μη μαδας τη μαργαριτα

Το συνέδριο της ΔΗΜΑΡ δεν είχε καμιά πολιτική αξία. Είχε όμως ανθρωπολογική. Γιατί φίλες και φίλοι επιτέλους κατάλαβαν σε τι βρόχια είχαν πιαστεί. Και νόμιζαν, όπως και γω  ότι χτίζουν κάτι καινούργιο. Η Αριστερά αυτή είτε ανανεωτική, είτε δογματική, είτε ταλιμπανίστικη είναι μόνο παλιά, πολύ παλιά. της Δάφνης Γαβρίλη Το ζήσαμε και αυτό. Το 2 ο Συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς τελειώνει θριαμβευτικά. Μας είπε πολλά ο Πρόεδρος από το βήμα. Μας είπε ότι έφυγε από την κυβέρνηση γιατί δεν τον παίζανε οι μεγάλοι , ε, και αυτός κουράστηκε πια. Ρώτησε βέβαια και τη γυναίκα του , τις φίλες της γυναίκας του και τα παιδιά του και όλοι αυτοί συμφώνησαν γιατί δεν μπορούσαν άλλο να τον βλέπουν να κουράζετε τόσο πολύ και οι μεγάλοι να μην τον ακούνε.  Δεν μας τα είπε μόνο ο Πρόεδρος . Μας τα είπαν και άλλοι πολλοί. Μας είπαν ότι η Δημοκρατική Αριστερά είναι ένα κόμμα με κλειστές πόρτες, μυστικές συναντήσεις και συνεννοήσεις από όπου όποιος διαφωνεί διαγράφεται. Όπως έκ...

Μπορεί να ωφελήσει η εκπαιδευτική αξιολόγηση και γιατί την αντιμάχονται οι συνδικαλιστές ;   της Δάφνης Γαβρίλη Εδώ και αρκετούς μήνες έχει αρχίσει να γίνεται λόγος για την ανάγκη αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου. Η απλή αναφορά και μόνο σε μια τέτοια προοπτική έχει ξεσηκώσει θύελλα μεταξύ της εκπαιδευτικής κοινότητας της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ας δούμε λίγο όμως τα πράγματα από την αρχή. Μέχρι το 1981 ίσχυε στη χώρα μας ο θεσμός του επιθεωρητή ο οποίος έχει  παιδαγωγικές και διοικητικές αρμοδιότητες ασκώντας ασφυκτικό έλεγχο στην επαγγελματική εξέλιξη των εκπαιδευτικών.  Σε συνδυασμό με το ιδεολογικο-πολιτικό πλαίσιο που επικρατούσε επί επταετίας , το σχολείο, ως μηχανισμός του κράτους της χούντας έγινε ο κομιστής της αυταρχικής ιδεολογίας και στο πρόσωπο του επιθεωρητή συμπυκνώθηκε η εξασφάλιση των συμφερόντων της άρχουσας τάξης.  Γιαυτό και με την επαναφορά της δημοκρατίας στη χώρα μας ο θεσμός του επιθεωρητή δικαία ...