ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Ποιος είναι ο στόχος




του Δημήτρη Κουμάνταρου

Η σημερινή κυβέρνηση, αλλά και η οποιαδήποτε κυβέρνηση προκύψει μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές, βρίσκεται ή θα βρεθεί αντιμέτωπη με τα ακόλουθα μεταξύ άλλων προβλήματα:

-Πως θα ανακουφιστεί εκείνο το μεγάλο τμήμα των συμπολιτών μας που  ζει στην ανέχεια.

-Πως σε μια χρεωκοπημένη χώρα, που ο δημόσιος προϋπολογισμός της εξακολουθεί να είναι μετέωρος, θα διαχειριστεί α)το ζήτημα της φορολογίας, τη μείωση της άδικης κι αντιπαραγωγικής φορολόγησης, τη μείωση της μεγάλης και μικρής φοροδιαφυγής, β) τον εξορθολογισμό των δημόσιων δαπανών δίχως τη συρίκνωση του κοινωνικού κράτους και τη διεύρυνση της ανεργίας.

-Πως θα πετύχει τα βέλτιστα αποτελέσματα σε μια διαπραγάτευση με τους δανειστές μας, έτσι ώστε και το συνολικό δημόσιο χρέος να είναι βιώσιμο και η τρέχουσα αποπληρωμή του να μη γονατίζει κι άλλο τη χώρα.

-Ποιά διεθνή αιτήματα πρέπει να διατυπώσει και ποιές διεθνείς συμμαχίες να χτίσει, για την αλλαγή της οικονομικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού ζητήματος.

-Πως μπορεί άμεσα και μεσομακροπρόθεσμα να αναταχθεί η παραγωγική-οικονομική δραστηριότητα και να μειωθεί η ανεργία.

-Πως μπορεί άμεσα και μεσομακροπρόθεσμα να βελτιωθεί η λειτουργία του ημιδιαλυμένου κρατικού μηχανισμού.

-Πως μπορεί άμεσα και μεσομακροπρόθεσμα να υπάρξει μια ανάταξη και μια αναγέννηση σε όλα ανεξαίρετα τα πεδία της δημόσιας ζωής μας, που σήμερα βασανίζεται από την αδικία, την προχειρότητα, την αναξιοκρατία, την ευτέλεια.

Είναι τόσο μεγάλη η συσσωρευμένη για πολλά χρόνια κακή διαχείρηση και τόσο αντίξοες οι τωρινές συνθήκες, που για να αντιμετωπιστούν αυτά τα προβλήματα, χρειάζεται πολύ συγκεκριμένη, διεισδυτική κι αποτελεσματική δουλειά.  Και για αυτή τη δουλειά χρειάζεται η συνέργεια ό,τι καλύτερου σε ανθρώπινο δυναμικό διαθέτει αυτός ο τόπος. 

Ποιοί είναι οι πιο άξιοι, ικανοί και δίκαιοι, ως επικεφαλής, ως επιτελεία, ως συστρατευμένοι, για να ηγηθούν και να προωθήσουν μια τέτοια πρωτόγνωρη και τιτάνια πανεθνική προσπάθεια;  Ανήκουν αυτοί σε ένα κόμμα, σε δύο κόμματα, στη μια ή στην άλλη αντίπαλη παράταξη;  Ή υπάρχουν διάσπαρτοι αναμεσά μας, κυρίως έξω και δευτερευόντως μέσα σε όλα τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα;

Η Ελλάδα αυτή τη στιγμή χρειάζεται κατεπειγόντως ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα σωτηρίας, ανόρθωσης.  Και τη συνεργασία όσων κατανοούν την κρισιμότητα της κατάστασης για την επεξεργασία και την υλοποίηση αυτού του προγράμματος.  Αυτό πρακτικά σημαίνει στόχευση για μια κυβέρνηση της ευρύτερης δυνατής εθνικής ενότητας, με εργαλεία- πρωθυπουργό, υπουργούς κι επιτελεία- τους κατά κρίση (πως αλλιώς;) ικανότερους κι εντιμότερους συμπολίτες μας.

Και ποιά πολιτική θα υπηρετήσει αυτή η κυβέρνηση;  Μα τη «σοσιαλιστική», «φιλελεύθερη», εξυπηρέτηση των συμφερόντων της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, που είναι η δημοκρατική, δημιουργική, ενωτική και δίκαιη ΣΩΤΗΡΙΑ κι ΑΝΟΡΘΩΣΗ της χώρας.

Δημήτρης Κουμάνταρος

Αθήνα


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου