μη μαδας τη μαργαριτα

«Οι υφεσιακές συνέπειες μίας χρεοκοπίας βαρύτερες από επώδυνο συμβιβασμό» Οι καθηγητές Οικονομικών Σχολών και Πανεπιστημίων της Ελλάδας που υπογράφουμε αυτό το κείμενο παρακολουθούμε με αγωνία τις τελευταίες εξελίξεις στη χώρα μας. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι, σε αυτό το κομβικό σημείο, απαιτούνται τα αυτονόητα που συμπεριλαμβάνουν την εθνική συνεννόηση, τη διατήρηση της θέσης  μας στην Ευρωζώνη και την ΕΕ και την ανάκτηση της αξιοπιστίας μας στη διεθνή κοινότητα. Από την άλλη, το οικονομικό πρόγραμμα σταθεροποίησης, σχεδιασμένο από κοινού με τους εταίρους και δανειστές, πρέπει να χαρακτηρίζεται από όσο το δυνατόν μικρότερες υφεσιακές συνέπειες και περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη, με στόχο την επιστροφή στην ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα το ταχύτερο δυνατόν. Η παρατεταμένη πολιτική αβεβαιότητα βυθίζει ξανά την οικονομία σε νέα ύφεση, αύξηση της ανεργίας, χαμηλότερα φορολογικά έσοδα και διεύρυνση του δημοσιονομικού κενού. Είναι δεδομένο ...

Η αβεβαιότητα, η συνεχής τριβή με τους εταίρους - ελεγκτές και δανειστές, κάποιο πιθανό πρόσκαιρο οικονομικό στραγγάλισμα, ο διαγωνισμός των υπουργών σε λαϊκίστικες εξαγγελίες, οι συνεχείς διαρροές, οι λαοσυνάξεις και οι απεργίες που ήδη άρχισαν από τους ανυπόμονους, θα μας σφίξουν άσχημα μέχρι το καλοκαίρι. Αλλά δεν θα μας πάνε στη δραχμή. Ζουν καλά όλοι αυτοί μέσα στο ευρώ. Γιατί να τρέχουν. ( Leo) του Κώστα Στούπα Η κυβέρνηση διαπραγματεύεται, αυτό είναι βέβαιο. Ξεκίνησε ζητώντας διαγραφή του χρέους, εξαγγελίες όπως η κρατικοποίηση της ακτοπλοΐας, κατάργηση της τρόικας και του μνημονίου κλπ. Η διαγραφή χρέους έχει αποσυρθεί. Για κρατικοποίηση της ακτοπλοΐας δεν ακούσαμε ξανά, αλλά ακούσαμε πως ο Υπουργός των Οικονομικών δεν έχει αντίρρηση για την αποκρατικοποίηση του ΟΛΠ. Αν διαπραγμάτευση σημαίνει δούναι και λαβείν, είναι φανερό πως η κυβέρνηση διαπραγματεύεται. Η άλλη πλευρά δεν φαίνεται να διαπραγματεύεται. Παραμένει αμετακίνητη στα ουσιώδη και υποχωρεί μόνο σε επ...

από το blog   epikairo Και ξαφνικά...μπήκε στην πολιτική ατζέντα ένα θέμα που νομίσαμε ότι είχε ξεχαστεί: η αναδιάρθρωση του χρέους του 2010. Αυτή που υποτίθεται μας πρότειναν διάφοροι το 2010 και εμείς είπαμε ένα σθεναρό όχι! Ποιος το είπε το όχι; Μα το γνωστό τρισκατάρατο "δίδυμο": Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου... Το θέμα επενέφερε ο κ. Ιγνατίου. Ο γνωστός δημοσιογράφος (η κόντρα με τον Παπανδρέου κρατάει χρόνια, από το σχέδιο Ανάν...) ετοιμάζει βιβλίο για την κρίση. Και έκανε ένα μικρό preview παρουσιάζοντας εσωτερικά έγγραφα του ΔΝΤ που κατ' αυτόν αποδεικνύουν ότι "το ΔΝΤ είχε προτείνει αναδιάρθρωση και η Ελληνική κυβέρνηση την απέρριψε". Στη συνέχεια ήρθε η Ελευθεροτυπία για να αναβιώσει μία παλιά ιστορία: τις αντίστοιχες αιτιάσεις του κ. Ρουμελιώτη (αυτός το βιβλίο το έχει ήδη γράψει). Η εφημερίδα λοιπόν θυμήθηκε να δημοσιεύσει την κατάθεση του κ. Ρουμελιώτη στον οικονομικό εισαγγελέα κ. Πεπόνη - κατάθεση του 2012... (αν θυμάστε ο ατρόμητο...

