ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Δευτέρα, 16 Μαΐου 2011

Ο Φώτης Κουβέλης στην ΚΕ της Δημοκρατικής Αριστεράς


Αποσπάσματα από την εισήγηση του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη, στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.

 Η ανεργία στα ύψη 

Μήνα το μήνα το 2011, η ανεργία μεγαλώνει. Μια ολόκληρη μεσαία ελληνική πόλη, αποτελούμενη αποκλειστικά από ανέργους,  προστίθεται στη χώρα. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ ο Ιανουάριος είχε προσθέσει 23.149 ανέργους, ο Φεβρουάριος  30.435.
Το επίσημο νούμερο 787.229 όλοι και όλες γνωρίζουν ότι υπολείπεται κατά πολύ από τον εφιαλτικό, πραγματικό αριθμό:  1.000.000 άνεργοι.
 Η αντιμετώπιση από τα κυβερνητικά επιτελεία της ραγδαίας ανά μήνα ανόδου της ανεργίας, ως γεγονότος αναπόδραστου και αναμενόμενου,  απορρίπτεται και αποδοκιμάζεται από την κοινωνία.
Το δίχτυ ασφάλειας και προστασίας πρέπει να αποτελεί την πρωταρχική προτεραιότητα.
Όσο δεν λαμβάνονται συγκεκριμένα μέτρα που θα αντιμετωπίζουν τη μάστιγα της ανεργίας, τόσο  δεν θα έχει βασιμότητα καμιά ουσιαστική δυνατότητα για το όποιο  μέσο-μακροπρόθεσμο πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθερότητας. 

Η εκτέλεση του προϋπολογισμού καρκινοβατεί

Η μαύρη τρύπα του προϋπολογισμού από το 1,53 δις,  που ήταν το πρώτο τρίμηνο του 2011, έφτασε στο τετράμηνο   στα 2,03 δις! Με τα καθαρά έσοδα να είναι μειωμένα κατά 13% σε σχέση με τις προβλέψεις, χρειάστηκε να μειωθούν κατά 45% οι προβλεπόμενες δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, δηλαδή 1,22 δις λιγότερες δημόσιες επενδύσεις, προκειμένου το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού να εμφανίσει αύξηση μόνο κατά 13,6% ή 864εκατ., σε σχέση  με το αντίστοιχο περσυνό διάστημα.
Το γεγονός αυτό αναδεικνύει πόσο   είναι στον αέρα η κυβερνητική βεβαιότητα και ο εφησυχασμός για ετήσιο  έλλειμμα 7,4% και, πολύ περισσότερο,  για τη διασφάλιση 26 δις ως το 2015  και μάλιστα με την κοινωνία όρθια!
Η χώρα χρειάζεται προοπτική ανάπτυξης.
Η ανάπτυξη προφανώς δεν διατάσσεται,  αλλά σχεδιάζεται με προτεραιότητες και οφείλει να έχει και κατεύθυνση. Σε κάθε περίπτωση όμως η ανάπτυξη δεν προωθείται, όταν το ΠΔΕ, από το πρώτο τετράμηνο  του 2011, χρησιμοποιείται από την κυβέρνηση ως «μαξιλάρι» για να μειώνει την δύσμορφη εικόνα της αύξησης των  ελλειμμάτων.


 Για την κρίση χρέους

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, αντί των κυβερνητικών ασκήσεων επί χάρτου για το μεσοπρόθεσμο πλαίσιο 2012-2015, επιμένει σταθερά ότι πρέπει να συμφωνηθούν και να εφαρμοστούν αλλαγές στην ακολουθούμενη οικονομική και κοινωνική πολιτική, που θα στοχεύουν στην αντιστροφή της ύφεσης, στη δίκαιη κατανομή των βαρών της κρίσης, στην ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης και θα εγγυώνται ότι ο έλεγχος του ελλείμματος δεν θα αντιστρατεύεται το δικαίωμα στην εργασία, αλλά αντιθέτως θα τη στηρίζει.
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ έχει εγκαίρως υποστηρίξει ότι για την αντιμετώπιση της κρίσης του χρέους απαιτείται  και πανευρωπαϊκού χαρακτήρα λύση.
Η έκδοση ευρωομόλογου αποτελεί πρωταρχική διεκδίκηση. Στο ελληνικό πρόβλημα - και όχι μόνο - θα μπορούσε να συνεισφέρει ουσιαστικά η δημιουργία ενός μηχανισμού κοινής διαχείρισης του χρέους με τη μεταφορά μέρους του ελληνικού χρέους και άλλων περιφερειακών χωρών στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

 Η αγορά ομολόγων από την δευτερογενή αγορά από τον προσωρινό μηχανισμό χρηματοοικονομικής στήριξης αποτελεί εξίσου θετική πρόταση, που αντιμετωπίζει όμως μεγάλη επίθεση από την πλευρά  συντηρητικών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Οι θέσεις αυτές αποτελούν διεκδικήσεις, τις οποίες η κυβέρνηση πρέπει να προωθήσει σθεναρά, άμεσα, χωρίς καθυστέρηση.


Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ υποστηρίζει σταθερά τη θετική αναδιάρθρωση του συνολικού χρέους της χώρας με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής  και μείωση του επιτοκίου. 

 Για το «Ζάππειο ΙΙ» της ΝΔ

Το «Ζάππειο ΙΙ» του Προέδρου της ΝΔ αποτελεί μια παράθεση προτάσεων - πολλές απ' αυτές έχουν ήδη κατατεθεί από παραγωγικούς φορείς και σχολιαστές - ενταγμένες σε ένα φαινομενικά συνεκτικό πρόγραμμα.
Είναι η εκδοχή του "λεφτά υπάρχουν" στη μνημονιακή  εποχή, με τη λύση να έρχεται πάντα απ' έξω.
Το «σοκ ρευστότητας» που προτείνει  ο κ. Σαμαράς προϋποθέτει: (α) πόρους που το δημόσιο δεν έχει και μπορεί να βρει μόνο από τους μηχανισμούς στήριξης, (β) ένα τραπεζικό σύστημα χωρίς προβλήματα κεφαλαιακής επάρκειας, (γ) την αμέριστη συμπαράσταση της ΕΚΤ.
Εν ολίγοις, ο κ. Σαμαράς κατέθεσε την πρότασή του: "αν δεν είχαμε κανένα πρόβλημα, αυτό θα έκανα!"
Όσον αφορά δε στα πιεστικά ζητήματα διαχείρισης της κρίσης, θεωρεί ότι με το επιχείρημα της κρίσης στην περιοχή θα πείσει την Ευρωζώνη να υποστηρίζει εσαεί την Ελλάδα.

Εντέλει η ΝΔ συναγωνίζεται το ΠΑΣΟΚ σε ασκήσεις επί χάρτου. Παίζουν «εν ου παικτοίς», ενώ την ίδια ώρα αντιπαρατίθενται για το ποιος θα πάρει περισσότερα μέτρα υπέρ των επιχειρήσεων και των «εχόντων», με μειώσεις φορολογικών συντελεστών και εισφορών. Ο δρόμος όμως  της μείωσης των φορολογικών συντελεστών έχει ως τέρμα το «φορολογία μηδέν», όπως συμβαίνει στις Βαλτικές χώρες. Και η αντιμετώπιση του φορολογικού dumping επιτυγχάνεται μόνο με την εναρμόνιση σε ευρωπαϊκό επίπεδο των φορολογιών.
Υπογραμμίζοντας την αυτοκριτική πρόταση της Ν.Δ. για στήριξη των χαμηλοσυνταξιούχων και των πολυτέκνων, θέλουμε να στηλιτεύσουμε το «κλείσιμο του ματιού» στους αυθαιρετούχους και τους καταπατητές, καθώς και στους κατέχοντες το μαύρο χρήμα.
  
 Για την όξυνση της βίας στις πόλεις  και τις αστυνομικές αυθαιρεσίες

Η δολοφονία του 44χρονου συμπολίτη μας στο κέντρο της Αθήνας επανέφερε με ιδιαίτερη οξύτητα το πρόβλημα της ασφάλειας όλων των πολιτών, ιδίως αυτών που βρίσκονται στο ανοχύρωτο κέντρο, χωρίς κοινωνική και αστυνομική προστασία. Απαιτείται να τεθεί ένα τέρμα στο διαχρονικό πρόβλημα εγκατάλειψης του ιστορικού κέντρου της Αθήνας στο έγκλημα και να προωθηθεί με συντεταγμένο και αποτελεσματικό τρόπο η τόνωση του αισθήματος  ασφάλειας των κατοίκων μέσα από συνδυασμένες παρεμβάσεις και αναπλάσεις σε συγκεκριμένες περιοχές και την επαναφορά της ζωής στο κέντρο, με την παρουσία της αστυνομίας και την εφαρμογή του νόμου.

Σε μια περίοδο που η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται και ο κοινωνικός ιστός έχει διαρραγεί, η ακραία βία και η βαναυσότητα που χρησιμοποίησαν αστυνομικοί μετά το τέλος του συλλαλητηρίου και  που οδήγησαν στο βαρύτατο τραυματισμό ενός 30χρονου διαδηλωτή, αλλά και σε τραυματισμό δεκάδων πολιτών, αν δεν αντιμετωπιστούν εγκαίρως μπορεί να τροφοδοτήσουν ευρύτερες αναταραχές. Για αυτό και η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, και με διάβημά της στον Υφυπουργό Προστασίας  του πολίτη ζήτησε να υπάρξουν αυστηρότατες πειθαρχικές ποινές για τους δράστες, αλλά και να διερευνηθούν κάτω από ποιες συνθήκες και εντολές οι αστυνομικοί ενήργησαν κατά αυτό τον απαράδεκτο τρόπο.
  
 Για τα σενάρια ανασχηματισμού και εκλογών

 Το ζήτημα της αναποτελεσματικότητας και της αποσπασματικής λειτουργίας της κυβέρνησης είναι υπαρκτό. Η κυβέρνηση στερείται ολοκληρωμένου σχεδίου με συγκεκριμένες ιεραρχήσεις και στόχους. Δεν αρκεί τα μέτρα να αποφασίζονται. Πρέπει και να εφαρμόζονται. Αυτό συνιστά σημαντικό πολιτικό πρόβλημα, με δεδομένη την εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση της χώρας και την ανάγκη ύπαρξης συνεκτικής πολιτικής λειτουργίας.
  
Ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης  αποτελεί δυνατότητα. Κανένας όμως ανασχηματισμός, όσο και αν πρόσκαιρα και επικοινωνιακά λειτουργήσει εξωραϊστικά για την κατάσταση της κυβέρνησης, δεν αποτελεί ουσιαστικό μέτρο και κίνηση. Εκείνο που χρειάζεται είναι η αλλαγή του περιεχομένου της ασκούμενης κυβερνητικής πολιτικής.

Δεν πρέπει να αποκλείσουμε  τις πρόωρες εκλογές, με το δεδομένο ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια και αγανάκτηση συνεχώς μεγεθύνεται. 

Το πολιτικό σύστημα αποσυντίθεται. Οι κοινωνικοί συσχετισμοί ανακαθορίζονται, με το δεδομένο ότι η μεσαία τάξη συρρικνώνεται έως εξαφανίζεται και κοινωνικά στρώματα μετατοπίζονται κάτω από τα όρια βιωσιμότητας.
Οι ανακαθορισμένοι κοινωνικοί συσχετισμοί θα αναζητήσουν την πολιτικής τους έκφραση και στο επίπεδο της κεντρικής πολιτικής σκηνής. 
Η χώρα αντιμετωπίζει έκρηξη ύφεσης, πληθωρισμού, ανεργίας και συρρίκνωσης  της παραγωγικής βάσης. Η κοινωνία συμπιέζεται.  Έχει εμπλακεί με ευθύνη της κυβέρνησης σ’ ένα φαύλο κύκλο αλληλοδιαδόχων μέτρων, χωρίς να διαφαίνεται ο δρόμος εξόδου από την κρίση και προ πάντων με μια κοινωνία όρθια. Την κρίση βιώνουν δραματικά οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι,  οι άνθρωποι της μισθωτής εργασίας, οι νέοι και οι γυναίκες, οι μικρομεσαίοι και οι χιλιάδες ελεύθεροι επαγγελματίες. Αν δεν αλλάξει  άμεσα η ασκούμενη πολιτική, αν δεν υπάρξουν μέτρα στήριξης της κοινωνίας, αυτή η κοινωνία θα ρηγματώσει την κυβερνητική συνοχή και τότε η μόνη διέξοδος θα είναι οι εκλογές.

5 σχόλια:

  1. και από τις εκλογές, τι ακριβώς θα προκύψει εκτός από παντελή ακυβερνησία;

    το μεγάλο πρόβλημα της χώρας δεν είναι το μνημόνιο, αλλά το γεγονός πως η κυβέρνηση δεν κάνει καμια απολύτως μεταρρύθμιση

    άσε που πιστεύω πως το ύψος του χρέους είναι τόσο μεγάλο που η κατάσταση δεν σώζεται με τίποτα, ούτε με ευρωομόλογο, ούτε με επιμήκυνση, ούτε με αναδιάρθρωση, ούτε με κούρεμα...

    τέλος πάντων, ένα άλλο θέμα είναι πως και η Δημοκρατική Αριστερά ΔΕΝ έχει ούτε αυτή κάποια πρόταση διεξόδου από την κρίση

    το πιθανότερο είναι βέβαια πως δεν υπάρχει λύση έτσι και αλλιώς, αλλά θα είμασταν πιο ειλικρινείς αν το λέγαμε αυτό στον κόσμο, παρά να διατηρούμε αυταπάτες για ... αλλαγή της ακούμενης (λέμε τώρα) πολιτικής

    Αλέξανδρος Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αλέξανδρε
    μμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμμ
    ποιος έχει λύση; Ποιος τολμά να πει στα παιδιά πως επιστρέφουμε στη δεκαετία του 50-60, μόνο που δεν θάχει ροκ εντ ρολ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λεό,

    Γεια σου μετά από καιρό απουσίας, λόγω δουλειάς αλλά και λόγω απογοήτευσης!

    Απογοήτευσης και από τη ΔΑ, η οποία χωρίς όραμα φοβάμαι ότι στερείται και λόγο ύπαρξης. Ο λόγος του Κουβέλη είναι για χρονογράφημα εφημερίδας, όχι για πρόεδρο κόμματος. Εγώ βλέπω ότι υπάρχει η δυνατότητα συμμαχίας αριστερών και δεξιών δυνάμεων που ζητούν μεταρρυθμίσεις, και κυρίως μεταρρυθμίσεις στο δημόσιο τομέα. Πού είναι αυτές οι δυνάμεις; Στο διαδίκτυο, στους δρόμους, λιγότερο στα κόμματα. Δε θα έπρεπε η ΔΑ να αναζητά αυτές τις συμμαχίες και να προτείνει συγκεκριμένες λύσεις, αντί να καταφεύγει σε αυτές τις γενικολογίες;

    Με το «κόμμα των μελών» και το καταστατικό συνέδριο τι έγινε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. κάθε μέρα που περνάει γίνεται ολοένα και περισσότερο φανερό πως η Δημ.Αρ. πάει να παίξει το ρόλο ενός καλού ΣΥΝ της δεκαετίας του 90 ή ενός ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ακρότητες

    η άποψη περί ευρωομόλογου αν θυμαμαι καλά ήταν θέση του ΣΥΝ και ίσως εξακολουθεί να είναι ακόμα (δεν παρακολουθώ το πρώην κόμμα μου με ιδιαίτερη ζέση, οφείλω να το ομολογήσω αυτό)

    η ανάγκη εκλογικής επιβίωσης οδηγεί αναπόφευκτα σε στρογγυλέματα και σε επιλογή της αριστερής πεπατημένης

    κλείνουν λοιπόν το μάτι στους ψηφοφόρους του αντιμνημονιακού ΠΑΣΟΚ που θέλουν να απεγκλωβιστούν από το ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν τους καλύπτουν και οι ακρότητες του ΣΥΡΙΖΑ

    απογοήτευση λοιπόν, και από την πορεία της χώρας στον γκρεμό (που πάει χέρι-χερι και με την προσωπική μας καταστροφή), αλλά και από τις θέσεις της Δημοκρατικής Αριστεράς

    στεναχωριέμαι που το λέω , αλλά βρίσκω τον ευατό μου να συμφωνεί περισσότερο με όσα λέει ο Ανδριανόπουλος και ο Μάνος παρά με όσα λέει ο Κουβέλης...

    Αλέξανδρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. φίλε Πολυβώτη, φίλε Αλέξανδρε
    Θα συμφωνήσετε φαντάζομαι ότι και μόνο η ύπαρξη της ΔΑ είναι μια μεγάλη θετική αλλαγή στα αριστερά μας πράγματα. Και αυτό γιατί η ΔΑ γίνεται ο πολιτικός χώρος μέσα στον οποίο μπορούν επιτέλους να ανοίξουν τα μεγάλα θέματα και ενδεχομένως να βγει και κάτι σημαντικό για τη χώρα. Ωστόσο οι μεταβολές στην Αριστερά, αλλά και σε όλη την κοινωνία μας είναι πάντοτε αργές και δύσκολες. Η εκλογική επιβίωση είναι ένα θέμα, οι διαθέσεις της πλειοψηφίας ένα άλλο, οι ισορροπίες δύσκολες, όταν η ίδια η πραγματικότητα είναι αντιφατική.
    Οι δυνάμεις που ζητούν μεγάλες μεταρρυθμίσεις βρίσκονται παντού και πρέπει να τις συναντήσουμε. Οι αγκυλώσεις όμως της καθ'ημάς αριστεράς δεν είναι και αμελητέα ποσότητα.
    Προσωπικά πιστεύω ότι θα πρέπει να δουλέψουμε για τη ζητούμενη αστική ολοκλήρωση με αριστερό πρόσημο και οικολογική ισορροπία. Και γω θέλω αιχμές, σοκ, τολμηρά ανοίγματα. Αλλά δεν είμαι εγώ η πλειοψηφία. Ωστόσο νιώθω ότι αυτός ο λόγος ακούγεται και συγκινεί. Η σύνθεση είναι πάντα δύσκολη. Ελπίζω όμως για καλύτερα αποτελέσματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή