Τεχνοφοβία;
Αλέξανδρος Διακόπουλος Επί χιλιετίες η ζωή ήταν "solitary, poor, nasty, brutish and short", για να δανειστώ τον περίφημο αφορισμό από τον "Λεβιάθαν" του Thomas Hobbes. Ο μέσος όρος ζωής δεν ξεπερνούσε τα 30-40 χρόνια, η παιδική θνησιμότητα ήταν τεράστια και ένα μεγάλο ποσοστό των γυναικών πέθαιναν στη γέννα. Στην Ελλάδα 50 μόλις χρόνια πριν οι συνθήκες ζωής και υγιεινής ήταν από κακές έως άθλιες. Τύφος, μαλάρια, φυματίωση, ευλογιά, δυσεντερία κλπ μέχρι πρόσφατα θερίζαν. Ακόμα και στο "προηγμένο" Λονδίνο το 1910 -πρωτεύουσα αυτοκρατορίας τότε- υπήρχε η αιθαλομίχλη, βρώμα, τρομερή δυσωδία και ένα μη ενοποιημένο αποχετευτικό σύστημα που συνεχώς πλημμύριζε και κατέκλυζε τους δρόμους. Όλα αυτά ανήκουν σε ένα παρελθόν που τώρα μας φαίνεται πολύ μακρινό χάρις τη τεχνολογία. Παρόλα αυτά στην Ελλάδα κυριαρχεί μια ρομαντική τάση εξιδανίκευσης του παρελθόντος και μία μίζερη τεχνοφοβία! Αυτό αποτυπώθηκε στα θέματα των πανελληνίων, αλλά αποτελεί και κοινότυ...