μη μαδας τη μαργαριτα

Ομιλία του Παναγιώτη Βλάχου, μέλους του Πολιτικού Συμβουλίου, σε εκδήλωση του Ποταμιού με κεντρικό σύνθημα «Η υπερφορολόγηση καταστρέφει την Ελλάδα και όμως υπάρχει άλλη λύση» Στο Eurogroup της 24ης Μαΐου ολοκληρώθηκε η πρώτη αξιολόγηση με επτά μήνες καθυστέρηση. Μέσα σε αυτήν την περίοδο επανήλθε η οικονομική αβεβαιότητα, αυξήθηκε η ανεργία, έφυγαν ξανά καταθέσεις. Άλλη μια μνημονιακή κυβέρνηση προτίμησε οριζόντια μέτρα, πακετάροντας τα όλα μαζί, φτάνοντας τη διαπραγμάτευση στο παρα πέντε, ώστε να αποφύγει επιμέρους αντιδράσεις στην πορεία προς τη συμφωνία. Το πρόβλημα με αυτήν την τακτική που θέλει να δημιουργεί αντιπάλους, εντάσεις και διχασμούς, ειναι ότι ότι κάθε φορά που περνά μια σημαντική αλλαγή, πχ φορολογικό ή ασφαλιστικο, παγώνουν οι υπόλοιπες ουσιαστικές αλλαγές, όπως η δικαστική μεταρρύθμιση, συγχωνεύσεις φορέων δημοσίου (χωρίς απολύσεις), ηλεκτρονικές συναλλαγές, πάταξη του παραεμπορίου και λαθρεμπορίου σε καύσιμα-τσιγάρα, καθολική εφαρμογή του δικτύου ΣΥΖΕΥΞΙΣ ...

από το protagon Η Ευρώπη παράγει δίπολα και αντιθέσεις. Βόρειοι εναντίον των Νοτίων. Δυτικοί εναντίον Ανατολικών. Ντόπιοι εναντίον ξένων. Νέοι εναντίον μεγαλυτέρων. Αν η μάχη των γενεών ήταν κάποτε συμβολική, αξιακή ή πολιτισμική, σήμερα αποτελεί άλλη μια σοβαρή κοινωνική και οικονομική απειλή για την Ευρώπη. Οι ειδικοί συμφωνούν: πόροι, ευκαιρίες, μεταρρυθμίσεις γέρνουν την πλάστιγγα υπέρ των γονιών μας. Το Ινστιτούτο Bruegel αναφέρεται ρητά σε «διαγενεακό χάσμα». Οι ασφαλιστικές μεταρρυθμίσεις την περίοδο της κρίσης στον ευρωπαϊκό Νότο, πλην Ιταλίας, ωφέλησαν τους μεγαλύτερους, ενώ 26 εκατομμύρια νέοι βρίσκονται στη γωνία: δεν εργάζονται, δεν αποκτούν δεξιότητες, δεν μορφώνονται, αρκετοί ζουν ήδη στη φτώχεια. Οι επιχειρήσεις από την άλλη, όσες άντεξαν, δεν έχουν πρόσβαση σε εργατικό δυναμικό με δεξιότητες. Ένας νέος που μένει χρόνια άνεργος χάνει ενέργεια, γνώσεις, ταλέντα, αυτοπεποίθηση. Οι κοινωνίες γερνούν, οι δουλειές λιγοστεύουν, οι συνταξιούχοι αυξάνονται, τα ελλεί...

του Παναγιώτη Βλάχου   (από το Book's Journal) Διαστάσεις, προβλήματα και μια πρόκληση για τους Προοδευτικούς. Η ανάγκη για αλληλεγγύη και δικαιοσύνη ανάμεσα στις γενιές επανέρχεται στον επιστημονικό και πολιτικό διάλογο όσο οι ευρωπαϊκές κοινωνίες γερνούν και οι οικονομίες τους επιβραδύνονται. Η απόρριψη του ντετερμινισμού και η πεποίθηση ότι μπορούμε να επηρεάσουμε το μέλλον, οι σοβαρές ενδείξεις ότι οι μελλοντικές γενιές δεν θα ζήσουν απαραίτητα σε έναν καλύτερο κόσμο, η μείωση φυσικών και οικονομικών πόρων, η χειροτέρευση δημόσιων αγαθών, υπηρεσιών και δικαιωμάτων, αναβαθμίζουν τη σημασία της διαγενεακής ατζέντας και την εντάσσουν στην ευρύτερη πολιτική συζήτηση. Είναι απορίας άξιο ότι το αίτημα για έμπρακτη αλληλεγγύη πόρων και ευκαιριών μεταξύ των γενεών παραμένει στην καλύτερη των περιπτώσεων μια διακοσμητική αναφορά σε προοδευτικά μανιφέστα. Στην Ελλάδα, ο όρος εισήχθη στο πολιτικό λεξιλόγιο μέσα από τον ακτιβισμό των μπλόγκερς της «Γενιάς των 700 ευρώ».  Αξ...