Θανάσης Γκαϊφίλλιας: Ζούμε σε μιαν αντιηρωική εποχή...
Ήμουν μαθητής του Λυκείου στην αρχή της δεκαετίας του 70, όταν άκουσα για πρώτη φορά τη μουσική του Θανάση Γκαϊφύλια. "Δεν έχω κέφι για δουλειά κι όλο με δέρνει η τεμπελιά και κάθομαι στο στρώμα" αλλά και " μ' ώτο στοπ θα ξεκινήσω για ταξίδι μακρινό τα παιδιά θα χαιρετίσω το κορίτσι π' αγαπώ....." Ήταν κάτι πρωινά Κυριακής που σε διάφορα σινεμά της Αθήνας, στην "Άντζελα" στο "Πιγκάλ" στον "Αχιλλέα", γινόντουσαν συναυλίες της ελληνικής ροκ σκηνής. Οι Εξαδάκτυλος, ο Περικλής Χαρβάς, οι Δάμων και Φιντίας, οι Poll, οι Socrates, οι Γκαζουάμα, τα Ανάκαρα, και φυσικά ο Θανάσης Γκαϊφύλιας. Τα απόνερα του Μάη του 68, και του κινήματος των Χίπις έφταναν στην χουντοκρατούμενη Ελλάδα και έφτιαχναν ένα αντιεξουσιαστικό κλίμα στους ροκάδες και "ψαγμένους" νέους εκείνης της εποχής. Δύσκολα χρόνια, αλλά με μια ελπίδα ότι θα ζούσαμε καλύτερα με ελευθερία και δημοκρατία, κοντύτερα στον κόσμο, και με μεγαλύτερη οικονομική άνεσ...