μη μαδας τη μαργαριτα

Δεν ξέρω πόσο πραγματικός είναι ο συνάδελφος που περιγράφει ο φίλος μου ο Βασίλης. Αλλά δεν έχει καμιά σημασία. Σίγουρα τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν και μάλιστα πολλές. Η αναξιοκρατία είναι χαρακτηριστικό κάθε καθεστώτος κρατικιστικού και κομματοκρατικού. Και δεν είχε να κάνει μόνο με τα κόμματα της εξουσίας. Το συνδικαλιστικό κατεστημένο φρόντιζε να βολεύει όποιες και όποιους ήθελαν να συνεργαστούν μαζί του. Οι εξυπηρετήσεις παντός είδους είναι νόμος στη δημόσια διοίκηση. Είναι μια από τις πολλές αιτίες που μας έφεραν έως εδώ και δυστυχώς συνεχίζουν να μας πηγαίνουν. Ένας λόγος που η ΔΗΜΑΡ μπήκε στη συγκυβέρνηση είναι και αυτός. Να σταματήσει αυτές τις μεθοδεύσεις, να βοηθήσει ώστε να αναδειχθούν οι χρήσιμοι, οι ικανοί, αυτοί που ξέρουν και θέλουν να προσφέρουν. Μένει να αποδειχθεί.  Ωστόσο η αξιολόγηση πρέπει να προχωρήσει. Ακόμα και αν υπάρχουν τα φαινόμενα που αναφέρει ο Βασίλης, η όποια  αξιολόγηση είναι καλύτερη από την απουσία της. Εδώ μπορείτε να δείτε...

του Λεωνίδα Καστανά από τη Μεταρρύθμιση  Διαδικασίες αξιολόγησης στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση εξήγγειλε επιτέλους το Υπουργείο Παιδείας . Ήταν καιρός. Ελπίζουμε να προχωρήσουν και να οδηγήσουν σε αποτελέσματα. Η κατάσταση, κυρίως στη Μέση εκπαίδευση, δεν ανταποκρίνεται στις μελλοντικές ανάγκες της χώρας. Έχουμε γράψει επανειλημμένα  για τις ασθένειες του δημόσιου σχολείου, έχουμε κάνει προτάσεις. Η επιμόρφωση και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είναι διαδικασίες που θα έπρεπε να είναι ενταγμένες μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία, με στόχο τη συνεχή βελτίωση του εκπαιδευτικού αποτελέσματος. Προφανώς και η αξιολόγηση δεν είναι δυνατό να έχει χαρακτήρα τιμωρίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί κάνουν καλά τη δουλειά τους. ¨Ότι κάποιοι δεν πρέπει να βρεθούν άμεσα προ των ευθυνών τους. Αυτό όμως που μας ενδιαφέρει πρώτιστα είναι να αλλάξουν οι όροι λειτουργίας του δημόσιου σχολείου, να θεσμοποιηθούν μηχανισμοί συνεργασίας και αξιολ...

Ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στην Αυγή και υποστηρίζει την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είναι από μόνο του είδηση ανεξάρτητα από το περιεχόμενο. Όταν το κείμενο είναι και αξιόλογο, γράφει αλήθειες και συμβάλει στον σχετικό προβληματισμό, τότε είναι μια ευχάριστη είδηση που δίνει ελπίδες ότι κάτι μπορεί να αλλάξει στον τρόπο που βλέπει η Αριστερά τη δημόσια εκπαίδευση. Το μόνο κακό είναι ότι υπογράφεται με ψευδώνυμο. Δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι στο χώρο αυτόν τέτοιες απόψεις είναι σε παρανομία.   Γράφει ο «Πρωτοβάθμιος» από την Αυγή Στις προγραμματικές του δηλώσεις (8.7.2012) ο νέος υπουργός Παιδείας κ. Κων/νος Αρβανιτόπουλος δήλωσε μεταξύ άλλων: «Πρώτος άξονας, οι άνθρωποι της εκπαίδευσης. Οι μόνοι που μπορούν να δώσουν σάρκα και οστά στο πάνδημο αίτημα της αναβάθμισης της Παιδείας μας πέρα από τη συνθηματολογία των μεταρρυθμίσεων είναι οι εκπαιδευτικοί. Προωθούμε άμεσα την αξιολόγηση διαδικασιών και του ανθρώπινου δυναμικού, των εκπαιδευτικών μας, με στόχο την ανάδε...

Μπορεί να ωφελήσει η εκπαιδευτική αξιολόγηση και γιατί την αντιμάχονται οι συνδικαλιστές ;   της Δάφνης Γαβρίλη Εδώ και αρκετούς μήνες έχει αρχίσει να γίνεται λόγος για την ανάγκη αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου. Η απλή αναφορά και μόνο σε μια τέτοια προοπτική έχει ξεσηκώσει θύελλα μεταξύ της εκπαιδευτικής κοινότητας της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Ας δούμε λίγο όμως τα πράγματα από την αρχή. Μέχρι το 1981 ίσχυε στη χώρα μας ο θεσμός του επιθεωρητή ο οποίος έχει  παιδαγωγικές και διοικητικές αρμοδιότητες ασκώντας ασφυκτικό έλεγχο στην επαγγελματική εξέλιξη των εκπαιδευτικών.  Σε συνδυασμό με το ιδεολογικο-πολιτικό πλαίσιο που επικρατούσε επί επταετίας , το σχολείο, ως μηχανισμός του κράτους της χούντας έγινε ο κομιστής της αυταρχικής ιδεολογίας και στο πρόσωπο του επιθεωρητή συμπυκνώθηκε η εξασφάλιση των συμφερόντων της άρχουσας τάξης.  Γιαυτό και με την επαναφορά της δημοκρατίας στη χώρα μας ο θεσμός του επιθεωρητή δικαία ...