μη μαδας τη μαργαριτα

του Ευθύμη Δημόπουλου Μέσα στο επόμενο 24ωρο, αυτό που ονομάστηκε από την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ «διαπραγμάτευση», θα έχει ολοκληρωθεί.   Ακόμη όμως και αυτή την ύστατη ώρα η ελληνική κυβέρνηση επισείει ως μεγάλο της διαπραγματευτικό χαρτί ότι «αν δεν γίνουν δεκτά τα δίκαια αιτήματά μας θα σύρουμε την ευρωπαϊκή και παγκόσμια οικονομία σε αχαρτογράφητα νερά και η ζημιά που θα προκαλέσουμε θα είναι τεράστια». Είναι αμφίβολο αν έχουμε τέτοιες δυνατότητες, αλλά ακόμη και αν μπορούμε να προκαλέσουμ ε τέτοια καταστροφή δεν έχουμε το δικαίωμα να το κάνουμε. Θα μας στιγματίσει και δε θα ξεχαστεί για τα επόμενα πολλά χρόνια όχι μόνο από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αλλά και από τους λαούς των χωρών τους.   Ο νεότερος ελληνισμός κάθισε για μεγάλο διάστημα πάνω σε προγονικά κληρονομικά δικαιώματα και δεν κατάφερε να αποκαταστήσει τη σύγχρονη διεθνή του εικόνα. Θα το πετύχει όταν διαλέξει το δρόμο της πρωτότυπης δημιουργίας και όχι της αναζωπύρωσης των εθνικών παθών και τω...

του Γιάννη Βούλγαρη από τα ΝΕΑ Τι είναι ακριβώς το δράμα που ζούμε εδώ και μερικές εβδομάδες; Είναι μια διαπραγμάτευση που κάνουμε στο πλαίσιο της Ευρώπης, όπως απαιτούσε η εντολή που έδωσε το εκλογικό σώμα; Ή είναι ένα πολιτικό πραξικόπημα με το οποίο οι νεοκομμουνιστικές δυνάμεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με κάποιους εθνικιστές καμμένους, προσπαθούν να βγάλουν σιγά σιγά την Ελλάδα από την Ευρώπη; Ή, μήπως, η αποτυχία της πρώτης ενθαρρύνει το δεύτερο; Εχουμε πια πλήρη εικόνα της διαπραγμάτευσης . Οχι μόνο της τακτικής που ακολουθήθηκε και αποδείχθηκε φιάσκο με τεράστιο κόστος για την κοινωνία. Μάθαμε επιτέλους και τις «προτάσεις» της κυβέρνησης προς τους δανειστές και διαπιστώσαμε ξανά τη συντηρητική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ και την αδυναμία με την οποία θα έχει ανταποκριθεί στις απαιτήσεις αυτής της δύσκολης φάσης, ακόμα και αν φτάσουμε σε συμφωνία. Οι προτάσεις Τσίπρα δεν ήταν παρά ένας κατάλογος δημοσιονομικών μέτρων που δεν εντάσσονταν σε κανένα σχέδιο, πόσω μάλλον αναπτυξι...

του   Plamen Tonchev από το Capital.gr Η χθεσινή συγκέντρωση "Μένουμε Ευρώπη" ήταν εντυπωσιακή. Δεν ήταν πολύ μεγάλη, αλλά ξεπέρασε τις προσδοκίες και, το κυριότερο, είχε παλμό. Εβγαλε από τα σπίτια τους ανθρώπους που αγωνιούν για το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας και αντιλαμβάνονται ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει υπαρξιακό δίλημμα. Είδα πολύ αγαπημένο μου καθηγητή που μού είπε ότι είχε 40 χρόνια να πάει σε συγκέντρωση, αλλά αισθάνθηκε την ανάγκη να έρθει στο Σύνταγμα χθες. Είχα μαζί μου δύο ξένους, πολιτικούς επιστήμονες, που βρίσκονται στην Αθήνα αυτές τις μέρες και προσπαθούν να καταλάβουν πού πάει η χώρα. Τούς σύστησα σε πολύ κόσμο και είχαν την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις. Κατ'αρχάς, εντυπωσιάστηκαν με τη γλωσσομάθεια των συνομιλητών τους και, δεύτερον, άκουσαν πολύ συγκροτημένες τοποθετήσεις. Μετά τη συγκέντρωση πήγαμε σε ένα ταβερνάκι και αργήσαμε να παραγγείλουμε, γιατί το πρώτο εικοσάλεπτο έγραφαν τις εντυπώσεις τους στα μπλοκάκια τους. Σημειώνω, ε...