μη μαδας τη μαργαριτα

Η συζήτηση για τη ΝΕΡΙΤ ή την ΕΡΤ ή την ΥΕΝΕΔ δεν έχει κανένα μα κανένα νόημα. Mαγαζιά προπαγάνδας του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος τη λειτουργία των οποίων πληρώνουν πανάκριβα οι πολίτες. Η χώρα αυτή απλά δεν πρέπει να έχει δημόσια ραδιοτηλεόραση. Δεν μπορεί να έχει στα πρότυπα του πολιτισμένου κόσμου. (leo)  του Θανάση Γεωργακόπουλου Η συζήτηση η οποία είχε ως κατάληξη τη ψήφιση του νόμου για την επανασύσταση της ΕΡΤ επικεντρώθηκε, σχεδόν αποκλειστικά, στο “μαύρο” που είχε επιβάλει η κυβέρνηση Σαμαρά πριν δύο χρόνια. Όταν, όμως, η συζήτηση γίνεται με όρους του χθες τότε και η νομοθέτηση γίνεται με όρους του χθες. Ακόμα χειρότερα γίνεται με όρους ρεβάνς  και  είναι πιθανό να επαληθευθεί η πρόβλεψη  πως η ΕΡΤ κινδυνεύει να γίνει η “πλατεία Κλαυθμώνος” του 21ου αιώνα. Εν ολίγοις, να μετατραπεί στο πρώτο λάφυρο επί του οποίου θα επιπίπτει κάθε νεοεκλεγμένη κυβέρνηση για να το λεηλατεί, να το ξεθεμελιώνει κι όλα πάλι από την αρχή. Το ενδιαφέρον,...

του Θόδωρου Καρούνου από το προσωπικό του ιστολόγιο Η ΔΤ και η ΝΕΡΙΤ δεν κληρονόμησαν τα θετικά που υπήρχαν στην παράδοση της ΕΡΤ. Αυτό, κυρίως, οφείλεται στο ότι το βίαιο και απαράδεκτο κλείσιμο της ΕΡΤ δε συνοδεύθηκε από οποιοδήποτε σχέδιο για αυτό που θα ακολουθούσε. Το νέο θεσμικό πλαίσιο και η δεδομένη πολιτική βούληση του αρμόδιου Υφυπουργού δεν επαρκούσαν για να δρομολογηθεί η συγκρότηση ενός σχετικά αυτόνομου δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού οργανισμού. Άλλωστε, το πρώτο, όπως απεδείχθη εκ των υστέρων, αντιμετωπίσθηκε –μετά το “μαύρο”- σαν σανίδα σωτηρίας “εκ του αποθέματος”, το, δε, δεύτερο έπαψε να υπάρχει μετά την πρόωρη αναγγελία παραίτησης του Π. Καψή. Σ’ αυτά ήρθαν να προστεθούν υποκειμενικές αδυναμίες όσων στελέχωσαν το Διοικητικό και Εποπτικό Συμβούλιο (που δεν είναι της ώρας ν’ αναφερθούν αναλυτικά), καθώς, επίσης, το γεγονός ότι το Εποπτικό δεν απέκτησε επαγγελματική στελέχωση που θα του επέτρεπε να ασκεί αποτελεσματικά το θεσμικό του ρόλο, με αποτέλεσμα να επικ...

του Μιχάλη Κυριακίδη από τη Μεταρρύθμιση Όταν τον Ιούνιο του 2013, η κυβέρνηση με μία αιφνίδια κίνηση, που ξεπερνούσε τα όρια της δημοκρατικής νομιμότητας, έκλεισε την ΕΡΤ, τόσο ο αρμόδιος υπουργός Σ. Κεδίκογλου, όσο και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, έκαναν λόγο για την «αμαρτωλή ΕΡΤ», καταγγέλλοντας – και δικαίως – τα ρουσφέτια, τον σφιχτό εναγκαλισμό από το εκάστοτε κόμμα που κυβερνά και άλλα πολλά… Υποσχέθηκαν, μάλιστα, τη δημιουργία μιας νέας ραδιοτηλεόρασης που θα είναι αξιοκρατική και πάνω από τα κόμματα. Είναι χαρακτηριστική η περιβόητη δήλωση Κεδίκογλου, όταν ανήγγειλε το κλείσιμο της «αμαρτωλής ΕΡΤ»: « Και στη θέση της ΕΡΤ θα δημιουργηθεί ένας σύγχρονος, δημόσιος - αλλά όχι κρατικός, ούτε κομματικά ελεγχόμενος - Οργανισμός Ραδιοτηλεόρασης, κατά τα πρότυπα των πιο επιτυχημένων δημόσιων Ραδιοτηλεοπτικών οργανισμών της Ευρώπης. Το σχετικό νομοσχέδιο κατατίθεται αμέσως, ώστε να λειτουργήσει το ταχύτερο ο νέος φορέας». Ο δε πρωθυπουργός, με περισσή υπερηφάνεια δ...

του Ηλία Κανέλη από τα ΝΕΑ Ηταν το κλείσιμο της ΕΡΤ αντιδημοκρατική εκτροπή και πραξικόπημα, όπως δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας; Σίγουρα, δεν ήταν κάτι που συνηθίζεται στις δημοκρατίες. Αλλά έγινε. Κι αν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επιλέξει να ξαναστήσει μαγαζί που ονομάζεται ΕΡΤ, όπως διακήρυξε χθες στο twitter, επʼ ουδενί μπορεί να ανασυστήσει εκείνο που έκλεισε. Το ότι, ήδη, λειτουργεί, έστω μερικώς, με τεράστιες ελλείψεις, το διάδοχο σχήμα ΝΕΡΙΤ κάνει ακόμα πιο περίπλοκη την υπόσχεσή του. Θα κλείσει (πραξικοπηματικά) τη ΝΕΡΙΤ ή θα τη μετονομάσει; Και πώς θα αποκαταστήσει τις παλιές ιεραρχίες, αφού έχουν προκύψει καινούργιες; Ο Τσίπρας κάνει απλώς άγονη αντιπολίτευση. Ωστόσο, μετά την εκδήλωση του κυβερνητικού αυταρχισμού, δόθηκε η ευκαιρία για τη σύσταση μιας όντως νέας, ζωηρής και ανεξάρτητης ραδιοτηλεόρασης, δημιουργικής, φτηνής, χωρίς πολιτικές εξαρτήσεις και χωρίς τις παθογένειες της γραφειοκρατίας, του παραγοντισμού και του άρρωστου συνδικαλισμού. Εκ των πραγμάτων, η περιπέτει...

Ενα ρεπορτάζ του Έθνους ρίχνει ένα κάποιο φως στη υπόθεση ΝΕΡΙΤ και Προκοπάκη.  Η ΝΕΡΙΤ, οπως και η ΕΡΤ, συνεχίζει να ειναι το βασίλειο του βυσματος και της ρεμούλας. Οσο η δημόσια συζήτηση συνεχίζεται για το αν υπαρχει πολιτικός έλεγχος πανω σε αυτήν, τα μικροσυμφεροντα κάτω απο το ραντάρ κάνουν τη δουλειά τους. Το μόνιμο προβλημα του ελληνικού δημοσίου, να καυγαδιζουμε για τα δήθεν μεγάλα, και να μην μπορούμε να φτιάξουμε τα καθημερινά. Ο κ. Προκοπάκης λέει πως θα έβαζε την υπογραφή του σε 14 από τις 20 εγκεκριμένες παραγωγές. Στις υπόλοιπες βλέπει πρόβλημα. «Δεν μιλάω για σκάνδαλα. Λέω πως ως μάνατζερ απαιτούσα καθαρές διαδικασίες. Δεν μπορεί η επιτροπή αξιολόγησης να απορρίπτει εκπομπές και ξαφνικά αυτές να εμφανίζονται στο επόμενο βήμα της διαδικασίας. Συνέβη για τρεις παραγωγές. Μια πήρε και την τελική έγκριση. Υπάρχει εκπομπή που έχει επίσης εγκριθεί, η οποία δεν αναφέρεται πουθενά στα πρακτικά των επιτροπών αξιολόγησης ή προγράμματος. Εμφανίστηκε ξαφνικά... Οταν ...

του Γιώργου Προκοπάκη Η άποψή μου είναι πως όποιος επιθυμεί την ύπαρξη Δημόσιου Ραδιοτηλεοπτικού φορέα δεν μπορεί παρά να επιδιώκει την εκπλήρωση του έργου του Εποπτικού Συμβουλίου όπως προβλέπεται από τον νόμο που ψηφίστηκε το καλοκαίρι - στο μέγιστο ποσοστό του είναι ο νόμος Αλιβιζάτου, σε κάποιο συρτάρι από τις αρχές του 2012. Το Εποπτικό Συμβούλιο οφείλει να διασφαλίζει και να εγγυάται την ανεξαρτησία του φορέα από κυβερνητικές παρεμβάσεις. Η σύνθεση του Συμβουλίου από μόνη της δείχνει την προσήλωση του σώματος στον σκοπό. Από λάθος, από εξαναγκασμένη υποχώρηση, από τύχη, αυτό είναι! Έχει χαρακτηριστικά ανεξάρτητης αρχής και έχει συγκροτηθεί από ανθρώπους που μπορούν να εγγυηθούν την ανεξαρτησία. Η επιτυχία της ανασυγκρότησης της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης εξαρτάται από τους ανθρώπους που θα εμπλακούν. Υπάρχουν χίλιοι λόγοι γιατί δεν θα έπρεπε να εμπλακώ. Υπάρχουν και δύο που δείχνουν προς την άλλη κατεύθυνση, της εμπλοκής δηλαδή: (α) πρέπει να υπάρξει η Δημόσια Ραδιοτηλε...