μη μαδας τη μαργαριτα

Η ΔΗΜΑΡ επιτέθηκε στο ΠΟΤΑΜΙ με αφορμή τα επίμαχα βίντεο αποκαλύπτοντας το βαθύ συντηρητισμό και την υποκρισία της λεγόμενης ανανεωτικής αριστεράς με μια ανακοίνωση βγαλμένη από άλλες εποχές. Αναλυτικά η ανακοίνωσης της ΔΗΜΑΡ είναι η εξής: «Οι γυναίκες για άλλη μια φορά χρησιμοποιούνται βάναυσα για να πουλήσουν ένα προϊόν. Αυτή τη φορά, από το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη που ευαγγελίζεται την ανανέωση της πολιτικής. Τα διαφημιστικά του σποτ με αντικείμενο τις γυναίκες είναι μια ακραία εκδοχή σεξισμού. Οι πολίτες που συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο του Ποταμιού για τις Ευρωεκλογές δεν προσβάλλονται από αυτές τις διαφημίσεις; Στην Ευρώπη που θέλουν να μας εκπροσωπήσουν, η δυσφήμιση αυτή των γυναικών θα είχε σοβαρές συνέπειες για τους δημιουργούς της». Η φίλη μου όμως η Μυρσίνη Λιοναράκη μέλος της ΕΕ της ΔΗΜΑΡ και υπεύθυνη του Τομέα Ισότητας Φύλων στάθηκε στο ύψος της ως ήταν φυσικό. Μπράβο Μυρσινάκι. Η ανακοίνωση της Μυρσίνης «Ως μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ...

Η  Μυρσίνη Λιοναράκη  είναι δημοσιογράφος, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ και υποψήφια δημοτική σύμβουλος με το συνδυασμό του Γ. Καμίνη. Ο   Λευτέρης Παπαγιαννάκης  (φωτό, κέντρο) είναι νομικός, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της «Ευρώπη - Οικολογία» και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό του Γ. Καμίνη. Ο Μίλτος Κύρκος  ασχολείται με τα επιτραπέζια παιχνίδια και τις νέες τεχνολογίες και είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Ποτάμι. Στο ραντεβού ήμασταν τρεις παρόντες.  Ο Μίλτος, ο Λευτέρης και εγώ. Και οι τρεις απόντες. Ο Λεωνίδας, ο Μιχάλης και ο Νικήτας. Τρεις υποψήφιοι, τέκνα της ανανεωτικής αριστεράς και οι τρεις και σήμερα ο καθένας αλλού, καθίσαμε σε ένα σαλόνι και τα είπαμε σαν φίλοι παραμονές εκλογών. Για το χθες, το σήμερα και το αύριο. Συστηθείτε, παρακαλώ... Μίλτος Πρώτη πολιτική μνήμη να ακούω τα αποτελέσματα των εκλογών από το ραδιόφωνο το ’63. Δεν καταλάβαινα ονόματα, αλλά καταλάβαινα ότι υπήρξε ήττα γιατ...

Η Μυρσίνη Λιοναράκη είναι δημοσιογράφος, υποψήφια Δημοτική Σύμβουλος με τον Συνδυασμό του Γ. Καμίνη - Δικαίωμα στην Πόλη" και φίλη καρδιακή. Εννοείται ότι θα την ψηφίσετε. της Μυρσίνης Λιοναράκη  Ο Γιώργος Καμίνης δεν μιλάει συχνά. Έτσι είναι ο χαρακτήρας του. Και όταν μιλάει προτιμάει να αναφέρεται στο έργο του. Σπουδαίο και σημαντικό για το οποίο έχουν γραφτεί πολλά και – είμαι βέβαιη – ότι θα γραφτούν κι άλλα στο μέλλον. Δεν θέλω όμως να μείνω εκεί. Θέλω να δούμε τις πολιτικές απόψεις που εκφράζει. Γιατί εκεί ξετυλίγεται με σαφήνεια η καθαρότητα του λόγου του, εκεί διαφαίνεται ανοιχτά ότι είναι ένας – πρωτίστως! – προοδευτικός πολιτικός. Ότι ενσαρκώνει αυτό που θα έπρεπε σήμερα να ονομάζουμε «προοδευτικό λόγο». Χωρίς θέματα – ταμπού, χωρίς κομματικές υποχρεώσεις, χωρίς παράτες, χωρίς κλασικούς μηχανισμούς, χωρίς βαρίδια, χωρίς φόβο μα με πολύ – πολύ πάθος. Τον βοηθάει το πλούσιο παρελθόν του , όταν έγραφε τα άρθρα του στον Θούριο και σύχναζε στα στέκια των Ρη...

Δημήτρης Φύσσας: Yποστηρίζω Καμίνη  στην πόλη όπου γεννήθηκα και ζω, γιατί: Α . Νοικοκύρεψε τα οικονομικά του Δήμου, παρόλο που η οικονομική ενίσχυση από την κεντρική κυβέρνηση μειώθηκε κατά πολύ Β.  Ειδικά στον «Αθήνα 9,84», όπου εργάζομαι εδώ και δυο περίπου χρόνια με μπλοκάκι, το ποσό που παίρνει ο καθένας από τη δημοσιογραφική ομάδα στην οποία μετέχω είναι μέχρι και το 1/10 της αμοιβής διάφορων μεγαλοδημοσιογράφων του παρελθόντος (τα στοιχεία έχουν αναρτηθεί στο ίντερνετ) Γ.  Είναι (μαζί με τους άλλους δημάρχους της «πρωτοβουλίας των 5») το υπαρκτό Κέντρο (όπως λέγαμε παλιά «υπαρκτός σοσιαλισμός»): συνεργασία κεντροαριστερών, φιλελευθέρων, ανεξάρτητων δημοκρατών, οικολόγων Δ.  Τα έβαλε με τη Χρυσή Αυγή ήρεμα, επίμονα και δίχως τσαμπουκά, μονάχα αξιοποιώντας τους νόμους- και πέτυχε, σε εποχή που άλλοι είτε γενικολογούσαν, είτε κάνανε την πάπια και περιμένανε το φόνο του συνονόματού μου για να ξυπνήσουν Ε.  Δεν όρμησε στο Δήμο μόλις εκλέχτηκε, ...

Αγαπημένη μου Μυρσίνη Πράγματι στο χώρο αυτό της ανανεωτικής Αριστεράς συνάντησα θαυμάσιους τύπους και σπουδαίες τύπισσες, ωραίους ανοιχτόμυαλους ανθρώπους, με έξυπνες ιδέες και καλά καμώματα. Η θητεία μου σε αυτήν, στην πρώιμη νεότητά μου, με καθόρισε. Τους συναντώ ακόμα και τους ερωτεύομαι. Η Αριστερά αυτή πράγματι τόλμησε. Αλλά τι; Να αποκηρύξει το σταλινισμό. Να μιλήσει για σοσιαλισμό με ελευθερία. Για αντιδικτατορική ενότητα, για ενωμένη Ευρώπη, για σεξουαλική ελευθερία. Μεγάλη τόλμη πράγματι. Αλλά για τον φανταστικό  κόσμο της Αριστεράς, όχι για τον πραγματικό ελεύθερο κόσμο που τα είχε λυμένα όλα αυτά πολλά χρόνια πριν. Γιατί ποιος λογικός άνθρωπος θα μπορούσε στα 1975 να ονειρεύεται μια κοινωνία με Γκούλαγκ, σοσιαλισμό με δικτατορία, την Ευρώπη των μεγάλων πολέμων, ή τη σεξουαλική σκλαβιά; Φυσικά μόνο ο αντιδραστικός παράλογος άνθρωπος της δογματικής Αριστεράς που ήταν και είναι πάντοτε ισχυρή στην καθυστερημένη χώρα μας. Αυτός τα ονειρεύεται ακόμα και σήμερα. Η ...

