ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

των νιάτων μας την εκδικήτρα ορμή την ξεφλούδησαν οι έσχατοι

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Σάββατο, 5 Ιουλίου 2014

Πολιτική χωρίς πολιτικούς


του Κίμωνα Χατζημπίρου

Ήταν αναμενόμενο. Με την ουσιαστική διάλυση της ΔΗΜΑΡ και την αμήχανη αφλογιστία της Ελιάς, η εξάπλωση του Ποταμιού στον προοδευτικό χώρο μοιάζει περίπατος. Κάποιοι λοιπόν πρέπει να φροντίσουν να το αναχαιτήσουν, με σοβαρά άρθρα, σε μέσα ενημέρωσης με επιρροή, προβάλλοντας την ασάφεια και απλοϊκότητα του περίεργου αυτού κόμματος.

Η «πολιτική χωρίς κομματικό παρελθόν» ενοχλεί σφόδρα αφού, αν επικρατήσει ως ιδέα, αφήνει ανεπάγγελτους ένα σωρό «αναντικατάστατους». Η ιδέα πρέπει να καταπολεμηθεί εν τη γενέσει της, αλλιώς πάνε χαμένα τόσα πολιτικά τζάκια που χτίστηκαν μετά τον Εμφύλιο αλλά και στη Μεταπολίτευση. Τί θα απογίνει «το παιντί» που από μικρό προοριζόταν το λιγότερο για υπουργός; Ο Γ. Καρατζαφέρης είχε πει εύστοχα σε κάποιο προεκλογικό ντιμπέϊτ ότι το καλύτερο προσόν για να κάνει πολιτική καριέρα ένας φέρελπις νέος είναι να λέγεται Παπανδρέου ή Καραμανλής. Θα προσθέταμε: ή να πάρει το επίθετο Βενιζέλος ή να είναι απόγονος της Πηνελόπης Δέλτα. Συντριπτικό λοιπόν το επιχείρημα: «παρθενογένεση στην πολιτική δεν υπάρχει»! Όλες οι παρθένες πρέπει να περάσουν από το κρεβάτι του φεουδάρχη κατά την πρώτη νύχτα του γάμου τους, μετά βλέπουμε...

Οι ποταμίτες έχουν όμως και άλλα κουσούρια. Με τους απλοϊκούς αφορισμούς τους αμφισβητούν την ουσία της κοινοβουλευτικής διαδικασίας και ακυρώνουν αβασάνιστα το θεμελιακά χαρακτηριστικά της δημοκρατίας μας. Μήπως όμως πρέπει ν’ αναλογιστούμε τί έσπρωξε μισό εκατομμύριο συμπολίτες να ψηφίσουν ναζισμό και πολύ περισσότερους να χλευάζουν τους πολιτικούς ιδιωτικώς αλλά και δημοσίως; Φυσικά, η απόδοση ευθύνης θα έπρεπε να γίνει κατά περίπτωση και προσωποποιημένα. Γιατί, άραγε, δεν γίνεται παρά μόνο σε κάποιες κραυγαλέες περιπτώσεις που είναι αδύνατο να συγκαλυφθούν; Αντί να κατηγορείται το Ποτάμι για την, έστω ισοπεδωτική, προβολή των ευθυνών, μήπως θα έπρεπε να αναζητηθούν οι αιτίες του κατήφορου στην κακή σχέση των πολιτικών με αξιοκρατία και ανανέωση και στην άρρηκτη σχέση τους με ρουσφέτι, πελατεία και διαφθορά;

Δεν ήταν σκάρτοι όμως μόνο οι πολιτικοί, ήταν και άλλοι εκλεκτοί: δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί, επιχειρηματίες. Και, φυσικά, καλλιτέχνες, γιατροί, δικηγόροι, δικαστές, μηχανικοί. Θα έπρεπε το Ποτάμι να ρίξει και σε αυτούς το ανάθεμα. Πολλοί από δαύτους έβλαψαν το δημόσιο συμφέρον και άσκησαν τη δική τους εξουσία με ιδιοτέλεια ή ανεπάρκεια. Γιατί, άραγε, η λαϊκή οργή δεν στρέφεται μαζικά εναντίον τους, αλλά εστιάζει μόνο στους πολιτικούς; Την απάντηση δεν χρειάζεται να την πει τούτο το άρθρο. Την ξέρει ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης.


1 σχόλιο:

  1. Πολύ καλή παρουσίαση των "καινούργιων (και των παλιών) ρούχων των βασιλιάδων" (και των βασιλικών οικογενειών).

    Αναδημοσίευση :
    Τι φοβερό, τι τρομερό ! Πολιτική χωρίς πολιτικούς - τα καταστροφικά “Ποτάμια”
    http://aftercrisisblog.blogspot.gr/p/21-2013.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή