα πανεπιστημιακών, που υπογράφουν κείμενο με σχόλια και επισημάνσεις για το σχέδιο νόμου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, που προωθεί το υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

Οι πανεπιστημιακοί εξέφρασαν την πλήρη αντίθεσή τους στις σχεδιαζόμενες αλλαγές, με την συντονίστρια της πρωτοβουλίας, Βάσω Κιντή, καθηγήτρια του ΕΚΠΑ, να καυτηριάζει το γεγονός οτι δόθηκαν στη δημοσιότητα δυο διαφορετικά σχέδια νόμου. «'Αλλο ήταν για τους πρυτάνεις, άλλο για τη διαβούλευση. Στο δεύτερο σχέδιο αλλάζουν οι διατυπώσεις για το άσυλο και τη συμμετοχή των φοιτητών, με τρόπο ώστε να φαίνεται ότι γίνεται μια αθώα τροποποίηση, ενώ στην πραγματικότητα δίνεται συμβολικά το σήμα στο κομματικό κυρίως ακροατήριο ότι θα επανέλθει το άσυλο και οι φοιτητές στη διοίκηση», είπε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τους καθηγητές της πρωτοβουλίας, οι λόγοι της "βεβιασμένης νομοθετησης" συνίστανται στην ικανοποίηση του κομματικού ακροατηρίου, στο να υπάρχει κάποιου είδους νομοθεσία για να διεξαχθούν οι πρυτανικές εκλογές, αλλά και στην ικανοποίηση ομάδων συμφερόντων εντολές των πανεπιστημίων.

"Με το νομοσχέδιο επιτυγχάνεται ενα εξαιρετικά συγκεντρωτικό σύστημα και φαινεται οτι η κυβερνηση δεν θέλει τα πανεπιστήμια να διοικούνται δημοκρατικά", προσθεσε η κ. Κιντή. Εξάλλου, ο καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου, Γιώργος Ιωάννου, ανέφερε για τα όσα προβλέπονται για τα μεταπτυχιακά, ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι για να προσληφθεί ένας διακεκριμένος καθηγητής από το εξωτερικό σε ελληνικό ΑΕΙ, πρέπει να εγκριθεί η αμοιβή του από τους υπουργούς Παιδείας και Οικονομικών και να δημοσιευθεί στο ΦΕΚ.  «Για να το σκεφθεί κάποιος αυτό, πρέπει να έχει εμμονές», πρόσθεσε.

«Οι πόροι από τα μεταπτυχιακά είναι πολύτιμοι. Στο ΕΜΠ καλύπτουν σημαντικά πάγια έξοδα», σημείωσε η Μαίρη Μιμίκου, καθηγήτρια του Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ενώ η καθηγήτρια του Γεωπονικού Πανεπιστημίου, Έφη Τσακαλίδου, υποστήριξε ότι το νομοσχέδιο φέρνει «αναδιανομή της φτώχειας στο πανεπιστήμιο, καθώς δεν δίνει την ευκαιρία να παράγουν έργο και κατ'επέκταση πλούτο».

Τέλος, ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών, Σταύρος Τσακιράκης, υπογράμμισε ότι «υπάρχει σοβαρό θεσμικό πρόβλημα με τον συνδικαλισμό στην Ελλάδα. Ειδικά ο φοιτητικός συνδικαλισμός κάνει μεγάλη ζημιά» και πρόσθεσε ότι το νομοσχέδιο φέρνει ξανά στο προσκήνιο τις παρατάξεις.

Οι 30 πανεπιστημιακοί που αποτελούν την ομάδα πρωτοβουλίας είναι οι εξής:
1.      Στέλιος Βιρβιδάκης-ΕΚΠΑ
2.      Βασίλης Βουτσάκης - ΕΚΠΑ
3.      Λουκάς Βλάχος -ΑΠΘ
4.      'Αννυ Δελλαδέτσιμα -ΕΚΠΑ
5.      Παύλος Δελλαδέτσιμας -Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο
6.      Πέτρος Καβάσαλης - Πανεπιστήμιο Αιγαίου
7.      Ορέστης Καλογήρου - ΑΠΘ
8.      Γιώργος Καρράς - ΕΜΠ
9.      Δήμητρα Κατή - ΕΚΠΑ
10.  Σωκράτης Κάτσικας - Πανεπιστήμιο Πειραιά
11.  Κλέα Κατσουγιάννη - ΕΚΠΑ
12.  Βάσω Κιντή - ΕΚΠΑ
13.  Αντιγόνη Λυμπεράκη - Πάντειο Πανεπιστήμιο
14.  Γιώργος Μαυρωτάς - ΕΜΠ
15.  Μαίρη Μιμίκου - ΕΜΠ
16.  Αχιλλέας Μητσός - Πανεπιστήμιο Αιγαίου
17.  Γιώργος Παγουλάτος - ΟΠΑ
18.  Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου - ΕΚΠΑ
19.  Νιόβη Παυλίδου - ΑΠΘ
20.  Μπάμπης Σαββάκης - Πανεπιστήμιο Κρήτης
21.  Κώστας Σοφούλης - Πανεπιστήμιο Αιγαίου
22.  Δημήτρης Α. Σωτηρόπουλος - ΕΚΠΑ
23.  Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος - ΑΤΕΙ Πελοποννήσου
24.  Έφη Τσακαλίδου - Γεωπονικό Πανεπιστήμιο
25.  Πάνος Τσακλόγλου - ΟΠΑ
26.  Σταύρος Τσακυράκης - ΕΚΠΑ
27.  Λουκάς Τσούκαλης - ΕΚΠΑ
28.  Γιάννης Χατζηγώγας - ΑΠΘ
29.  Θεόδωρος Χατζηπαντελής - ΑΠΘ
30.  Κίμων Χατζημπίρος - ΕΜΠ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου