ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

H νέα ομάδα μήπως έχει ανάγκη από παλτά;




Υπάρχει μια φάση στη καριέρα των ποδοσφαιριστών, οι οποίοι αφού έπαιξαν μια κάποια μπαλίτσα σε υψηλό επίπεδο έρχεται η ώρα να διαλέξουν, αν θα κρεμάσουν τα παπούτσια τους ή αν θα κολλήσουν κάποια ακόμη ένσημα σε δευτεροκλασάτες ομάδες που μάχονται για την παραμονή τους στην κατηγορία. Αν διαλέξουν το δεύτερο, η ομάδα τους, της οποίας τη φανέλα δόξασαν στο παρελθόν, «τους αφήνει ελεύθερους». Δηλαδή τους αφήνει να συνεχίσουν σε όποια ομάδα θέλουν με ελεύθερο συμβόλαιο, χωρίς να διεκδικεί χρήματα, χωρίς να τους πουλάει. Δηλαδή τι να πουλήσει, αφού δεν… Κάποιοι από αυτούς είναι πραγματικά τελειωμένοι και δεν καταφέρνουν να παίξουν ούτε σαν αλλαγή, κάποιοι κάνουν για μερικά χρόνια κάτι λίγα μέχρι να παραδεχθούν το οριστικό τέλος και να πουν αντίο στα γήπεδα.  Σε ελάχιστες περιπτώσεις κάποιοι αναγεννιούνται πραγματικά και βοηθάνε τον φτωχό, στο ρόστερ του οποίου βρέθηκαν. Οι φανατικοί οπαδοί των νέων τους ομάδων συνήθως δεν τους γουστάρουν, γιατί έχουν συνδέσει το όνομά τους με μεγάλες ομάδες των οποίων αυτοί είναι ορκισμένοι εχθροί.

Ο κόουτς Αλέξης έβλεπε ότι η ομάδα παρόλη την αλλαγή του συστήματος δεν τραβούσε. Ενώ από τ’ αριστερά έκανε παιχνίδι, στο κέντρο της ομάδας υπήρχε πρόβλημα. Από τα δεξιά είχε χάσει σε δύναμη μετά από τις αποχωρήσεις της άνοιξης, αλλά είχε αποφασίσει ότι η ανάπτυξη θα γινότανε από την άλλη πάντα.   Όταν γύρισε στον πάγκο και αντίκρισε τις εναλλακτικές που είχε για να ρίξει μέσα, κατάλαβε ότι με Φεωνά, Γκλέζο, Τσαπουνά, κλπ δεν θα γυρνούσε το παιχνίδι και σκέφτηκε να κάνει φτηνές και καλές μεταγραφές. Σε εποχές οικονομικής κρίσης η μόνη επιλογή ήταν να  στραφεί στους ελεύθερους. Έτσι σκέφτηκε να κάνει τη στροφή και να προτείνει συμβόλαιο στον συνονόματό του Μητρό. Με την έναρξη του πρωταθλήματος το φθινόπωρο, κατάλαβε ότι το 10αρι το καλό δεν του βγήκε, αλλά δείχνει να τον πιστεύει ακόμα και επιμένει. Η ζωή θα δείξει.
Οι φανατικοί οπαδοί της ομάδας  του την είχαν στημένη και όταν ο Μητρό απέτυχε να βάλλει τα γκολ που υποσχέθηκε άρχισαν τα όργανα. Δεν έπεσαν βέβαια  ακόμα κορνέδες, αλλά υπάρχει μια δυσαρέσκεια, κάποια σφυρίγματα, κάτι "βγάλε έξω το παλτό", όπως και να το κάνουμε.

Όταν η νεοφώτιστη στο πρωτάθλημα Δημάρ έκανε την καλοκαιρινή της προετοιμασία, υπήρχε μια συγκρατημένη αισιοδοξία στις τάξεις της. Η ομάδα είχε έναν έμπειρο κορμό για να τραβήξει το κάρο, και αναζητούσε νέο αίμα που θα φούσκωνε τα πανιά της στη μάχη για την παραμονή στην κατηγορία. Στο προσκλητήριο που έκανε ανταποκρίθηκαν αρκετοί. Άλλοι ενθουσιώδεις ξαναφόρεσαν φανέλα και σώβρακο και άρχισαν προπονήσεις, άλλοι γεμάτοι δυσπιστία και σκεπτικισμό έμειναν στα πέριξ, περιμένοντας να δουν τις εξελίξεις. Με την έναρξη του πρωταθλήματος δυο νέες μεταγραφές οι ευρωπαίοι Κamini και Butari ενθουσίασαν με την στιβαρότητα του παιχνιδιού τους και την ικανότητά τους στο σκοράρισμα. Στο ένας εναντίον ενός βγήκαν νικητές. Φάνηκε ότι το εγχείρημα είχε προοπτική. Μια άλλη φιλοσοφία, άλλη πολιτική, άλλη αντίληψη για τη διαχείριση του έμψυχου υλικού.  Η ομάδα ακομπλεξάριστη έδειχνε να φτιάχνει παιχνίδι απ΄ όλες τις μεριές, να κάνει ευκαιρίες, να βάζει γκολ. Ο κόουτς Fotis πολύπειρος, καθαρός, λάτρης του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, έδειχνε ότι μπορούσε να σπάσει τα στεγανά και να παρουσιάσει έναν άλλο τρόπο ανάπτυξης παιχνιδιού, μακριά από φανατισμούς, στερεότυπα και κυρίως μακριά από τις αδυναμίες του παρελθόντος. Ελευθερία, συλλογικότητα, μεταρρυθμισμός, ευρωπαϊκό πνεύμα. Σύνθημα της ομάδας, το  «dont look back».

Αλλά κάποιοι κοίταξαν, όχι σαν τη γυναίκα του Λωτ βέβαια, αλλά ένα ματάκι τόκαναν. Και τώρα κινδυνεύουν να μείνουν στήλη άλατος και να χαλάσουν το ωραίο παιχνίδι τους.

Αν ο Μητρό δεν βγήκε στους άλλους, γιατί να μην  βγει σε μας ο δαντελένιος φορ Dimara. Αλλά και ο κόφτης Economu και ο νευρώδης libero Κotsacοf που αφέθηκαν ελεύθεροι και ψάχνουν τα τελευταία ένσημα, μπορούν με την πείρα τους να βοηθήσουν. Θα πρέπει βέβαια η ομάδα ν’ αλλάξει λίγο το σύστημα για να τους χωρέσει όλους μέσα, να παίξει πιο πολύ από τ’ αριστερά, ώστε αυτοί να σεντράρουν με το δεξί, όπως τον παλιό καλό καιρό. Αλλά δεν είναι μόνο αυτοί. Kαι άλλοι είναι πρόθυμοι να φορέσουν ή να ξαναφορέσουν τη φανέλα μας και είναι μια χαρά παιδιά και ήταν και  καλοί παίκτες και τους αγαπάμε, αλλά το ζήτημα είναι εμείς τι ομάδα θέλουμε να φτιάξουμε και σε ποιους θέλουμε στηριχτούμε.

Υπάρχει φόβος να γίνει το παιχνίδι μας μονότονο και προβλέψιμο. Να παίζουμε, όπως παλιά, δηλώνοντας ότι παίζουμε κάτι άλλο. Υπάρχουν όμως πολύ πιο αυθεντικοί στις καμινάδες. Υπάρχει φόβος οι νέοι να πιστέψουν ότι δύσκολα θα δουν δεκαεξάδα και πολύ πιο δύσκολα ενδεκάδα και να απογοητευτούν. Το παιχνίδι πάλι μπορεί να γυρίσει σε κείνο της προηγούμενης 30ετίας, δηλαδή στο λατινικό αμυντικό  σύστημα «vulgata della metapoli», που ήταν αλήθεια πολύ δημοφιλές και αποτελούσε μια παραλλαγή του θρυλικού catenaccio του Helenio Ηererra. Μόνο που είναι ένα παιχνίδι στείρο, που παλεύεις να μην δεχτείς γκολ, καταγγέλλεις, καταστρέφεις συνεχώς το μνημονιακό παιχνίδι του αντιπάλου,  και πασχίζεις με βαθιές μπαλιές από την άμυνα να βρεις το φουνταριστό μπροστά και να βάλεις ένα γκολάκι  για να πάρεις το παιχνίδι. Βάζεις χαμηλούς στόχους, να μείνεις στην κατηγορία, κυνηγώντας τα x και στο τέλος πέφτεις.

Η νέα ομάδα δεν έχει λόγους να κοιτάξει, πολλώ μάλλον, να  γυρίσει πίσω. Η επιβίωσή της στο πρωτάθλημα είναι, από τη γέννησή της, συνδεδεμένη με το εναλλακτικό, το ρεφορμιστικό, το ευρωπαϊκό παιχνίδι, το πραγματικά αριστεροπόδαρο, που βλέπει συνεχώς δίχτυα. Το παιχνίδι που δεν παίζει κανείς άλλος και που θαρθούν οι φίλαθλοι να το δουν, θα ευχαριστηθούν από το θέαμα και την ουσία και θα γίνουν οπαδοί και μέλη. Στο παιχνίδι αυτό, που υποσχέθηκε η νέα ομάδα, δεν χωράνε αργοί, σημαδεμένοι παίκτες που στήριξαν διοικήσεις διαπλεκόμενες με στημένα παιχνίδια και πέτσινα μπενάλτια και που τώρα λίγο πριν τη σύνταξη ψάχνουν πάγκο να ξεκουράσουν τα λαβωμένα τους πόδια. Σαφώς και είναι δύσκολο να μοντάρεις το νέο, αλλά είναι σαφέστερο ότι το παλιό δεν σου ταιριάζει.

Αλλά πάλι μπορεί και να κάνουμε λάθος. Ο κόουτς ξέρει πάντα καλύτερα. Έτσι δε λένε οι ψύχραιμοι αθλητικοί συντάκτες;  

Σύνδεσμοι catenaccio Herrera, βουλγάτα 

11 σχόλια:

  1. Λογοτεχνικό, υφολογικό , αλληγορικό ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ!
    Αναμένουμε με ανυπομονησία την συνέχεια και εξέλιξη του στυλ.

    Επι του επιδίκου , του κοουτσαρίσματος δηλαδή, ως τυπικός φίλαθλος, (μουρμουράω με αυτόν που δεν "τραβάε" αλλά αμα το βάλει το γκολάκι θα φωνάξω "παικταρά") αδυνατώ να εκφέρω γνώμη.Πάντως μια καλή γυμνασμέμη ομάδα ,πιθανόν για κανένα δεκάλεπτο στο τέλος, παίζει και με βετεράνους, αλλά για αρχική ενδεκάδα με τίποτα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αμίμητος ο LLS, γνώστης του θέματος. Προοδευτικάρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ναι, ώρα να παίξουμε leo - όλο προθέρμανση είμαστε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Απαραδεκτο! Ενα ποστ μονο για αντρες! Ενα ποστ αποκλεισμου των γυναικων από την κατανοηση του. Δεν μπορεις, leo, να το μεταγραψεις πανω σε καποιο γυναικειο αθλημα;

    καλη χρονια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Cyn να μάθεις μπάλα και όχι μόνο φυσική, εξάλλου στα πλαίσια της ισότητας δεν υπάρχει γυναικείο και αντρικό άθλημα, Δηλαδή είναι άθλημα οι κουμπάρες; το κουτσό ή το περνά περνά η μέλισσα;
    Καλή χρονιά και σε σένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Γιώργο να μην καούμε από την πολύ προθέρμανση.Να γίνει κανένα φιλικό να μονταριστεί η ομάδα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ετσι είναι Leo,δεν υπάρχει γυναικείο και αντρικό άθλημα.Υπάρχουν μόνο στερεότυπα για τους ρόλους των φύλων.Βλέπεις το ποδόσφαιρο,ως κατεξοχήν επιθετικό άθλημα,σύμφωνα πάντα με τα
    κλισεδάκια,δεν ταιριάζει στη γυναικεία "φύση"!!
    Εγώ,λοιπόν,πρωτίστως ως γυναίκα- οπαδός (όχι φίλαθλος)του Ολυμπιακού και λάτρης(-ισα) του αγγλικού ποδοσφαίρου,συμφωνώ με την ανάλυση σου.Θέλει γρήγορο παιχνίδι η ομάδα,μακρινές μπαλιές και
    ενίσχυση στα αριστερά,γιατί εκει νομίζω μπάζει η ομάδα.
    Υ.Γ.Έχω τάση για εμετό,όταν βλέπω άντρες,αραχτούς στον καναπέ να βλέπουν ποδόσφαιρο κι οι γυναίκες της παρέας να φέρνουν τις μπύρες και να σερβίρουν μεζεδάκια...Μπλιαχ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Λεό έγραψε. Τρίποντο με δύο κρεμασμένους πάνω σου. Είσαι ο Ψαθάς της εποχής μας. Dimef

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Aν ήξερα πως το ποδόσφαιρο έχει τόση σχέση με την πολιτική όση από το παρόν εξαιρετικό κείμενο σας διαφαίνεται πως έχει, τότε μάλλον θα έβλεπα περισσότερο.
    Καλή χρονιά, με υγεία, ιδέες και δράσεις αποτελεσματικές και ικανές να μας βγάλουν από τον πάγκο και να μάς βάλουν στο "παιχνίδι".Και βεβαίως καλή χρονιά μαζί με ανθρώπους που τους αγαπάμε και μας αγαπούν.Καλή χρονιά Leo!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Respect Leo,μήπως είσαι ξάδερφος του Μονταλμπάν?Όπως σου έγραψα και αλλού,όταν κάποιος ειναι 20 χρονιά παλτό και παίζει αντιποδοσφαιρο,θα μάθει μπαλίτσα στα γεράματα?Και άντε όταν ήταν νέος τον είχε η ομάδα του για να βοηθάει στην προπόνηση,να στήνει τους κώνους,να κουβαλάει τα νερά κ.λπ.Τώρα που παραπαίει μεθυσμένος,όπως έδειξαν τα πρόσφατα ματς προετοιμασίας τον Νοέμβρη,θέλει και μεταγραφή?Θέλουμε να παίξουμε total football,τα κουτσάλογα έχουν κι άλλες ομάδες να πάνε που ταιριάζουν και με το στυλ παιχνιδιού τους.
    Θοδωρής

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σαβίνα, Ιοκάστη, Μάκη και Θόδωρε παρατηρώ ότι σας αρέσουν οι παραβολές. θα το λάβω υπόψη μου για τη συνέχεια. Ως τότε καλή χρονιά.
    Ναι το ποδόσφαιρο είναι πολιτική δεν έχει απλώς σχέση. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή