μη μαδας τη μαργαριτα

  του Γιώργου Αντωνίου Η ΔΗΜΑΡ ήταν μια θετική πολιτική πρωτοβουλία εξυγίανσης και εξορθολογισμού της ελληνικής αριστεράς που γεννήθηκε στα ασφυκτικά πλαίσια του λαϊκίζοντος ΣΥΡΙΖΑ από τη μετριοπαθή, προσγειωμένη, ανανεωτική πτέρυγά του με επικεφαλής τα στελέχη Κουβέλη, Λυκούδη, Μαργαρίτη και πολλούς άλλους. Η προσπάθεια ξεκίνησε καλά, είχε ρεύμα, κέρδισε την επιδοκιμασία πολλών αριστερών και μη αριστερών, δημοκρατών πολιτών και αποτυπώθηκε εκλογικά με επιτυχία στις βουλευτικές του 2012. Τελικά όμως κατέληξε σε αποτυχία και κάθετη πτώση. Μεσολάβησαν καθοριστικές επιλογές της ΔΗΜΑΡ, η συμμετοχή της στην κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και κατόπιν, με αφορμή το κλείσιμο της ΕΡΤ, η απόσυρση από την κυβερνητική συμμαχία. Τι έφταιξε άραγε γι’ αυτήν την οριστική αποτυχία; E ίδαμε αρκετές φορές στη μεταπολίτευση και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, όταν κάποιο κόμμα κάνει αλλεπάλληλες στροφές τη μία προς τα αριστερά και την άλλη προς τα δεξιά, τελικά να αποδυναμώνεται αποφασιστικά...

Ένα σύντομο σχόλιο από τη Μεταρρύθμιση Τα πράγματα από λίγο ως πολύ ξεκαθάρισαν: Η απάντηση της ηγεσίας της ΔΗΜΑΡ στην εκλογική συντριβή είναι ο στρατηγικός αναπροσανατολισμός προς μια δυνητική κυβερνητική συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Φώτης Κουβέλης, στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ, είπε μεταξύ άλλων: "Χρειαζόμαστε ένα προοδευτικό μπλοκ εξουσίας, που να εκφράσει την εναλλακτική προοδευτική λύση. (...) Χρειαζόμαστε ένα νέο μπλοκ εξουσίας της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς. Μιας Αριστεράς που θα είναι απαλλαγμένη από τον λαϊκισμό και μιας κεντροαριστεράς που θα είναι σε αντιπαράθεση με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Σ’ αυτό το νέο μπλοκ εξουσίας συμπεριλαμβάνονται όλες οι δυνάμεις που κινούνται σε προοδευτική κατεύθυνση, από τον χώρο της Κεντροαριστεράς, από τον ΣΥΡΙΖΑ και από τον χώρο της Οικολογίας. (...) Η Δημοκρατική Αριστερά, δεν μπορεί να συμμετέχει σε κυβερνητικό σχήμα με τη ΝΔ". Η ΔΗΜΑΡ προσήλθε στις εκλογές του Ιουνίου 2012 με κεντρικό σύνθημα ...

του Μιχάλη Κυριακίδη από τη Μεταρρύθμιση Οι μόνοι που δεν κατάλαβαν το μήνυμα των ευρωεκλογών και την αποδοκιμασία της ΔΗΜΑΡ από τους πολίτες που την ψήφισαν το 2012, είναι φαίνεται κάποια ηγετικά στελέχη, η ηγετική ομάδα γύρω από τον πρόεδρο Φώτη Κουβέλη. Αυτό τουλάχιστον προκύπτει, τόσο από τις τοποθετήσεις τους στη συνεδρίαση της Παρασκευής, όσο και από τις δημόσιες δηλώσεις τους στα ΜΜΕ. Αναζητούν δικαιολογίες, χωρίς να αντιλαμβάνονται την ουσία. Δεν φταίει ούτε η «θολούρα» της πολιτικής γραμμής, ούτε η επικοινωνία της και ούτε φυσικά η πόλωση, η οποία εξάλλου είναι συνηθισμένο φαινόμενο σε προεκλογικές περιόδους. Το μήνυμα των πολιτών – πρώην ψηφοφόρων της ΔΗΜΑΡ είναι σαφές. Οι πολίτες που ψήφισαν ΔΗΜΑΡ το 2012, δεν είχαν κανένα πρόβλημα κατανόησης των πολιτικών επιλογών της ηγεσίας. Αντιθέτως, κατάλαβαν πολύ καλά και με σαφήνεια ότι η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ, η οποία πήρε το 2012 περίπου 6% των ψήφων με το σύνθημα και την υπόσχεση ότι είναι η Αριστερά της ευθύνης, η μεταρρυθ...

του Μιχάλη Κυριακίδη από τη Μεταρρύθμιση Στο τελευταίο άρθρο του στη «Μεταρρύθμιση», με τίτλο,  «Ποτάμι: Αντίπαλος ή στήριγμα του παλαιοκομματικού συστήματος; », ο Σωτήρης Βαλντέν ένιωσε την ανάγκη να αναλύσει το φαινόμενου του «Ποταμιού», προφανώς για να εξηγήσει γιατί η ΔΗΜΑΡ, το κόμμα στο οποίο είναι μέλος της ηγεσίας, έχει τόσο χαμηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις. Πολύ δε περισσότερο, καθώς -όπως προκύπτει από τις μετρήσεις- το «Ποτάμι» απορροφά ένα πολύ σημαντικό μέρος των ψηφοφόρων που στις προηγούμενες εκλογές ψήφισαν ΔΗΜΑΡ. Λογικά όλα αυτά. Θα περίμενε κανείς από ένα στέλεχος με την εμπειρία και την πολιτική και θεωρητική κατάρτιση του Σ. Β., να αναζητήσει ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες που οι ψηφοφόροι της ΔΗΜΑΡ την εγκαταλείπουν μαζικά. Μάλιστα, η κατάσταση αυτή παρατηρείται στις δημοσκοπήσεις από την εποχή που το κόμμα του Φ. Κουβέλη αποχώρησε από την κυβέρνηση και ανέκρουσε πολιτική πρύμνα προς άγνωστη κατεύθυνση, αναζητώντας νέο πολιτικό στίγμα. Κυρίως ...

του Γιώργου Μοναστηριώτη «Χρειάζεται να δούμε αυτοκριτικά το κρατικιστικό παρελθόν της Αριστεράς για να είμαστε αποτελεσματικοί σήμερα που προσπαθούμε να δώσουμε φωνή στην Κοινωνία των Πολιτών. Χρειάζεται μια νέα κουλτούρα που θα καταπολεμήσει την κρατούσα ιδεολογία της "θεσούλας" στο Δημόσιο, του "όλα θ...α τα κάνει το κράτος".  Ήρθε η ώρα να πούμε ότι η Αριστερά επαγγέλεται τη Συλλογικότητα κι όχι τον παν-κρατισμό, ότι η δική μας συλλογικότητα δεν πνίγει την Ιδιαιτερότητα κάθε ατόμου, ούτε βεβαίως την Αξιοκρατία». Λεωνίδας ΚΥΡΚΟΣ , «Ποια Αριστερά» (1987) Η συμμετοχή της Δημάρ στην κυβέρνηση τον Ιούνιο του 2012, δεν υπήρξε απλά και μόνον μια αναγκαία προσθήκη σε μια δύσκολη στιγμή για τη χώρα και την κατ'επίγουσα ανάγκη της να υπάρξει κυβέρνηση, για να μην οδηγηθούμε σε άγνωστες και ίσως επικύνδινες ατραπούς. Αποτέλεσε κατά τη γνώμη μου και μία ιστορική στιγμή για την ανανεωτική αριστερά, αντίστοιχη της ιστορίας της, του υπέυθυνου λόγου της και τ...

Φοβάμαι, φίλε μου Αντρέα, ότι η ΔΗΜΑΡ έχει ήδη διαψεύσει τις προσδοκίες όλων μας, αλλά ποτέ δεν είναι αργά, να αντιληφθεί με τον ένα ή το άλλο τρόπο ότι παγιδεύεται στο βυθό χωρίς κανένα λόγο. Τόση μοναξιά πια πως την αντέχει; Εμείς την περιμένουμε σαν φίλη που πήγε ταξίδι για δουλειές. Αλλά ο δρόμος προς το ΣΥΡΙΖΑ έχει μόνο αποδοκιμασίες. Και οι δικές μας αν υπάρξουν θα είναι υποτονικές και θλιμμένες. Τις αποδοκιμασίες και τους χλευασμούς αυτών που τρέχουν να συναντήσουν  οι φίλοι μας,  τις σκέφτηκαν; Γιατί θα επιστρέψουν σαν επαίτες. Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους. (leo)  του Αντρέα Παπαδόπουλου Η χώρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου, κατʼ ουσίαν, καλείται να αποφασίσει πώς θα πορευτεί από εδώ και πέρα. Τι θα γράφουν οι ράγες πάνω στις οποίες θα βαδίσει. Ουσιαστικά αναζητείται το «νέο εθνικό πρόταγμα» και ταυτόχρονα οι δυνάμεις εκείνες που θα μπορούν να το υλοποιήσουν. Τα πράγματα είναι πλέον δεδομένα: από τη μία έχεις μια παλαιοκομματική ΝΔ, η ο...

Ένα άρθρο του Μιχάλη Σαμπατακάκη που δημοσίευσε η Ελευθεροτυπία στις 11/12/2013 και μια καυτερή απάντηση του Μιχάλη Τριανταφυλλίδη. Η γενιά του Ρήγα Φεραίου στα μαχαίρια. Το συνέδριο της ΔΗΜΑΡ και η Κεντροαριστερά Από το 1968 με τη δημιουργία του ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ και μέχρι σήμερα με την ΔΗΜΑΡ, δηλαδή για 45 χρόνια, επιβιώνει το ιδεολογικοπολιτικό ρεύμα της Ανανεωτικής Αριστεράς. Μικρό αριθμητικά, με μεγάλες θυσίες στους αγώνες και κυρίως με μεγάλη επίδραση στο χώρο των ιδεών και της πολιτικής. Βασικές έννοιες της φυσιογνωμίας μας η Δημοκρατία και η Ευρώπη. Ας μην ξεχνάμε ότι στα άλλα πολιτικά ρεύματα κυριαρχούσαν για πολύ μεγάλο διάστημα, τριτοκοσμικές αντιλήψεις στο ΠΑΣΟΚ, εξάρτησης από τις ΗΠΑ στη ΝΔ (παρά τον Κωνσταντίνο Καραμανλή) και εξάρτησης από την Μόσχα στο ΚΚΕ. Αυτά τα τρία πολιτικά κόμματα κυριάρχησαν στην πολιτική ζωή της χώρας, είτε ως κυβέρνηση, είτε ως αντιπολίτευση. Η κατάρρευση της χώρας είναι σε απόλυτη σχέση με αυτή την κυριαρχία. Η ΔΗΜΑΡ, πολύ σύντομ...

Αγαπημένη μου Μυρσίνη Πράγματι στο χώρο αυτό της ανανεωτικής Αριστεράς συνάντησα θαυμάσιους τύπους και σπουδαίες τύπισσες, ωραίους ανοιχτόμυαλους ανθρώπους, με έξυπνες ιδέες και καλά καμώματα. Η θητεία μου σε αυτήν, στην πρώιμη νεότητά μου, με καθόρισε. Τους συναντώ ακόμα και τους ερωτεύομαι. Η Αριστερά αυτή πράγματι τόλμησε. Αλλά τι; Να αποκηρύξει το σταλινισμό. Να μιλήσει για σοσιαλισμό με ελευθερία. Για αντιδικτατορική ενότητα, για ενωμένη Ευρώπη, για σεξουαλική ελευθερία. Μεγάλη τόλμη πράγματι. Αλλά για τον φανταστικό  κόσμο της Αριστεράς, όχι για τον πραγματικό ελεύθερο κόσμο που τα είχε λυμένα όλα αυτά πολλά χρόνια πριν. Γιατί ποιος λογικός άνθρωπος θα μπορούσε στα 1975 να ονειρεύεται μια κοινωνία με Γκούλαγκ, σοσιαλισμό με δικτατορία, την Ευρώπη των μεγάλων πολέμων, ή τη σεξουαλική σκλαβιά; Φυσικά μόνο ο αντιδραστικός παράλογος άνθρωπος της δογματικής Αριστεράς που ήταν και είναι πάντοτε ισχυρή στην καθυστερημένη χώρα μας. Αυτός τα ονειρεύεται ακόμα και σήμερα. Η ...

του Μιχάλη Γ. Τριανταφυλλίδη Τώρα που τελείωσαν τα καλαμπούρια, παρακαλώ να ομιλήσουμε και σοβαρά. Αναρωτήθηκαν πάρα πολλοί και απορώ γιατί, πως ψήφισαν όχι απλώς δένδρα, αλλά και αποθαμένοι και οχθροί δεδηλωμένοι. Το χειρότερο όμως, είναι ότι από, τον Συνασπισμό και προς τα δω, ποτέ δε μάθαμε κάτι διαφορετικό. Ποτέ δεν υπήρξε διάλογος σοβαρός για την παραγωγή πολιτικής. Δεν είναι μάλιστα, καθόλου τυχαίο το γεγονός πως εκτός από δυο τρεις σούπες χλιαρές και άνοστες δεν υπάρχει καμιά σοβαρή απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής για παράδειγμα. Ακόμη και η απόφαση για την αποχώρηση πάρθηκε από την ΕΕ και την κοινοβουλευτική ομάδα που διόρισαν ως όργανο υπεράνω πάντων και πασών τον πρόεδρο… Και παρακαλώ μέχρι την αποφράδα εκείνην ημέρα που ήρθε το πάνω κάτω, βολεύονταν οι πάντες στη συνθήκη και πλην παραιτήσεως Φωτίου, για όλους τους παραπάνω λόγους, ουδεμία άλλη αντίδρασις…. Αυτό που έχουμε μάθει μόνον, είναι η ήττα του άλλου. Ποσώς μας αφορά πως και γιατί ήττα. Ήττα όμως, ως πρ...

Ο γραμματέας της ΔΗΜΑΡ λέει τα πράγματα με τ όνομά τους.  του Σπύρου Λυκούδη από το προσωπικό του site   Το κόμμα μας, η Δημοκρατική Αριστερά, παρουσιάζει εικόνα που ούτε τα πρόσωπα που την απαρτίζουν τιμά ούτε την ιστορία της Ανανεωτικής Αριστεράς. Αναφέρομαι στο παραλυτικό αποτέλεσμα που επιφέρουν από τη μια η δυσκαμψία μας στις προσκλήσεις διαλόγου που μας απευθύνονται και από την άλλη οι συνεχείς, αντικρουόμενες δηλώσεις στελεχών μας για το μείζον ζήτημα των στρατηγικών συμμαχιών. Μόνο που, πλέον, δεν πρόκειται για ζήτημα στρατηγικής αλλά για ζήτημα ταυτότητας του κόμματος. Η εικόνα που παρουσιάζουμε, του αθροίσματος προσώπων που καταθέτουν καθημερινά τον αυθορμητισμό τους μπροστά στα δημοσιογραφικά μικρόφωνα, είναι ένδειξη του προβλήματος. Και η εικόνα στελεχών πρώτης γραμμής που ψήφισαν χθες στην Κεντρική Επιτροπή υπέρ της ανάληψης ηγετικού ρόλου από τη ΔΗΜΑΡ για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς (με τον τρόπο που προτείνουν οι Θέσεις), αλλά σήμερα προτείνο...

δημιουργεί η Lena Mal τoυ Ευθύμη Δημόπουλου Θ α ξεκινήσω με έναν κοινό τόπο. Η κρίση στη χώρα καταγράφηκε όχι μόνο ως κρίση του οικονομικού - διοικητικού μοντέλου αλλά και ως χρεωκοπία ολόκληρου του κομματικού συστήματος, κυβερνητικού και αντιπολιτευτικού. Αποτυπώθηκε ανάγλυφα σε όλα τα κόμματα, με διαφορετική ίσως δοσολογία στο καθένα, ως κρίση στρατηγικής, ως ευτέλεια του πολιτικού λόγου, ως κρίση των δομών και της λειτουργίας τους, ως κρίση επάρκειας (τεχνοκρατικής, επαγγελματικής, ιδεολογικής) του ανθρώπινου δυναμικού τους   αλλά και ως κρίση του ηθικού κεφαλαίου τους. Περίπου μετά από 3 χρόνια κρίσης και τη διπλή εκλογική αναμέτρηση του 2012 το νέο κομματικό σύστημα εμποδίζει την προσπάθεια ανασυγκρότησης της χώρας. Στη Βουλή βρίσκονται οι συνωμοσιολόγοι των ΑΝΕΛ και οι ναζιστές της Χρυσής Αυγής. Ο πολιτικαντισμός καλά κρατεί επιβάλλοντας οριζόντια μέτρα, υπονομεύοντας τις μεταρρυθμίσεις. Ο πολιτικός λόγος  αφομοιώνει με ταχύτητα τις εξαλλοσύνες και...

Μια καίρια παρέμβαση δυο καλών μου φίλων σχετικά με το δράμα της ΔΗΜΑΡ. Μυρσίνη Λιοναράκη και Γρηγόρης Καραγρηγορίου Η Δημοκρατική Αριστερά, το κόμμα που κάποιοι επιλέξαμε να εμπλακούμε οργανωτικά για πρώτη φορά στη ζωή μας, στοιχηθήκαμε μαζί του και δώσαμε – ο καθένας με τον τρόπο του – αγώνα εντός και εκτός, βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Ως νέοι πολίτες που στήσαμε μαζί με τόσους άλλους τη ΔΗΜΑΡ από την πρώτη στιγμή, επιχειρούμε να κάνουμε τον δικό μας απολογισμό και να καταθέσουμε τη δική μας πρόταση όπως απαιτούν οι ανάγκες των καιρών αλλά και η ιστορική συνέχεια του χώρου της ανανεωτικής αριστεράς. Μίας αριστεράς με τόλμη, σχέδιο, ευθύνη, ανοιχτούς ορίζοντες και κουλτούρα διαλόγου. Τολμάμε να πούμε δυσάρεστες αλήθειες, γιατί διεκδικούμε να βρούμε ευχάριστες αλήθειες. Ερώτημα πρώτον: Τι έχει γίνει με τη ΔΗΜΑΡ; Η ΔΗΜΑΡ μπήκε σε μία κυβέρνηση αφού κατέβηκε στις εκλογές με σύνθημα «εντολή για λύση». Βγήκε μετά από ένα χρόνο για την ΕΡΤ. Όχι για το μαύρο και...

Ο Σταύρος Λιβαδάς στην ΚΕ της ΔΗΜΑΡ.  ΄ Προσοχή στο κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας, δηλαδή στην τελευταία παράγραφο, στο κάτι τελευταίο. Γιατί πρώτη φορά λέγεται δημόσια νομίζω από την αποδώ μεριά. Ο Σπύρος (Λυκούδης), χθες, με τις συγκεκριμένες αναφορές που έκανε σε διάφορα σημεία του κειμένου των θέσεων, μας έδωσε μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική περιγραφή για το περιεχόμενο και την ποιότητα του κειμένου και δεν χρειάζεται να επιμείνει κανείς περισσότερο: ένα κείμενο, φλύαρο, με σωστά και λάθη αντάμα, γενικόλογο, βαθιά αντιφατικό. Επιγραμματικά θα κάνω δυό-τρεις επισημάνσεις: Διερωτώμαι τι απομένει από τη βασική μας άποψη, πως ήταν η κρίση που έφερε το μνημόνιο και δεν ήταν το μνημόνιο που έφερε την κρίση, μετά από τη σκληρή αντιμνημονιακή ρητορεία που διατρέχει σχεδόν όλο το κείμενο των θέσεων. Είναι φανερό πως με όχημα αυτές τις θέσεις διολισθαίνουμε και διεκδικούμε κι εμείς, για προφανείς λόγους επιβίωσης, μια «εύκολη» θέση στο ετερόκλητο αντιμνημονιακό στρατόπεδο.

Η M υρσίνη Λιοναράκη στην ΚΕ της ΔΗΜΑΡ  Ακούω καιρό τώρα και σήμερα εδώ σχόλια περί εσωτερικού αντιπάλου, σχέδια διάσπασης, απειλές, κορώνες περί κομματικού πατριωτισμού και λοιπά. Και θέλω να δηλώσω ευθαρσώς ότι δεν επιτρέπω σε κανέναν να αμφισβητήσει τον κομματικό μου πατριωτισμό. Γιατί είμαι από τις περιπτώσεις που δεν ήρθα στη ΔΗΜΑΡ επειδή ήρθε η παρέα μου ή επειδή ήθελα να γίνω στέλεχος. Ούτε ήρθα για να λέω αυτά που θέλει κάποιος. Το αντίθετο ακριβώς. Ήρθα – σε πείσμα της κάθε παρέας μου – επειδή κάποιος έλεγε αυτά που ήθελα. Και νιώθω περήφανη που ήμουν εκεί, παρούσα, από τις πρώτες στιγμές. Περήφανη που ήμουν σε ένα αριστερό κόμμα που μιλούσε για τις συντεχνίες, την αξιολόγηση, τις αποκρατικοποιήσεις κ άλλα πολλά. Περήφανη που ήμουν εκεί, ένα παιδί παλιών Ρηγάδων, στο κόμμα που ονειρεύτηκαν κ έφτιαξαν οι κάποτε Ρηγάδες. Γιατί (κ ανοίγω μία παρένθεση εδώ – κ θα μου επιτρέψετε να περιαυτολογήσω ελαφρώς) όταν απορούμε καμιά φορά γιατί η νέα γενιά δεν γοητεύεται ...

305  μέλη και στελέχη της ΔΗΜΑΡ ζητούν από τη Δημοκρατική αριστερά να πει ναι στο διάλογο για την κεντροαριστερά. Ποιες και ποιοι είναι; Η Δημοκρατική Αριστερά να πει ΝΑΙ στον διάλογο Η δημιουργία του τρίτου πόλου αποτελεί εξ αρχής για τη Δημοκρατική Αριστερά βασική στρατηγική επιλογή, στην οποία εμμένει σταθερά, ανεξάρτητα από συγκυριακούς συσχετισμούς δυνάμεων. Σε μια εποχή πρωτόγνωρης αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού, αλλά και ισοπεδωτικής απαξίωσης του πολιτικού συστήματος και συλλήβδην του πολιτικού  προσωπικού (με συνέπεια την επικίνδυνη για τη δημοκρατία αναβίωση της  φασιστικής ακροδεξιάς), η ανασυγκρότηση του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας, της κεντροαριστεράς —αλήθεια, πόση σημασία έχει η ταμπέλα;— δεν μπορεί να γίνει με όρους του χθες· δεν μπορεί να γίνει  με αρνήσεις και ετεροπροσδιορισμούς, με ηγεμονισμούς ή με βραχυπρόθεσμους  τακτικούς υπολογισμούς. Η έκκληση / πρόσκληση των 58 για την ένα...

