ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Thelonious monk - Allen ginsberg

Thelonious monk - Allen ginsberg
Δυο γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

Όσοι βιάζεστε να του δώσετε εύσημα συμβολής στην αποδόμηση του αντιαμερικανισμού λάβετε υπόψη σας ότι:
1. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον αντιαμερικανισμός. Υπάρχει όμως έντονος αντιευρωπαϊσμός σαφώς πιο ισχυρός και επικίνδυνος. Ο αντιαμερικανισμός αναπτύχθηκε μεταπολεμικά ως φιλοσοβιετισμός και έσβησε μαζί με το τέλος της σοβιετίας. Το ΠΑΣΟΚ συνέβαλε τα μέγιστα στη γιγάντωσή του κατά την περίοδο της πρώιμης μεταπολίτευσης και τα κινήματα των αδεσμεύτων. Μέχρι που η δανεική ευδαιμονία τα σκούπισε όλα.
2. Δεν τόχει σε τίποτε όταν επιστρέψει να γυρίσει το χαρτί και να ξαναγίνει αντιαμερικανός ή αντιτραμπ ή οτιδήποτε άλλο. Διαβάζει άριστα το ακροατήριό του, ξέρει σε ποιους απευθύνεται, τους κλείνει το μάτι και πλασάρει ότι τα βρήκε με τον τέως δαίμονα για να την πει στους σημερινούς δαίμονες της ΕΕ. Το αύριο είναι άλλη μέρα.
3. Η Αριστερά μπορεί να συγχωρήσει όλες τις ιδεολογικές ή πολιτικές αποκλίσεις, ανίερες συμμαχίες κλπ , προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Θα τις βγάλει όμως σαν μαχαίρια μετά την ήττα, για να δικάσει τους χτεσινούς ηγέτες. Έχουμε δρόμο ακόμα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Για το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων τους η Επιτυχία είναι το κλείσιμο της ΒSH Hellas, (πρώην Πίτσος),. Ουδόλως τους απασχολεί η επίσκεψη στις ΗΠΑ. Όταν η αξιωματική αντιπολίτευση καταλάβει τι ακριβώς παίζεται μέσα στα ελληνικά λαϊκά στρώματα ελπίζω να είμαστε ζωντανοί. Ως τότε αφήστε τους ήσυχους να σας φτιάχνουν την ατζέντα.

Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2012

Οι συντεχνίες, ο ΣΥΡΙΖΑ και η Δημοκρατία



του Μιχάλη Κυριακίδη από τη Μετρρύθμιση

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, έκρινε ομόφωνα (44 δικαστές) αντισυνταγματικές τις νέες περικοπές των αποδοχών των δικαστικών λειτουργών. Είναι σαν να βάζεις τον Φωτόπουλο της ΓΕΝΟΠ, να αποφασίσει εάν είναι σωστή η μείωση των προνομίων του. Η διαφορά είναι πως ο Άρειος Πάγος είναι εξαιρετικά σημαντικός θεσμός για τη Δημοκρατία και η όποια απόφασή του, έχει μεγάλη σημασία και συνέπειες στη λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος. Φαίνεται, ωστόσο, ότι τα μέλη του, δεν άντεξαν στον πειρασμό και δεν στάθηκαν στο ύψος τους. Λειτούργησαν συντεχνιακά, κρυπτόμενα πίσω από νομικά επιχειρήματα. Κατ’ αυτούς, είναι συνταγματικό να κόβονται μισθοί και συντάξεις των απλών ανθρώπων, αλλά αντισυνταγματικό να μειώνονται οι δικές τους αποδοχές που βρίσκονται στα ρετιρέ. Κρίμα!

Οι υπάλληλοι της Βουλής -άλλη ομάδα προνομιούχων- δεν δίστασαν να προχωρήσουν σε ωμό εκβιασμό! Να κατέβουν σε αιφνιδιαστική απεργία με αποτέλεσμα να διακοπούν οι διαδικασίες της Βουλής σε μια τόσο σημαντική στιγμή! Χωρίς ίχνος συναίσθησης της ευθύνης τους! Αυτοί που όπως καταγγέλλεται απ΄όλες τις πλευρές, αποτελούν τον ορισμό του ρουσφετιού και της οικογενειοκρατίας. Μάλιστα, με νεότερη ανακοίνωσή του, το Δ.Σ. του Συλλόγου τους δηλώνει ότι η απεργία συνεχίζεται διότι «ο εκβιασμός και τα επικοινωνιακά τερτίπια δεν θα περάσουν».

Αυτά είναι τα πιο πρόσφατα, ανησυχητικά, αλλά ίσως και τα πιο εξοργιστικά παραδείγματα. Έχουμε φυσικά και πάρα πολλά άλλα.

Οι εικόνες ντροπής στη Βουλή, που ζήσαμε χθες, θα μείνουν στην ιστορία μας ως οι πιο μαύρες. Η προθυμία του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο να στηρίξει την απεργία των υπαλλήλων αυτών, αλλά σύμφωνα με την καταγγελία του υπουργού Οικονομικών, να τους προτρέψει να απεργήσουν, είναι απαράδεκτή. Το επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ ότι στηρίζει «κάθε ομάδα που θίγονται κεκτημένα της δικαιώματα, έστω και αν δεν συμφωνούμε όλοι με αυτά», δείχνει πως το κόμμα αυτό της δήθεν Αριστεράς, έχει εναγκαλιστεί τις συντεχνίες, χωρίς ενδοιασμούς. Έχει εναγκαλισθεί με τον λαϊκισμό τού «δώστα όλα»… Και δεν αρκείται σε αυτό. Επιχείρησε χθες να χρησιμοποιήσει την προβοκατόρικη και παράνομη (γιατί δεν τηρήθηκαν οι διαδικασίες κήρυξής της) απεργία των εργαζομένων, προκειμένου να σταματήσει τη διαδικασία ψήφισης του Μνημονίου. Όπως νωρίτερα, με τη διαδικασία της δήθεν αντισυνταγματικότητας ή ονομαστικής ψηφοφορίας.

Πρόκειται είτε για «άγνοια κινδύνου» για τη Δημοκρατία, είτε εσκεμμένη και συνειδητή ενέργεια, εξίσου επικίνδυνη για το δημοκρατικό μας πολίτευμα.

Η αδυναμία, εξάσκησης σοβαρής πολιτικής με πραγματικές εναλλακτικές λύσεις, οδηγεί το κόμμα αυτό της Αξιωματικής Αντιπολλίτευσης όλο και περισσότερο στον εύκολο δρόμο του λαϊκισμού, συναγωνιζόμενο τους αλλοπρόσαλλους «Ελεύθερους Έλληνες». Και ακόμη περισσότερο. Επιχειρεί να συναγωνιστεί ακόμη και τη Χρυσή Αυγή. Είναι ενδεικτική η πράξη αντιποίησης αρχής που έκαναν στελέχη και βουλευτές της, που φωτογράφιζαν και ερευνούσαν αστυνομικούς σε υπηρεσία.

Σε αυτή την εποχή της κρίσης, που όλα ανατρέπονται, θα πρέπει οι υπεύθυνες και προσηλωμένες στη Δημοκρατία δυνάμεις της χώρας σε όλα τα επίπεδα, να αμυνθούν και να προστατέψουν τους δημοκρατικούς μας θεσμούς. Είναι καιρός να τεθεί τέρμα σε φαινόμενα που αποτελούν μία από τις αιτίες που μας έφεραν έως εδώ.

Οι πραγματικά δημοκρατικές δυνάμεις δεν θα πρέπει να αφήσουν αναπάντητες αυτές τις επιθέσεις του λαϊκισμού. Και κυρίως, να εργαστούν για να αντικαταστήσουν την κοινωνία που εκβιάζεται από τις συντεχνίες, με μια κοινωνία αλληλεγγύης δικαιοσύνης και συνοχής.

Ο Μιχάλης Κυριακίδης είναι δημοσιογράφος.

