μη μαδας τη μαργαριτα

Go, go, go, said the bird : human kind Cannot bear very much reality T. Elio t Δεν εξηγείται αλλιώς. Ο Γιακουμάτος, ο Λομβέρδος, ο Ντινόπουλος και πολλοί άλλοι στην ανασχηματισμένη κυβέρνηση πρέπει να διαβάζουν Έλιοτ. Και σου λένε «για να γράφει ο ποιητής ότι το ανθρώπινο είδος δεν μπορεί να αντέξει τόση πολύ πραγματικότητα κάτι θα ξέρει». Έτσι αποφάσισαν να δραπετεύσουν ομαδικώς από την κατάθλιψη που τους προκαλούν οι δεσμεύσεις των δανειακών συμβάσεων και η σκληρή εργασία που απαιτεί ο πολιτικός και οικονομικός σχεδιασμός. Βιάζονται να σκίσουν πρώτοι αυτοί τα μνημόνια, για να κλέψουν τη δόξα από τον επερχόμενο ΣΥΡΙΖΑ. Από κοντά και τα ΜΜΕ στήνουν τη δική τους «πραγματικότητα» επιμολύνοντας το δημόσιο λόγο με τεράστιες δόσεις ανορθολογισμού. Συναισθ...

του Τonchev Plamen Η λέξη που χρησιμοποιήθηκε από πολλούς για τον χθεσινό ανασχηματισμό είναι “σαρωτικός”. Εξίσου σαρωτικά, όμως, είναι και τα επικριτικά σχόλια που διαβάζει κανείς στα ΜΜΕ και στα social media. Όχι άδικα. 1. Η συζήτηση για τον ανασχηματισμό κράτησε πολλές μέρες, κατά παράβαση της γνωστής ρήσης ότι ο ανασχηματισμός δεν προαναγγέλλεται. Ως αποτέλεσμα, δημιουργήθηκαν πολλές προσδοκίες που ήταν δύσκολο να εκπληρωθούν. 2. Το κεντρικό πρόσωπο του ανασχηματισμού, ο Γκίκας Χαρδούβελης ως Υπουργός Οικονομικών, είναι συνεχιστής του Στουρνάρα. Η έκπληξη που προκλήθηκε με την ανακοίνωση του ονόματός του εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο επικοινωνιακές ανάγκες, αλλά η ουσία της σφιχτής δημοσιονομικής πολιτικής που θα αναγκαστεί να ακολουθήσει η κυβέρνηση δεν αλλάζει. Το έργο του νέου Υπουργού Οικονομικών σχετίζεται κυρίως με την επικείμενη διαπραγμάτευση για τη βιωσιμότητα του χρέους. 3. Η Νέα Δημοκρατία έκανε σαφή στροφή προς τη λαϊκή Δεξιά, υπο την πίεση της ...

του Λεωνίδα Καστανά από την Athens Voice Αμέσως μετά τις πρόσφατες εκλογές έγραψα ότι το μήνυμα της πλειοψηφίας των πολιτών είναι σαφές: «όχι άλλες μεταρρυθμίσεις». Και η κυβέρνηση το έλαβε και αντέδρασε άμεσα. Απέσυρε όσους υπουργούς και υφυπουργούς τόλμησαν να συγκρουστούν με τις συντεχνίες ( όχι πάντοτε με επιτυχία) και ανέσυρε από τι καλάθι του λαϊκισμού ότι πιο παλαιοκομματικό διέθετε για να δώσει το νυν υπέρ πάντων αγώνα διατήρησης στην εξουσία. Προσβλέποντας στους εκατοντάδες μικρόκοσμους που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σιτίζονται από το κράτος και τους νόμους του η ευρωστία των οποίων κινδύνευε από το έστω και καχεκτικό μεταρρυθμιστικό πνεύμα. Παράλληλα φρόντισε να διατηρήσει και ένα κάποιο πρόσωπο απέναντι στους δανειστές (Χαρδούβελης, Μητσοτάκης) ώστε να μπορέσει να διαπραγματευτεί στοιχειωδών μαζί τους. Έτσι, ο Χατζηδάκης έφυγε όχι γιατί δεν προσέλκυσε τις απαιτούμενες επενδύσεις και δεν προχώρησε τις ιδιωτικοποιήσεις αλλά γιατί υπήρχε κίνδυνος να το πετύχε...