Η Ομιλία της Ντόρας Τσικαρδάνη στην ΚΕ της ΔΗΜΑΡ ( 3/11/13) Συντρόφισσες και σύντροφοι, καλημέρα. Το κόμμα μας ολοκλήρωσε τον πρώτο κύκλο της ζωής του και ολοταχώς οδηγείται στο δεύτερο συνέδριό του. Η σημερινή είναι η τελευταία συνεδρίαση της παρούσας Κ.Ε., της πρώτης και αυτής που διαχειρίστηκε τη δημιουργία, την ανάπτυξη και την ωρίμανση του κόμματος σε συνθήκες πολύ παραπάνω από δύσκολες. Σήμερα, η τελευταία συνεδρίαση αυτού του οργάνου, σκιάζεται από τη δολοφονία δύο νέων ανθρώπων, χρυσαυγιτών αυτή τη φορά, για να μας θυμίζει την κρισιμότητα των ημερών που ζούμε. Αν και δεν το συνηθίζω, σήμερα αισθάνομαι την ανάγκη, για μία προσωπική αναφορά: Τρία χρόνια πριν, κατά την ίδρυση του κόμματός μας, με τα ιδρυτικά του κείμενα και την ορολογία τους, θα μου ήταν αδύνατον να προβλέψω, ότι σήμερα θα βρίσκομαι στη θέση της εισηγήτριας μειοψηφικών τροπολογιών, με το συγκεκριμένο περιεχόμενο.   « Η ίδρυση της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ είναι μια επιβεβλημένη κίνηση για να απαντήσ...

του Λεωνίδα Καστανά H κίνηση των 58 διοχέτευσε στο κορμί της ΔΗΜΑΡ ένα διεγερτικό παλμό που δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητος. Από τη μια ανάγκασε την ηγεσία της να αρνηθεί κάθε διάλογο και να εμφανιστεί στην κοινή γνώμη ως ανακόλουθη. Από την άλλη, έδωσε πνοή στις εν υπνώσει μεταρρυθμιστικές της δυνάμεις και τις ανάγκασε να κινητοποιηθούν. Πέρα από το πολιτικό βάρος του τελικού αποτελέσματος, η κινητικότητα που αυτή τη στιγμή εμφανίζεται στο κόμμα μόνο θετικά μπορεί να λειτουργήσει για τον ευρύτερο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας. Η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ, μετά την αποχώρηση από την κυβέρνηση, φαίνεται ότι επεφύλαξε για το κόμμα τον τυπικό ρόλο ενός παραδοσιακού αριστερού «ανανεωτικού» σχήματος. Έναν ήπιο αρνητισμό με άφθονες αμφισημίες και θολό πολιτικό στίγμα. Μια δυσανεξία στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και μονότονες επικλήσεις για αλλαγή κυβερνητικής πολιτικής χωρίς καθαρές και συγκεκριμένες προτάσεις. Για παράδειγμα, ναι στα ανοικτά σχολεία και στα ανοικτά πανεπιστήμι...

Μια εκ βαθέων ομιλία του Σπύρου Λυκούδη γραμματέα της ΔΗΜΑΡ. Που δηλώνει ξεκάθαρα ότι τάσσεται στο πλευρό όσων ζητούν διάλογο με την Πρωτοβουλία των 58. Που αποκαλύπτει την αντιφατική πολιτική του κόμματος και καταδεικνύει τα αίτια της δημοσκοπικής κατάρρευσης. Αλλά μέχρις εκεί. Χωρίς «διά ταύτα». Χωρίς να λέει τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Χωρίς  να προτείνει πολιτική διέξοδο από την κρίση που μαστίζει το κόμμα. Ως εκ τούτου η ΔΗΜΑΡ μάλλον θα συνεχίσει να είναι έρμαιο της ίδιας ηγετικής  ομάδας. Του ακατάληπτου πολιτικού λόγου. Των ευκαιριακών συμμαχιών. Και μετά το συνέδριο.     Κεντρική Επιτροπή ΔΗΜΑΡ  2.11.2013 Συντρόφισσες και σύντροφοι, Καταρχήν, πριν μπω στα θέματα των Θέσεων, 1) Αυτή την περίοδο λέγονται και γράφονται σε ρεπορτάζ στις εφημερίδες διάφορα πράγματα που αφορούν σε μένα. Αναδιατυπώνονται απόψεις δικές μου, μέσα όμως από την κρίση, την εκτίμηση ή τη φαντασία του δημοσιογράφου που τα υπογράφει. Δεν κακίζω κανέναν, άλλωστε...

by Lena Mal Εκατοντάδες ενεργά μέλη και στελέχη της ΔΗΜΑΡ καλούν το κόμμα τους να προσέλθει στο διάλογο για την ανασυγκρότηση του σοσιαλδημοκρατικού χώρου και συνυπογράφουν το ακόλουθο κείμενο: Η δημιουργία του τρίτου πόλου αποτελεί εξ αρχής για τη Δημοκρατική Αριστερά βασική στρατηγική επιλογή, στην οποία εμμένει σταθερά, ανεξάρτητα από συγκυριακούς συσχετισμούς δυνάμεων.  Σε μια εποχή πρωτόγνωρης αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού, αλλά και ισοπεδωτικής απαξίωσης του πολιτικού συστήματος και συλλήβδην του πολιτικού προσωπικού (με συνέπεια την επικίνδυνη για τη δημοκρατία αναβίωση της φασιστικής ακροδεξιάς), η ανασυγκρότηση του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας, της κεντροαριστεράς —αλήθεια, πόση σημασία έχει η ταμπέλα;— δεν μπορεί να γίνει με όρους του χθες δεν μπορεί να γίνει με αρνήσεις και ετεροπροσδιορισμούς, με ηγεμονισμούς ή με βραχυπρόθεσμους τακτικούς υπολογισμούς. Η έκκληση / πρόσκληση των 58 για την έναρξη διαλόγου των ευρύτερων δυνάμεων τ...

Κίμων Χατζημπίρος από τη Μεταρρύθμιση   Εκτιμώ τον Φώτη Κουβέλη, τόσο ως έντιμο και αξιόλογο άνθρωπο όσο και ως σοβαρό και ικανό πολιτικό. Πιστεύω ότι η υπεύθυνη και τολμηρή υποστήριξη της τρικομματικής κυβέρνησης το 2012 ήταν μια πολιτική κίνηση που διέσωσε το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας. Δεν είμαι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ, ούτε συμμετείχα στο Συνέδριο που την εξέλεξε το 2011, αφού ο Τομέας Παιδείας δεν μου έκανε την τιμή να με ορίσει σύνεδρο. Αν ωστόσο ήμουν παρών κατά την ομιλία του Φώτη Κουβέλη στην συνεδρίαση της 21/9/2013, θα απαντούσα μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα. Η στιγμή είναι κρίσιμη. Η χώρα στενάζει, αλλά διακρίνεται στο βάθος κάποια αμυδρή ελπίδα. Η ΔΗΜΑΡ βρίσκεται σε δημοσκοπικό κατήφορο και χάνει πολύτιμα στελέχη. Απαιτείται λοιπόν ένας λόγος συγκεκριμένος, τεκμηριωμένος, αποτελεσματικός. Αντ’αυτού προτείνουμε αοριστολογίες και γενικολογίες και καυχόμαστε ότι «εμείς δεν ψηφίσαμε τα μνημόνια». Ο επί θύραις κίνδυνος από την ακροδεξιά δεν απαι...