Μια καίρια παρέμβαση δυο καλών μου φίλων σχετικά με το δράμα της ΔΗΜΑΡ. Μυρσίνη Λιοναράκη και Γρηγόρης Καραγρηγορίου Η Δημοκρατική Αριστερά, το κόμμα που κάποιοι επιλέξαμε να εμπλακούμε οργανωτικά για πρώτη φορά στη ζωή μας, στοιχηθήκαμε μαζί του και δώσαμε – ο καθένας με τον τρόπο του – αγώνα εντός και εκτός, βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Ως νέοι πολίτες που στήσαμε μαζί με τόσους άλλους τη ΔΗΜΑΡ από την πρώτη στιγμή, επιχειρούμε να κάνουμε τον δικό μας απολογισμό και να καταθέσουμε τη δική μας πρόταση όπως απαιτούν οι ανάγκες των καιρών αλλά και η ιστορική συνέχεια του χώρου της ανανεωτικής αριστεράς. Μίας αριστεράς με τόλμη, σχέδιο, ευθύνη, ανοιχτούς ορίζοντες και κουλτούρα διαλόγου. Τολμάμε να πούμε δυσάρεστες αλήθειες, γιατί διεκδικούμε να βρούμε ευχάριστες αλήθειες. Ερώτημα πρώτον: Τι έχει γίνει με τη ΔΗΜΑΡ; Η ΔΗΜΑΡ μπήκε σε μία κυβέρνηση αφού κατέβηκε στις εκλογές με σύνθημα «εντολή για λύση». Βγήκε μετά από ένα χρόνο για την ΕΡΤ. Όχι για το μαύρο και...

Η M υρσίνη Λιοναράκη στην ΚΕ της ΔΗΜΑΡ  Ακούω καιρό τώρα και σήμερα εδώ σχόλια περί εσωτερικού αντιπάλου, σχέδια διάσπασης, απειλές, κορώνες περί κομματικού πατριωτισμού και λοιπά. Και θέλω να δηλώσω ευθαρσώς ότι δεν επιτρέπω σε κανέναν να αμφισβητήσει τον κομματικό μου πατριωτισμό. Γιατί είμαι από τις περιπτώσεις που δεν ήρθα στη ΔΗΜΑΡ επειδή ήρθε η παρέα μου ή επειδή ήθελα να γίνω στέλεχος. Ούτε ήρθα για να λέω αυτά που θέλει κάποιος. Το αντίθετο ακριβώς. Ήρθα – σε πείσμα της κάθε παρέας μου – επειδή κάποιος έλεγε αυτά που ήθελα. Και νιώθω περήφανη που ήμουν εκεί, παρούσα, από τις πρώτες στιγμές. Περήφανη που ήμουν σε ένα αριστερό κόμμα που μιλούσε για τις συντεχνίες, την αξιολόγηση, τις αποκρατικοποιήσεις κ άλλα πολλά. Περήφανη που ήμουν εκεί, ένα παιδί παλιών Ρηγάδων, στο κόμμα που ονειρεύτηκαν κ έφτιαξαν οι κάποτε Ρηγάδες. Γιατί (κ ανοίγω μία παρένθεση εδώ – κ θα μου επιτρέψετε να περιαυτολογήσω ελαφρώς) όταν απορούμε καμιά φορά γιατί η νέα γενιά δεν γοητεύεται ...

Μυρσίνη Λιοναράκη από το ΕΘΝΟΣ «Νομίζω ότι τις αιτίες που οδήγησαν σε αυτά τα αποτελέσματα θα τις βρείτε στην Ιταλία, όχι στις Βρυξέλλες», δήλωσε δύο εικοσιτετράωρα μετά τις εκλογές ο επίτροπος Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ενωσης, Χοακίν Αλμούνια. Παρότι ειδικός, θα τολμούσα να τον συμβουλέψω να μην έχει και τόσο μεγάλη σιγουριά. Γιατί εκτός από τα πολλά μηνύματα προς το εσωτερικό, που θα αναλύσουν οι πιο σχετικοί, αφού, όπως λέγεται, 16 εκατ. ψηφοφόροι μετακινήθηκαν, υπάρχει ένα κεντρικό μήνυμα προς τα έξω. Μήνυμα προς τους Ευρωπαίους αξιωματούχους, τους λεγόμενους «τεχνοκράτες των Βρυξελλών». Το είπε και ο πρόεδρος του ΣΕΒ τις προάλλες: «Το αποτέλεσμα των ιταλικών εκλογών καταδεικνύει τα όρια της αντοχής των λαών και τα όρια μιας λιτότητας που αποσταθεροποιεί ευθέως το πολιτικό και κοινωνικό σύστημα». Οι Ιταλοί στις εκλογές είπαν κάτι λογικό, εδώ που τα λέμε: «Βαρεθήκαμε τα παραδοσιακά κόμματα και δεν θέλουμε άλλα μέτρα». Πώς πρέπει αυτό να το ακούσει η Ευρώπη; Σαν μια φω...