3 σχόλια:

  1. Έχει πλάκα το πώς από όλο το μνημόνιο θέτε (επιλέγεις Λεωνίδα κι εσύ) μόνο κομμάτια για μεταρρυθμίσεις. Πχ δεν είδα καμία αναφορά για τη διάλυση των σχολείων και την κατάργηση προσλήψεων ακόμα κι αναπληρωτών ενώ υπάρχουν τόσα κενά (ποιος θίγεται από αυτό;) ή για τα 25€ εισόδου (με ή χωρίς ποτό;) σε νοσοκομεία ή το 1€ υπέρ του ΕΟΠΥΥ σε κάθε συνταγή (δηλαδή εγώ που έχω δύο παιδιά το χειμώνα θα ξαναπληρώσω καμιά 50€ στον ΕΟΠΥΥ που άλλοι δημιούργησαν πρόχειρα ή ο πατέρας σου κι ο δικός μου που χρειάζονται τακτικά φάρμακα λόγω ηλικίας). Δεν είδα αναφορές στο μνημόνιο για τη διάλυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, την καταρράκωσή της πολιτικά και θεσμικά, την αύξηση των φόρων και των τελών, τη διάλυση του κράτους (αφού απολύσεις δε θα γίνονται βάσει κάποιου ιδιαίτερου κριτηρίου, αλλά οριζόντια).

    Και φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ κατ' επιλογή... Χεστηκα. Εδώ να φάμε δεν έχουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δείμο: Διάλυση σχολείων και κατάργηση προσλήψεων; Αμ τι λές 15000 και βάλε πλεονάσματα υπάρχουν. 3000 αποσπάστγηκαν στο Υπουργείο και τις υπηρεσίες χωρίς κανένα λόγο και κάθονται και φέρνουν καφέδες. Αν όλοι αυτοί έρθουν στην τάξη έχουμε καθηγητές για 2 χρόνια χωρίς διορισμούς. Η διάλυση της ΤΑ; Αυτή διαλύθηκε μόνη της από τη διαφθορά και η κυβέρνηση πρέπει να τις πάρει κάθε δραστηριότητα που αφορά τους πολίτες και να την δώσει σε ιδιώτες. Η αύξηση των φόρων είναι λάθος και αυτό γιατί δεν μπορεί να πατάξει τη διαφθορά των μηχανισμών και την πληρώνουν όλοι αδίκως. Αρα και εδώ θέλει μεταρρύθμιση και σύγκρουση με το πελατειακό κράτος. Και τα 25 Ε είναι άδικο, αλλά και εδώ χρειάζόμαστε όλα τα εύρωστα ταμεία στον ΕΟΠΠΥ και βέβαια έλεγηχο της συνταγογράφισης και πάταξη της διαφθοράς στις προμήθειες. ¨ΟΛΑ ΟΛΑ είναι αιτία του πελατειακού κράτους το οποίο υπερασπίζεται ΠΡΩΤΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ η Αριστερά και ο Καμμένος. Τι να λέμε ρε Δείμο, αφού τα βλέπεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα σχολεία μένουν με κενές ώρες και πολλά νηπιαγωγεία ή δημοτικά χωρίς δασκάλους και νηπιαγωγούς (ο ίδιος ο υπουργός του αποδέχτηκε). Χρειάζονται αναπληρωτές και δεν έχουν πιστώσεις...
      Η δε Τοπική Αυτοδιοίκηση χάνει κάθε έννοια δημοκρατίας, γίνεται γραφειοκρατικό τέρας (πολυνομικό, απόμακρο από τον πολίτη, χωρίς κοινωνικές δομές) και χάνει το 56% της ΣΑΤΑ και το 60% των αυτοτελών φόρων. Και λες ότι ο θεσμός που πρωτίστως χτυπήθηκε είναι υπεύθυνος; Ενδιαφέρουσα θέση (μόνη στην Καθημερινή διάβασα κάτι ανάλογο, ούτε καν σΤΟ ΒΗΜΑ). Γιατί τελικά η Τοπική Αυτδιοίκηση αντί να αναμορφωθεί και να εκσυγχρονιστεί διαλύεται υπέρ ενός συγκεντρωτικού κι ανελεύθερου τελικά κράτους και οι τοπικές κοινότητες εγκαταλείπονται στο έλεος της κοινωνικής κρίσης με τη σύμφωνη γνώμη της "υπεύθυνης αριστεράς" και τη δική σου...
      Έλεγχος ποτέ δεν υπήρξε ούτε στις προσλήψεις ούτε στις οικονομικές διαδικασίες. Και σε αυτό δε φταίει η ΤΑ, αλλά η κεντρική Εξουσία, δε φταίνε οι πολίτες και οι τοπικές κοινωνίες, αλλά η Κεντρική Διοίκηση.

      Διαγραφή