του Γιώργου Προκοπάκη Στο νέο Books' Journal, No 34 Είμαστε λιγότερο από ένα χρόνο μακριά από την προγραμματισμένη τελευταία καταβολή της τρόικας στο πλαίσιο του Προγράμματος Στήριξης. Τελειώνει το Μνημόνιο, λοιπόν. Πρέπει πια να συζητάμε την επόμενη μέρα. Στο διάστημα μέχρι τον Μάιο 2014 που τελειώνουν οι δόσεις, μεσολαβούν οι γερμανικές εκλογές και η ελληνική προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο πρόεδρος του Eurogroup Γιερούν Νταϊσελμπλούμ έχει ανακοινώσει πως η ευρωζώνη θα ασχοληθεί με το ελληνικό ζήτημα τον Απρίλιο 2014. Το ΔΝΤ διαπιστώνει χρηματοδοτικό κενό από τον Ιούλιο 2014. Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε επαναβεβαιώνει την απόφαση του Νοεμβρίου 2012 (η οποία με τη σειρά της ήταν η επισημοποίηση της επιτυχίας Παπαδήμου στο Eurogroup της 21/2/2012, που απέσπασε την προφορική, επίσημη όμως, διαβεβαίωση) πως θα συνεχισθεί η στήριξη της Ελλάδας μετά το 2014, εάν βέβαια η Ελλάδα τηρήσει μέχρι τότε τα συμπεφωνημένα. Ας δούμε εν συντομία τις ανάγκες της Ελλάδας. Το ελληνικό χρέ...

 του Κώστα Στούπα από το capital.gr 1) Έρχεται «τσουνάμι» και εμείς μαλώνουμε για τις ξαπλώστρες... Οι εκθέσεις που θεωρούν σαν πιθανότερο σενάριο τη διάλυση του ευρώ αρχίζουν να λαμβάνουν πλέον διαστάσεις χιονοστιβάδας. Χθες,  αμερικανικά μέσα ενημέρωσης καλούσαν  τους Ευρωπαίους να εγκαταλείψουν το υπό διάλυση ευρώ και να εμπιστευτούν αμερικανικά ομόλογα.  Στο Ρόιτερ ο Τζον Ουέιζικ αναρωτιόταν: «Μήπως ήρθε για τους επενδυτές η μεγάλη ώρα να το βάλουν στα πόδια από τον τόπο που ο Ντόναλντ Ράμσφελντ αποκαλούσε ΄΄Παλαιά Ευρώπη";» Κάποιος που αρέσκεται στις θεωρίες συνωμοσιολογίας θα διέβλεπε πως οι αγορές εντείνουν τις πιέσεις να λάβει μέτρα, ποσοτικής χαλάρωσης. Όπερ, να τυπώσει χρήμα η ΕΚΤ για να αντιμετωπίσει την κρίση. Η κοινή λογική όμως λέει πως όταν τυπώνεται φρέσκο χρήμα, μειώνεται η αξία του ήδη κυκλοφορούντος χρήματος, το οποίο φυσικά δεν κατέχουν οι προλετάριοι ούτε  οι πατριώτες, αλλά οι κεφαλαιούχοι,...

Πέρα από τις τεχνικές του κουρέματος που οδηγούν στη σταθεροποίηση της δραματικής μας κατάστασης, η αλήθεια είναι ότι είμαστε μια συνολικά χρεοκοπημένη χώρα. Θα ζήσουμε πάνω από δέκα χρόνια εκτός αγορών, σε διαρκή οικονομική ύφεση, με μη ανταγωνιστική  οικονομία, με κράτος αναποτελεσματικό και άκρως διεφθαρμένο και πολιτικό σύστημα που ενδιαφέρεται μόνο για την εκλογική  πελατεία  και τα ποσοστά του. Στο τέλος της δεκαετίας θα έχουμε  ακόμα, ένα τερατώδες χρέος, στα 120% του ΑΕΠ. Τι άλλο θέλουμε; Η Ευρώπη δεν μας εγκαταλείπει, το αντίθετο. Αλλά είναι αδύνατο στο εγχώριο πολιτικό προσωπικό, να καταρτίσει ένα οδικό χάρτη για τα επόμενα χρόνια.  Φαντάζει αδύνατο στους πολιτικούς ταγούς δεξιά και αριστερά να πείσουν τον ελληνικό λαό για μια κοινή οργανωμένη προσπάθεια, ώστε να αλλάξει ο τρόπος που η κοινωνίας μας αντιλαμβάνεται τον εαυτό της.  Αλλά ακόμα και αν υποθέσουμε ότι τα πολιτικά κόμματα εύρισκαν σημεία επαφής, φαντάζει αδύνατο να συμφωνήσει ...

Η Ελλάδα δεν θα είναι πλέον το κυρίαρχο πρόβλημα της ευρωζώνης Του  Γιώργου Προκοπάκη , ΝΕΑ, 27.10.11 Οι εξελίξεις στη Σύνοδο Κορυφής επιβεβαιώνουν αυτά που φαίνονταν ως ένδειξη μέχρι πριν από λίγες ημέρες: η ευρωζώνη είναι αποφασισμένη να βγάλει από τη μέση το «πρόβλημα Ελλάδα», ώστε να επικεντρωθεί στα μεγάλα προβλήματα, όπως η Ιταλία. Από τη στιγμή που οι προθέσεις των Γερμανών έγιναν διαφανείς, όλη η φιλολογία για κατάρρευση σύμπαντος του χρηματοπιστωτικού συστήματος από την ενεργοποίηση των CDS και των δεκάδων παραγώγων προϊόντων που υποτίθεται είχαν κτιστεί πάνω σ' αυτά, σταμάτησε. Η προγραμματιζόμενη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών σταμάτησε και τη φιλολογία περί μεταστάσεως. Η ευρωζώνη, με τα νέα δεδομένα, θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μέχρι και ένα πιστωτικό γεγονός σχετικά με την ελληνική κρίση χρέους. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για την Ελλάδα; Δεδομένου ότι το καλύτερο σενάριο του ΔΝΤ δεν προβλέπει την έξοδο της Ελλάδας στις αγορές πριν από το 2021, δεν ...

του Δ. Ψυχογιού από το ΒΗΜΑ Το πρόβλημα μου δεν είναι μόνο οι 100 που πάλι έπαιξαν ξύλο με την αστυνομία και έκαψαν την Αθήνα, την έκαναν πάλι ρημαδιό, σαν την ιδεολογία τους και τη ζωή τους. Το πρόβλημά μου είναι οι 100.000 της διαδήλωσης. Ποιο είναι το αίτημα τους; Να γίνει επαναδιαπραγμάτευση, όπως προτείνει ο κ.  Σαμαράς ; Όταν για να έγκριθούν οι αποφάσεις της 21 ης  Ιουλίου απαιτήθηκαν τρεις μήνες, παραιτήθηκε μία κυβέρνηση και άλλες κυβερνήσεις τις πέρασαν από τα κοινοβούλιά τους με την ψυχή στο στόμα, τι περιθώρια νομίζουμε ότι υπάρχουν να συνεχίσουν οι διαπραγματεύονται μαζί μας οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ; Όταν η Αμερική, η Κίνα, το G20, οι αγορές, όλοι φωνάζουν ότι η Ευρώπη έχει αργήσει και το ευρώ κινδυνεύει με κατάρρευση, μόνο αφελείς ή ψεύτες μπορούν να ισχυρίζονται ότι θα υπάρξει επαναδιαπραγμάτευση όσων με τόσο κόπο και τόσο αργά συμφωνήθηκαν. Και αναρωτιέμαι: πόσο καλύτερους όρους θα επιτύχουν οι νέοι διαπραγματευτές όταν αυτή τη στιγμή, μέσω της τρόικα...

Στο ίδιο πνεύμα με μας, ο Αρίστος Δοξιάδης και ο Αντώνης Μανιτάκης θεωρούν ωφέλιμη την ευρωπαϊκή εποπτεία. Τα φληναφήματα περί απώλειας της εθνικής κυριαρχίας απλά θέλουν να αποκρύψουν τα όργια των εξυπηρετήσεων και της διασπάθισης δημόσιου χρήματος  που συμβαίνουν πίσω από την κουρτίνα της εθνικής υπερηφάνειας.  Ακόμα κρύβουν την εθνική ανικανότητα και την εθνική ευθυνοφοβία του πολιτικού συστήματος. Το κακό είναι ότι οι ξένοι άργησαν να καταλάβουν με τι είχαν να κάνουν, και η ζημιά έγινε. Ας ελπίσουμε όχι ανεπιστρεπτί.  του Αρίστου Δοξιάδη από το ΒΗΜΑ  Εθνική κυριαρχία στα οικονοµικά ζητήµατα δεν σηµαίνει ότι «το έθνος» ασκεί την κυριαρχία, γιατί το έθνος δεν είναι υποκείµενο και δεν ασκεί τίποτε. Σηµαίνει ότι την οικονοµική πολιτική την ασκούν οµάδες που είναι πολίτες ετούτης της χώρας και όχι κάποιας άλλης. Αλλά η κυριαρχία που ασκούν δεν είναι πάντα σε όφελος των υπόλοιπων πολιτών της χώρας. Οπου λειτουργεί ικανοποιητικά η δηµοκρατία, οι κυρίαρχες οµά...

Το τρίτο και τελευταίο μέρος του μετρ του κουρέματος του Γιώργου Προκοπάκη Τα τελευταία νέα θέλουν την ευρωζώνη να προσανατολίζεται προς κούρεμα 60%. Ας το δούμε. Τι κουρεύεται Το ελληνικό χρέος είναι 355 δισ. Απ’ αυτά 234 δισ είναι ομόλογα διεπόμενα από την ελληνική νομοθεσία. Αυτό είναι το μέρος του χρέους το οποίο είναι επιδεκτικό κουράς, ελαφράς, βαθείας ή εν χρω. Τα υπόλοιπα είναι τα δάνεια της Τρόικα, τα βραχυπρόθεσμα έντοκα γραμμάτια (14 δισ – θα μας απασχολήσουν), διεθνή ομόλογα (δεν θες να τα πιάσεις σε κούρεμα), ειδικά ομόλογα, δάνειο της ΤτΕ, άλλα δάνεια. Μιλάμε λοιπόν για τα 234 δισ. Από τα 234 δισ, περίπου 80 δισ που κατέχονται από Κεντρικές Τράπεζες είναι το κομμάτι που απαιτεί ιδιαίτερη μεταχείριση. Από τα δε 80 δισ των Κεντρικών Τραπεζών τα πιο ευαίσθητα είναι τα 62 δισ (αγορασμένα από τη δευτερογενή αγορά με κόστος 48 δισ) οπωσδήποτε θα τύχουν μιας κάποιας ιδιαίτερης μεταχείρισης. Με την αβεβαιότητα του πώς θα γίνει ο διακανονισμός με τα ομόλογα κα...