ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Το ελληνικό κράτος, όχι η ελληνική κοινωνία αλλά το κράτος, παρέταξε σε αυτά τα πολύ δύσκολα και κρίσιμα χρόνια της κρίσης τρεις σπουδαίους ανθρώπους που υπερασπίστηκαν με σθένος, σύνεση και θαυμαστή εργατικότητα τη χώρα, την κοινωνία και τη θέση μας στην Ευρωπαϊκή ένωση: τον Λουκά Παπαδήμο, τον Γιάννη Στουρνάρα και τον Παναγιώτη Πικραμμένο, ο καθένας τους υπόδειγμα homme d’ etat. Και τους τρεις αυτούς πατριώτες ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να τους κηλιδώσει ηθικά, να τους εξοντώσει πολιτικά, να τους ρίξει βορά στους «αγανακτισμένους». Το ήθος του φθόνου, το ήθος του μίσους, το ήθος του διχασμού.

Ευθύμης Δημόπουλος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Η ανανέωση ακόμη το μεγάλο ζητούμενο!



του Αχιλλέα Γραβάνη

Η χώρα οδεύει επικίνδυνα προς τα πίσω! Η Κυβέρνηαη λαϊκίζει προεκλογικά και αυτοαναιρείται, μιμούμενη τον αντιμνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ: οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στις καλένδες, η επιλογή προσώπων κάκιστη, κομματική και παρελθοντική, η κοινωνικά άδικη, πελατειακή παροχολογία πάλι παρούσα. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση βλέπει τον λαϊκισμό, την ακατάσχετη παροχολογία, την πρόταση εύκολων, ανώδυνων, απλοϊκών, ιστορικά παρωχημένων λύσεων να φουσκώνουν τα εκλογικά πανιά της και υπερακοντίζει σε όλες αυτές τις δοκιμασμένα επικίνδυνες πολιτικες. Ο μεσαίος χώρος του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ συνεχίζει να πελαγοδρομεί με τα ίδια πρόσωπα, τις ίδιες εγωκεντρικές νοοτροπίες που έχουν ενοχλήσει τους πολίτες τα τελευταία χρόνια. Οι υποτιθέμενες εναλλακτικές λύσεις ηγεσίας τους προέρχονται απά τα ίδια φθαρμένα πρόσωπα, τα οποία είτε αυτοπροτείνονται είτε μεθοδεύεται η ηγετική τους παρουσία από τους γνωστούς παρατρεχάμενους τους, που έχουν απο καιρό χάσει την επαφή με την νέα πραγματικότητα. Η διαφαινόμενη εκλογική συντριβή τους τους αφήνει αδιάφορους στον βαθμό που θα περισώσει τον κομματικό μικρόκοσμο τους και την προσωπική πολιτική επιβίωση τους: κουρεμός το κόμμα τους και η χώρα...

Μέσα σε αυτή την επικίνδυνη πολιτική καταχνιά προβάλει φερέλπιδα το Ποτάμι που φιλοδοξεί να ανανεώσει ουσιαστικά το θνήσκον παλαιό πολιτικό σύστημα. Δηλούμενος στόχος του δεν είναι η διευκόλυνση της επιβίωσης του παλιού αλλά το ουσιαστικά νέο που αναζητά η κοινωνία! Σε πολιτικές θέσεις και σε πρόσωπα.

Η λύση με προοπτική που διαφαίνεται είναι η κινητοποίηση, η συμπύκνωση στο Ποτάμι των παραγωγικών κοινωνικών, οικονομικών, επιστημονικών, πολιτιστικών δυνάμεων του τόπου εντός και εκτός της χώρας που ʼανασαίνουνʼ εκτός των κουρασμένων παλαιών κομμάτων. Ο τόπος χρειάζεται φρέσκα νέα κόμματα, η δημοκρατία έχει ανάγκη από ποιοτικά δημοκρατικά κόμματα δίχως τους παρελθοντικούς μεσσιανισμούς. Δεν έχει ανάγκη από a la mode πολιτικά νεφελώματα που θολώνουν ακόμη περισσότερο το πολιτικό τοπίο. Το Ποτάμι οφείλει να δημιουργήσει ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό πολιτικό φορέα που θα χρωματίζεται έντονα απο νέους σε ηλικία και στη πολιτική πολίτες της προσφοράς για τη πατρίδα. Απο πετυχημένους, με γνώση, χορτάτους, κοινωνικά ευαίσθητους πολίτες, Έτσι θα κάνει την διαφορά, θα ενσαρκώσει τις ελπίδες, να βγει μπροστά σαν ουσιαστική πολιτική προοπτική και όχι σαν συμπλήρωμα του θνήσκοντος πολιτικού συστήματος. Η παρουσία του παίρνει ιστορικές διαστάσεις στις διαμορφούμενες εξαιρετικα επικίνδυνες πολιτικές συνθήκες.
Ο Αχιλλέας Γραβάνης είναι Καθηγητής Παν/μιου Κρήτης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου