μη μαδας τη μαργαριτα

Από τη Βάσω Κιντή ( στο fb) Ένα απολαυστικό, διεισδυτικό και επίκαιρο κείμενο του Umberto Eco (του 1995) που αναδημοσιεύει το NYRΒ από τα αρχεία του. Ο Εco προσπαθεί να εξηγήσει γιατί η λέξη ‘φασισμός’ (και όχι π.χ., ‘Ναζισμός’ ή ‘σταλινισμός’) είναι αυτή που χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει τον ολοκληρωτισμό. Η απάντηση που δίνει είναι ότι αντίθετα με τον ναζισμό που είχε πολύ σαφή ιδεολογία που εκφραζόταν συγκροτημένα σε πολλούς τομείς, ο φασισμός είναι πιο αόριστος και ασαφής χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι ανεκτικός. Αυτός ο fuzzy , όπως λέει, χαρακτήρας του, επιτρέπει ώστε η λέξη να χρησιμοποιείται ευρύτατα. Ωστόσο, προσδιορίζει ορισμένα (14) χαρακτηριστικά του Ur-Fascism, του πρώτο-/πρωταρχικού-Φασισμού, της πηγής του φασισμού, που χαρακτηρίζουν και άλλες μορφές δεσποτισμού και φανατισμού και δεν είναι αναγκαίο να είναι πάντα όλα παρόντα. Μεταφράζω πρόχειρα ορισμένα αποσπάσματα: -- Η διαφωνία είναι σημάδι διαφορετικότητας. Ο Πρωτο-Φασισμός αναπτύσσεται και αναζ...

Ένας βουλευτής πέφτει θύμα τραμπούκικης επίθεσης από τους νεοναζί χρυσαυγίτες. Το γεγονός από μόνο του θα έπρεπε να συγκλονίσει τον πολιτικό κόσμο. Και θα έπρεπε να τον συσπειρώσει εναντίον του νεοναζιστικού μορφώματος. Με σαφή λόγο και ακόμη σαφέστερες πράξεις. Αντί γι αυτό η μεν Νέα Δημοκρατία καταγγέλει τον Νίκο Φίλη «ως ηθικό αυτουργό της επίθεσης» ο δε ΣΥΡΙΖΑ καλεί την Αξιωματική Αντιπολίτευση «να αποφασίσει αν είναι κόμμα της Δημοκρατί ας ή μια συνιστώσα της Ακροδεξιάς» και «όποιος φλερτάρει με την Ακροδεξιά... τελικά γίνεται ο ίδιος θύμα". Σ΄αυτή ακριβώς την ανεύθυνη αλλά και επικίνδυνη στάση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης έγκειται το σοβαρότερο πρόβλημα για τη Δημοκρατία σήμερα: στο ότι ένα απεχθές γεγονός στην ουσία περνάει σε δεύτερη μοίρα, επικαλυπτόμενο από μικροπολιτικές αντεγκλήσεις. Το αν έχει δικαίωμα ένας υπουργός να εκφράζει «προσωπικές απόψεις για ιστορικά ζητήματα» ή το αν η εξολόθρευση των Ποντίων είναι «εθνοκάθαρση» ή «γενοντονία» είναι απολύτως δευτερεύο...

του Γεράσιμου Γεωργάτου από την Athens Voice O σχεδιασμός και η μεθόδευση της διεκδίκησης  των γερμανικών αποζημιώσεων από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ οδηγεί σε εξαιρετικά επικίνδυνες ατραπούς. Η ανάμειξη και οι πρωτοβουλίες που θα αναλάβει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας σε θέματα ιστορίας, που ανήκουν στο Υπουργείο Παιδείας, και σε ενέργειες που ανήκουν στο Υπουργείο Εξωτερικών παραπέμπουν στην αλήστου μνήμης περίοδο της χούντας. Φυλλάδια θα διανεμηθούν και εκδηλώσεις θα διοργανωθούν ανά τη χώρα, για να μάθουν και να συνειδητοποιήσουν βαθύτερα μαθητές και πολίτες της θυσίες του ελληνικού έθνους απέναντι στις ναζιστικές θηριωδίες και πόσο δίκαιο είναι το αίτημα για τις γερμανικές αποζημιώσεις. Και όλα αυτά με τη σύμφωνη γνώμη και τη συμμετοχή στο σχεδιασμό εκπροσώπων της ΑΔΕΔΥ και της ΟΛΜΕ, γνωστών και των δύο στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, σε σύσκεψη στο ΥΠΕΘΑ. Ο εθνικισμός των ΑΝΕΛ  σε συνδυασμό με το λαϊκισμό των οπαδών του Τσάβες και του Μαδούρο του ριζοσπαστικού ΣΥΡΙΖΑ όλ...

Φώτης Γεωργελές από Athens Voice Tο πρώτο κάλεσμα για την Πλατεία Συντάγματος  έγινε μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα. Οι διαμαρτυρίες θα ήταν σιωπηλές, χωρίς πανό και κομματικά συνθήματα. Τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν έτσι, και επιβεβαιώθηκε άλλη μια φορά ότι το Μέσον δεν είναι το μήνυμα. Ο παλιός κόσμος πήρε πάλι την κατάσταση στα χέρια του. Συνήθιζα κάθε απόγευμα μετά τη δουλειά να ανεβαίνω τη Σταδίου μέχρι την πλατεία. Έβλεπα τι συνέβαινε αλλά δεν ήθελα ακόμα να το παραδεχτώ. Είχα γράψει μάλιστα ένα άρθρο για να δικαιολογήσω την κατάσταση, περισσότερο στον εαυτό μου: Κάπως έτσι, έλεγα, πολιτικοποιείται ο κόσμος, σιγά σιγά, στο δρόμο. Μέχρι να βρει το δρόμο του. Ο δρόμος που βρήκε  ήταν κάπου ανάμεσα στις αρχές και τα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Πρώτα εμφανίστηκαν κάποιοι συνδικαλιστές με πορτοκαλί γιλέκα. Το πρωί είχαν απολογηθεί στον εισαγγελέα για τις παράνομες επιχορηγήσεις από τη ΔΕΚΟ στην οποία εργάζονταν. Μετά ήρθαν επίσημα τα συνδικάτα, μετά οι πολιτικές οργαν...

τ ου Λεωνίδα Καστανά H κυρία που κλωτσάει το κορίτσι  εκπροσωπεί ένα σημαντικό μέρος των πολιτών αυτής της χώρας. Εξάλλου και μόνο το γεγονός ότι το κάνει σε ένα από τους πιο διάσημους, πολυσύχναστους και ακριβότερους δρόμους της πρωτεύουσας είναι ενδεικτικό. Το σουλούπι, τα ρούχα, τα παπούτσια και το περιοδικό μόδας που κρατάει υποδηλώνουν με το πιο εμφατικό τρόπο ότι  ένα τμήμα της μεσαίας τάξης «υποφέρει» για την Αλεξάνδρεια που έχασε και μαζί μ’ αυτή  χάνει και  τη ψυχραιμία του. Ξεσπάει όπου βρει και γιατί όχι στη μικρή που επαιτεί παίζοντας ακορντεόν. Γιατί νομίζει ότι της χαλάει την πιάτσα, της διώχνει τους πελάτες, της λερώνει τη γειτονιά.   Ο φασισμός πλέον δεν έρπει στα σκοτεινά με ενοχικά σύνδρομα. Βγαίνει μέρα μεσημέρι, κάτω από την Ακρόπολη και δηλώνει ότι είναι εδώ. Δεν είναι ντυμένος με στολή παραλλαγής, δεν κρατάει καδρόνι, δεν έχει ξυρισμένο κεφάλι. Είναι καλοζωισμένος, καλοντυμένος, μοδάτος είναι κάποιος από μας. Κλωτ...

Άγγελος Στάγκος από την Καθημερινή Θα ήταν υπερβολή να ισχυριστεί κάποιος ότι η χώρα διολισθαίνει σταδιακά, αλλά και σταθερά προς τον φασισμό. Από την άλλη πλευρά, είναι πολλά τα σχετικά φαινόμενα που δικαιολογούν μια έντονη ανησυχία. Σε όσους τουλάχιστον αντιλαμβάνονται, διαθέτουν στοιχειώδη δημοκρατική συνείδηση και δεν είναι πρόθυμοι να «αποδεχθούν» με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ως «ελληνική πραγματικότητα», φασιστικές πρακτικές. Είτε αδιαφορώντας, είτε επεξηγώντας και ερμηνεύοντας με περισσή επιείκεια, είτε προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν σαφή τάση ανόδου της Χρυσής Αυγής και όσοι πιστεύουν ότι αυτό εξηγείται από την κρίση και την τυφλή οργή που διακατέχει πολλούς που έχουν πληγεί, σε συνδυασμό με την παρουσία τόσων λαθρομεταναστών στις μεγάλες πόλεις, είναι γελασμένοι. Ο φασισμός είναι βαθιά ριζωμένος σε ποικίλες πτυχές της συμπεριφοράς της ελληνικής κοινωνίας και τον καταστήσαμε αόρατο, γιατί αποδεχθήκαμε το βολικό αξίωμα ότ...

  του Λεωνίδα Καστανά από την Athens Voice  Οι αριστεροί σχηματισμοί που πλειοδοτούν σε διχαστικά μηνύματα προφανώς και ονειρεύονται πολιτικά οφέλη. Αυτοί που αναζητούν τυχαία ή μη τραγικά γεγονότα  για να σπρώξουν την Ελλάδα σε εμφύλιο, ελπίζουν ότι το κοινωνικό τσουνάμι που τροφοδοτούν με ενέργεια, θα βουλιάξει τους άλλους και θα κρατήσει τους ίδιους στον αφρό. Νομίζουν αφελέστατα ότι όλοι όσοι επιλέγουν την κάλπη τους  είναι αποφασισμένοι να δώσουν τη μητέρα των μαχών για έναν άλλο κόσμο που είναι εφικτός, εκείνο του σοσιαλισμού με ή χωρίς δημοκρατία. Αδυνατούν να διαβάσουν τους πραγματικούς συσχετισμούς δυνάμεων και αγνοούν την Ιστορία. Πιστεύουν ότι την ύστατη στιγμή οι ισχυρές οικονομικές δυνάμεις του τόπου και η κρατική διαπλεκόμενη νομενκλατούρα θα τους παραδώσουν τη χώρα για να την οδηγήσουν στη δική τους γη της επαγγελίας. Νομίζουν ότι το κράτος και οι μηχανισμοί του αποτελούν ένα ουδέτερο εργαλείο και αρκεί κάποιος να οξύνει τις αντιθέσεις για ν...

Τ ου Μιχάλη Γ.Τριανταφυλλίδη   Η πολιτική κατάσταση στη χώρα, η ακινησία   και κυρίως η απουσία δυναμικών πρωτοβουλιών που θα μπορούσαν να διαμορφώσουν ένα άλλο κλίμα, μεγεθύνει το άγχος και την αγωνία στα πολιτικά κόμματα όλου του φάσματος. Και είναι πιά αδύνατον να βρουν σημείο επικοινωνίας με την κοινωνία και κυρίως τα ευρύτερα στρώματα της. Πολύ δε  περισσότερο αδυνατούν να έρθουν σε επαφή με τους νέους. Νομίζω ότι μια σοβαρή προσέγγιση στις σημερινές συνθήκες και με βάση όλα όσα συμβαίνουν, σε σχέση με την Χρυσή  Αυγή και τα καλά της, θα έπρεπε να σκεφτούμε πολύ σοβαρά όλοι μας, του πόσο αυτοαναφορική και έξω από κάθε λογική ανάλυση είναι η εκτίμηση πως η αντίθεση που κυριαρχεί σήμερα και πρέπει να αναδειχθεί είναι μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς. Σε ποια Δεξιά αναφερόμαστε, κυρίως δε για πια Αριστερά ομιλούμε;. Πριν από πολλά χρόνια, θυμάμαι τρία κείμενα θεωρητικής ανάλυσης, του Berlinguer , για τον ιστορικό συμβιβασμό (Δεκεμβριος 19...

Δεν χρειάζεται να πω πόσο σημαντική θα ήταν μια καταδίκη της Χρυσής Αυγής από όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, μέσω της επιτροπής Δεοντολογίας. Το καταλαβαίνει ο κάθε στοιχειωδώς έλλογος άνθρωπος. Προφανώς αυτή η κοινή λογική δεν υπάρχει στα 3 κόμματα της Αριστερά, που βρήκαν προφάσεις για να αποφύγουν να ψηφίσουν το κοινό ψήφισμα μαζί με τους δεξιούς. Δημοσιεύω την ομιλία του εκπρόσωπου της ΔΗΜΑΡ στην επιτροπή. Οι αναγνώστες μας ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους.( leo) Ομιλία Νίκου Τσούκαλη στην επιτροπή Δεοντολογίας για την Χρυσή Αυγή ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΤΣΟΥΚΑΛΗΣ: Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε. Αντιλαμβάνομαι την αναφορά σας σε σχέση με την αρμοδιότητα της Επιτροπής και την αξιολόγηση συμπεριφορών και πράξεων συγκεκριμένων Βουλευτών, αλλά έχω την εντύπωση ότι σε ορισμένες περιπτώσεις αυτή εδώ η Επιτροπή ως μια Επιτροπή το κορυφαίου πολιτειακού θεσμού, πρέπει να μιλά στο όνομα της Δημοκρατίας. Δεν είναι απλώς κάποιες συμπεριφορές Βουλευτών. Ξέρω ότι θα συμφωνήσετε, αλλά πρέπει κάποια πρ...

Της  Άννας Δαμιανίδη , www.protagon.gr, 18.9.12 Ακούω μια φράση κι αναρωτιέμαι αν ακούω καλά: «Θεωρούμε ότι αυτή η οργάνωση, (Χρυσή Αυγή) που η δράση της βρίσκεται έξω από τα όρια της νομιμότητας, δεν είναι μια τυχαία οργάνωση, αλλά είναι το μακρύ χέρι του συστήματος…» Απόσπασμα από το λόγο του Τσίπρα. Κάτι μου θυμίζει… α, ναι, το είδα προχτές γραμμένο σε κάποιο άρθρο. «Η Χρυσή Αυγή είναι συστημική». Δεν πρόκειται για ρητορικό σχήμα εν τη ρύμη του λόγου, αλλά για μια ιδέα που κυκλοφορεί και γράφεται, για ένα κλισέ περίπου αυτονόητο. Τι πάει να πει αυτό; Ποιανού συστήματος είναι μακρύ χέρι η ΧΑ; Υποθέτω ότι εννοούν το καπιταλιστικό σύστημα. Τι άλλο; Να εννοεί κάποιο άλλο σύστημα; Κάποιο μυστικό σύστημα που λειτουργεί εντός του φανερού συστήματος; Κάποιο σύστημα που δεν το αντιλαμβανόμαστε εμείς οι κοινοί θνητοί, το οποίο κρύβεται ύπουλα στους θεσμούς και τους νόμους κι όταν τα βρίσκει σκούρα βγάζει το μακρύ του χέρι για να σκεπάσει τη γύμνια του;...

του Βαγγέλη Πάλμου από το blog nikorestis Η θεαματική άνοδος της Χρυσής Αυγής είναι γεγονός. Ας προσπαθήσουμε με ψυχραιμία να ερμηνεύσουμε τα αίτια. 1) Είναι γεγονός πως σημαντικό ποσοστό της σοβαρής παραβατικότητας (εγκλήματα κατά της ζωής,σωματική βία) έχει στατιστικά συσχετιστεί με αδικοπραγούντες αλλοδαπούς.Οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται για τα κίνητρα που ωθούν κάποιον στο έγκλημα.Απαιτούν-δικαίως-από την πολιτεία προστασία,εμπέδωση της τάξης,αίσθημα ασφάλειας.Για ποικίλους λόγους,η πολιτεία έχει αποτύχει σ’αυτήν την αποστολή.Η Χ.Α έσπευσε να καλύψει αυτό το κοινωνικό αίτημα με επιτυχία και εισπράττει αναμενόμενη αναγνώριση.Και πάλι τονίζεται πως τον πολίτη δεν τον ενδιαφέρει ποιός επιβάλλει το νόμο και με ποιές μεθόδους,του αρκεί ο νόμος να επιβάλλεται. Όσοι αμφισβητούμε το απλό αυτό γεγονός-πως δηλαδή η Χ.Α καλύπτει δεδηλωμένες ανάγκες των πολιτών-και αρνούμαστε να το αξιολογήσουμε εν ονόματι θεωρητικών προσεγγίσεων μάλλον βυζαντινολογούμε: εφόσον το κράτ...

Αναδημοσιεύω, έστω και καθυστερημένα, το άρθρο του Σωτήρη Βαλντέν στο οποίο απάντησε ο Νίκος Μπίστης. Ακολουθεί ένα σχόλιο του Κώστα Σοφούλη στη Μεταρρύθμιση. του Σωτήρη Βαλντέν   από τη Μεταρρύθμιση Έντρομοι παρακολουθούμε -εμείς και η Ευρώπη- τη ραγδαία άνοδο του νεοναζισμού στη χώρα μας, με σκηνές και καταστάσεις που όλο και περισσότερο θυμίζουν Γερμανία του ’30. Θα περίμενε κανείς μια πανδημοκρατική αντιφασιστική κινητοποίηση. Δυστυχώς όμως, κάτι τέτοιο δεν παρατηρείται. Οι αντιδράσεις της κυβέρνησης και των κομμάτων που τη στηρίζουν είναι -τουλάχιστον μέχρις στιγμής- υποτονικές. O πανικός μπροστά στη δημοτικότητα της Χρυσής Αυγής, φαίνεται να επιδρά παραλυτικά. Λόγια ακούμε, αλλά ουσιαστικά μέτρα -πολιτικά, επικοινωνιακά, κατασταλτικά- δεν βλέπουμε. Στα ΜΜΕ φαίνεται να έχει απήχηση η θεωρία ότι «συμφέρει» (τη δημοκρατία ή την ακροαματικότητα;) να αντιμετωπίζεται η ΧΑ ως κανονικό κόμμα, όπως έγινε με τον Καρατζαφέρη. Κάποιοι άλλοι φαντάζονται πως θα αντιμετωπίσο...

Εθνολαϊκισμός, κουλτούρα βίας και οικονομική κρίση οδηγούν το φασισμό στην Ελλάδα. του Λεωνίδα Καστανά από τη Μεταρρύθμιση Διερωτάται η καλή μας κυρία Άννα Φραγκουδάκη αν είμαστε λαός φονιάδων, λόγω της εγκληματικής δράσης της ΧΑ ή και άλλων μεμονωμένων πολιτών κατά των οικονομικών μεταναστών. Προφανώς και δεν είμαστε, δεν υπάρχει λαός φονιάδων. Απλά είμαστε ένα λαός που έχει χάσει τη μπάλα, που του ήρθε άξαφνα η πανταχούσα και «τρελάθηκε». Τελείωσαν τα φθηνά δανεικά, ο fredo , το τζιπ και η μεζονέτα κινδυνεύουν, η αγοραστική αξία για την απόκτηση πλαστικών και άλλων μειώθηκε δραματικά,  για πολλούς έγινε επισφαλής ακόμα και η διατροφή. «Λογικό» είναι να θέλουμε κάπου να ξεσπάσουμε, να φτιάξουμε εχθρούς και να τους κυνηγήσουμε. Η ανακοίνωση του σωματείου των μικροπωλητών είναι μια ανατριχιαστικά πολιτική δήλωση που τα λέει όλα, ανάγλυφα: Η ανάλγητη συγκυβέρνηση και το Κράτος της ατιμωρησίας, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ για όλους εμάς τους υγιώς σκεπτόμενους μικροεμποράκους, β...