ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Thelonious monk - Allen ginsberg

Thelonious monk - Allen ginsberg
Δυο γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

Όσοι βιάζεστε να του δώσετε εύσημα συμβολής στην αποδόμηση του αντιαμερικανισμού λάβετε υπόψη σας ότι:
1. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον αντιαμερικανισμός. Υπάρχει όμως έντονος αντιευρωπαϊσμός σαφώς πιο ισχυρός και επικίνδυνος. Ο αντιαμερικανισμός αναπτύχθηκε μεταπολεμικά ως φιλοσοβιετισμός και έσβησε μαζί με το τέλος της σοβιετίας. Το ΠΑΣΟΚ συνέβαλε τα μέγιστα στη γιγάντωσή του κατά την περίοδο της πρώιμης μεταπολίτευσης και τα κινήματα των αδεσμεύτων. Μέχρι που η δανεική ευδαιμονία τα σκούπισε όλα.
2. Δεν τόχει σε τίποτε όταν επιστρέψει να γυρίσει το χαρτί και να ξαναγίνει αντιαμερικανός ή αντιτραμπ ή οτιδήποτε άλλο. Διαβάζει άριστα το ακροατήριό του, ξέρει σε ποιους απευθύνεται, τους κλείνει το μάτι και πλασάρει ότι τα βρήκε με τον τέως δαίμονα για να την πει στους σημερινούς δαίμονες της ΕΕ. Το αύριο είναι άλλη μέρα.
3. Η Αριστερά μπορεί να συγχωρήσει όλες τις ιδεολογικές ή πολιτικές αποκλίσεις, ανίερες συμμαχίες κλπ , προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Θα τις βγάλει όμως σαν μαχαίρια μετά την ήττα, για να δικάσει τους χτεσινούς ηγέτες. Έχουμε δρόμο ακόμα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Για το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων τους η Επιτυχία είναι το κλείσιμο της ΒSH Hellas, (πρώην Πίτσος),. Ουδόλως τους απασχολεί η επίσκεψη στις ΗΠΑ. Όταν η αξιωματική αντιπολίτευση καταλάβει τι ακριβώς παίζεται μέσα στα ελληνικά λαϊκά στρώματα ελπίζω να είμαστε ζωντανοί. Ως τότε αφήστε τους ήσυχους να σας φτιάχνουν την ατζέντα.

Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

Φοβάμαι




από την πολιτική επιθεώρηση και το Μάκη Καραγιάννη

Φοβάμαι τους ανθρώπους που 30 χρόνια  έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι και ένα ωραίο βράδυ μεσούντος του Μάη  βγήκαν στις πλατείες κραυγάζοντας «Κλέφτες Κλέφτες».

Φοβάμαι εκείνους που δεν πληρώνουν φόρους, -δηλαδή 6 στους 10 έλληνες- και ταυτόχρονα οδύρονται για τα χρέη και τα ελλείμματα του κράτους.

Φοβάμαι εκείνους που βγάζουν μεγάλους λόγους για την  εθνική ανεξαρτησία και την εθνική αξιοπρέπεια επαιτώντας τα δανεικά των ευρωπαίων.

Φοβάμαι εκείνους που διορίστηκαν  εις βάρος των άλλων, γλείφοντας τους πολιτικούς, και τώρα μουτζώνουν τη βουλή.

Φοβάμαι εκείνους που γέμιζαν προεκλογικά τις πλατείες της μεταπολίτευσης, κραδαίνοντας τις πλαστικές σημαίες του πελατειακού κράτους έτοιμοι για το μεγάλο πλιάτσικο, και τώρα τις γεμίζουν πάλι αγανακτισμένοι.

Υποκλίνομαι μόνον στα πραγματικά θύματα: τους άνεργους και τους νέους χωρίς ελπίδα.

Φοβάμαι όταν βλέπω τον λαϊκισμό της νέας εποχής, με τα γλυκά λόγια του Μίκη και τα χρυσοποίκιλτα άμφια του Άνθιμου, να απλώνει το βαρύ χέρι πάνω τους.

Και χθες φοβήθηκα ακόμη περισσότερο.

 Μάκης Καραγιάννης 

Και γω τους φοβάμαι, μαζί με το φίλο μου το Μάκη, αλλά και τους αγαπώ γιατί είναι ένα κομμάτι από το σώμα της πατρίδας. Λίγο μεγάλο βέβαια.  (Leo)

4 σχόλια:

  1. Φοβάμαι, μήπως εκεί στις πλατείες βρίσκονται οι καθεστωτικοί βολεμένοι της μεταπολίτευσης που τώρα έχασν τα προνόμια που απολάμβαναν και ακόμη περισσότερο φοβάμαι γιατί για μια ακόμη φορά δεν έχουν τη δύναμη και την πολυτέλεια να βρίσκονται εκεί οι αληθινά κατατρεγμένοι και αδικημένοι της κοινωνίας μας, αυτοί που για χρόνια γεύονταν την εξαθλίωση της ανεργίας, γιατί δεν φίλησαν ή δεν μπορούσαν να φιλήσουν "κατουρημένες ποδιές".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ελπήνορα μπορεί και να είναι και έτσι, μπορεί και να είναι όλοι. Στις πλατείες βρίσκεται η κρίση η ίδια και αυτή αφορά όλους. Αυτοί με τις μούτζες και τις ροχάλες σίγουρα είναι οι καθεστωτικοί. Στους άλλους βλέπεις την πραγματική ανησυχία, στα ιδρωμένα πρόσωπα/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πολύ καλό άρθρο!

    αν μη τι άλλο στη Μαργαρίτα διαβάζουμε την κατάσταση όπως έχει

    Μπράβο leo!

    Aλέξανδρος Κ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γειά σου Αλέξανδρε. Μόλις γύρισα από το Σύνταγμα. Μάλλον δεν έχουμε να περιμένουμε και πολλά. Και δεν είδα πραγματικά οργισμένους. Περίεργους είδα πολλούς, κάτι σαν πανηγύρι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή