μη μαδας τη μαργαριτα

Η πρόσφατη μήνυση εναντίον του Τάκη Θεοδωρόπουλου και η παλαιότερη εναντίον της Σώτης Τριανταφύλλου, με την κατηγορία της υποκίνησης του ρατσιστικού μίσους, αναδεικνύουν τις αντιφάσεις και τις συνέπειες της άνευ όρων παράδοσης στην politically correct στάση. Ο μηνυτής και οι υποστηρικτές του, εκτός των άλλων, στρέφονται ουσιαστικά εναντίον του δικαιώματος της ελευθερίας της σκέψης και του λόγου, των ακρογωνιαίων λίθων της φιλελεύθερης θέσμισης, την οποία υποτίθεται ότι με την  ενέργεια και τη στάση τους υπερασπίζουν.  Στην πραγματικότητα, πίσω από τον ανένδοτο δικαιωματισμό τους, πίσω από την υποστήριξη της χωρίς κανόνες ανεκτικότητας, πίσω από την προσήλωσή τους στην έκπτωση του πολιτιστικού σχετικισμού, κρύβουν την απέχθειά τους για την ελευθερία στη Δυτική εκδοχή της πολιτικής της θέσμισης, και πρακτικά συνοδοιπορούν με τους υποστηρικτές του ολοκληρωτικού ζόφου.  Και αυτό γιατί η απροϋπόθετη ανεκτικότητα, παρακινούμενη είτε από τον politically correct δικαιω...

Ξεκινώ με μία κοινότοπη παραδοχή, κάτι σαν υπενθύμιση σε όσους επιμένουν να κρύβονται πίσω από την ιστορία. Είναι άλλο πράγμα η ιστορία και άλλο η πολιτική, όσο κι αν σε πολλά τέμνονται. Στην ιστορία οι αναχρονισμοί απαγορεύονται, γιατί σκοτεινιάζουν το πεδίο κατανόησης. Τα γεγονότα, το παρελθόν είναι της εποχής τους και της αλληλουχίας των συνθηκών που τα παρήγαγαν. Από την άλλη, η πολιτική δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αναχρονισμούς, ιδιαίτερα μάλιστα, όταν τα έργα των δρώντων στο παρελθόν αφήνουν ενεργό το αποτύπωμά τους στο παρόν. Στο πλαίσιο αυτό λοιπόν, ο Φιντέλ Κάστρο πράγματι υπήρξε ένας από τους πρωταγωνιστές του 20ου αιώνα. Στην κορύφωση του ψυχρού πολέμου, όταν μετρούσαμε τα κόκκινα μίλια της κομμουνιστικής επέκτασης πάνω στον χάρτη, η Κούβα εκπροσωπούσε τη μεγάλη πρόκληση. Ο κομμουνισμός έφτανε στη γειτονιά του μπάρμπα Σαμ. Γινόταν αντιληπτή ως σημάδι ότι η κοσμική προφητεία της απελευθέρωσης του παντός έχει το πραγματολογικό της αντίστοιχο. Ήταν και κά...

από την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Οι τελευταίες εξαγγελίες της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας για τις αλλαγές στο Γυμνάσιο συμπληρώνουν την εικόνα της έκπτωσης που χαρακτηρίζει την εκπαιδευτική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε η εκπαίδευση αποτελεί προνομιακό πεδίο εφαρμογής αριστερών ιδεοληψιών και προκαταλήψεων. Η ροπή αυτή, συνδεδεμένη με το συμβόλαιο συνδιοίκησης με τις εκπαιδευτικές συντεχνίες, φτιάχνει τη συνταγή της τέλειας αποδιάρθρωσης του ήδη προβληματικού οικοδομήματος της εκπαίδευσης. Ο Υπουργός Παιδείας, παίζοντας με το επικοινωνιακό περιτύλιγμα των εξαγγελθεισών αλλαγών, επιχειρεί να σμιλεύσει το προφίλ του ριζοσπάστη μεταρρυθμιστή, κηρύσσοντας την απελευθέρωση του σχολείου και των μαθητών από τα δεσμά των εξετάσεων και το άνοιγμα του δρόμου για τη δημιουργική μάθηση. Σκέψεις για τον περιορισμό του χρόνου των εξετάσεων και των εξεταζομένων μαθημάτων, μέτρα για τον εξορθολογισμό της διδακτέας ύλης, μαζί με άλλα πολλά, αποτέλεσαν στοιχεία της μεταρρυθμιστικής προσπάθει...

Παραφράζοντας ένα παλιό σύνθημα, θα έλεγα ότι εκτός από τον ιμπεριαλισμό, υπάρχουν και οι μαντήλες (με όλα τα ιδεολογικά συμφραζόμενα κάτω από αυτές). Η παραπάνω έρευνα ανιχνεύει τα όρια, τις δυσκολίες, τις αντιφάσεις και τις συνέπειες της άνευ όρων παράδοσης στην politically correct στάση του ανένδοτου δικαιωματισμού, στην χωρίς κανόνες ανεκτικότητα, στην έκπτωση του πολιτιστικού σχετικισμού. Πόσο μεγάλη άραγε είναι η απόσταση ανάμεσα στον ισλαμικό φονταμενταλισμό και την πε ριχαράκωση των κλειστών μουσουλμανικών κοινοτήτων των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων, που ανεμίζουν επιθετικά τη διαφορετικότά τους εναντίον των καταστατικών αρχών του κοσμικού κράτους και του φιλελεύθερου ήθους, ιδιαίτερα μάλιστα στις συνθήκες της παρούσας έντασης. Ο μακελάρης του Παρισιού διέφευγε τη σύλληψη, προστατευόμενος από μια τέτοια κοινότητα πέντε μήνες. Και είναι και κάτι ακόμη. Η απροϋπόθετη ανεκτικότητα, παρακινούμενη είτε από το δικαιωματισμό φιλελεύθερης κοπής είτε από την ανοησία της αριστ...

Η ομιλία του Γιάννη Αντωνίου στην συγκέντρωση ΠΑΙΔΕΙΑ 2015 (12/5/2015) Κυρίες και κύριοι Δεν θα πρωτοτυπήσω λέγοντας ότι τα νομοσχέδια που προωθούνται προς ψήφιση από την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ακυρώνουν όλες τις βασικές μεταρρυθμιστικές τομές που θεσπίστηκαν τα τέσσερα τελευταία χρόνια, σαλπίζοντας έναν γενικευμένο αναχρονισμό, που όπως εύστοχα ελέχθη, οδηγεί την εκπαίδευση πίσω στη δεκαετία του 1980. Κατεδαφίζουν το θεσμό των Προτύπων Πειραματικών Σχολείων, καταργούν την αξιολόγηση σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών, το Νέο Λύκειο, τα νέα προγράμματα σπουδών, την τράπεζα θεμάτων, επαναφέρουν τη βάση του 9,5 ως προϋπόθεση προαγωγής των μαθητών στο Λύκειο, καταργούν τα Συμβούλια των ΑΕΙ, παραδίδουν και πάλι τα πανεπιστήμια στους κομματικούς στρατούς κλπ. Αυτές οι αντιμεταρρυθμιστικές ανατροπές στεγάζονται κάτω από ένα σκληρό ιδεολογικό επικαθορισμό που αποτυπώθηκε στην εμβληματική φράση της ομιλίας του υπουργού Παιδείας Α. Μπαλτά, στις προγραμματικές δηλώσ...

του Γιάννη Αντωνίου Ο αναχρονισμός θεωρείται σοβαρό ατόπημα στην ιστοριογραφία. Οι άνθρωποι, οι συλλογικότητες, τα κόμματα, οι ιδέες είναι της εποχής τους και μόνο στο πλαίσιό της μπορούν να εξετάζονται, ωστόσο οι τομές συνδυάζονται με τις συνέχειες. Το παρελθόν, ή τέλος πάντων μέρη του, συνεχίζουν να επιβιώνουν πεισματικά στο παρόν. Η ιστορική φράση του Μπερλιγκουέρ, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ότι η Οκτωβριανή επανάσταση και ο υπαρκτός εξάντλησαν την προωθητική τους δύναμη, αποτέλεσε το τολμηρό επιστέγασμα του ευρωκομμουνισμού, προδιαγράφοντας ταυτόχρονα και τα όρια του εγχειρήματος της κομμουνιστικής ανανέωσης. Τα δραματικά γεγονότα του τέλους της δεκαετίας κατέδειξαν ότι οι ολοκληρωτισμοί δεν μεταρρυθμίζονται, ή υπάρχουν όπως είναι ή πέφτουν. Κάπως έτσι, στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Ευρώπη έκλεισε τους λογαριασμούς της με τον κομμουνισμό σε όλες τις εκδοχές του. Η Ελλάδα και πάλι αποτέλεσε την εξαίρεση. Οι ιστορικές αδράνειες, η εργαλειακή χρήση της μνήμ...

Το esos ζήτησε από την απερχόμενη Διοικούσα Επιτροπή των Πρότυπων Πειραματικών Σχολείων  να απαντήσει σε ερωτήματα που προκαλούν, όπως: -Τι εξασφαλίζετε με την διενέργεια εξετάσεων εισαγωγής; Εκ των έσω ακούγεται ότι «οι μαθητές που μας ήρθαν δεν ήταν πάντα οι καλύτεροι, αλλά εκείνοι που οι γονείς τους πλήρωσαν για φροντιστήρια». -Πόσο δόκιμο επιστημονικά είναι ένα σχολείο με επιλογή μαθητικού δυναμικού να χαρακτηρίζεται ες αεί «πειραματικό»; -Τι περισσότερο απολαμβάνουν οι μαθητές των σχολείων αυτών, από τους συμμαθητές τοςυ των κλασικών σχολείων, καθώς δεν διαθέτουν    ειδικές υποδομές (π.χ. εργαστήρια χημείας, φυσικής). -Τι μπορείτε να πείτε στους γονείς που τα παιδιά τους έμειναν έξω από ένα Πρότυπο-Πειραματικό για κάποιο κλάσμα της μονάδας; Ότι δεν αξίζουν όσο εκείνα που πέρασαν με ελάχιστα μεγαλύτερο βαθμό, χάρις στα φροντιστήρια; - Εφόσον τα σχολεία αυτά έχουν ακριβώς το ίδιο αναλυτικό πρόγραμμα όπως όλα τα σχολεία, τι είναι αυτό που κατά τη γν...

    Γιάννης Αντωνίου από την  Καθημερινή  17/2/2015 Με την παρθενική του ομιλία στη Βουλή, ο νέος Υπουργός Παιδείας Α. Μπαλτάς ουσιαστικά άναψε το πράσινο φώς για την ακύρωση όλων των βασικών μεταρρυθμιστικών τομών που θεσπίστηκαν στην εκπαίδευση τα τέσσερα τελευταία χρόνια, τα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία, την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, την τράπεζα θεμάτων και τα Συμβούλια των ΑΕΙ. Αυτές οι αντιμεταρρυθμιστικές ανατροπές στεγάζονται κάτω από ένα σκληρό ιδεολογικό επικαθορισμό που αποτυπώθηκε στην εμβληματική φράση της υπουργικής ομιλίας: η αριστεία είναι ρετσινιά. Κάτι σαν highlights   στην προαναγγελθείσα από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό κεντρική πολιτική επιλογή «μετάβασης» στη δημοκρατία του εξισωτισμού προς τα κάτω. Τα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία μπήκαν πρώτα στο στόχαστρο αυτής της εξισωτικής καταιγίδας. Προκαλεί εντύπωση η προτεραιότητα στην ενασχόληση της νέας πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας με μία οντότητα, της οποίας το μικρό μέ...

Δεν συμμερίζομαι τους φόβους του φίλου μου του Γιάννη. Βλέπω νερό στο κρασί του ΣΥΡΙΖΑ. ¨Ολα όσα ζούμε τις τελευταίες μέρες είναι απλά επικοινωνία. Δεν είναι τόσο "ήρωες" για να προκαλέσουν grexit σε μια χώρα που δουλεύει και έχει μπροστά της προοπτική ανάπτυξης αν βέβαια κάνει τα στοιχειώδη. Φοβάμαι ότι το μετά τη συμφωνία θα είναι πολύ δύσκολο όταν θα πρέπει να υλοποιήσουν κάποιες μεταρρυθμίσεις που θα έχουν συμφωνήσει και αυτό θα τους φέρει σε σύγκρουση με μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων τους. Θα δούμε.  του Γιάννη Αντωνίου Μετά την επανάκτηση της χαμένης εθνικής αξιοπρέπειας, το έθνος προετοιμάζεται   να φωνάξει με περηφάνια  την ελληνική εκδοχή του Cuba libre. Μισό βήμα από το salto mortale λοιπόν και οι πιο πολλοί δείχνουν χαρούμενοι, δικαιωμένοι, εθνικά υπερήφανοι και πάνω απ´ όλα, έτοιμοι για όλα. Η εβδομάδα της επικοινωνιακής καταιγίδας πέρασε, αφήνοντας πίσω της το απόλυτο τίποτα ή μάλλον κάτι πολύ χειρότερο, τη βεβαιότητα της απόλυτης απομόνωση...

1 ο Συνέδριο Διοικούσας Επιτροπής Προτύπων Πειραματικών Σχολείων ( Δ . Ε . Π . Π . Σ .) «Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία . Απαντώντας στις προκλήσεις του σήμερα , ανιχνεύοντας τις προοπτικές του αύριο» του Γιάννη Αντωνίου Κλείσανε τρία χρόνια από την ψήφιση του ν . 3966/11 και τη λειτουργία του θεσμού των ΠΠΣ . Το συνέδριο της ΔΕΠΠΣ αποτελεί μία προσπάθεια αναστοχασμού σχετικά με την πορεία των ΠΠΣ και ταυτόχρονα μια απόπειρα να σκιαγραφηθούν οι προοπτικές τους . Οι τρεις θεματικοί άξονες του συνεδρίου , η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών των ΠΠΣ και η ανανέωση του εκπαιδευτικού προσωπικού , η αξιολόγηση της δοκιμασίας / τεστ εισαγωγής των μαθητών και η αποτίμηση της εφαρμογής καινοτόμων διδακτικών πρακτικών και η λειτουργία των ομίλων , εστιάζουν σε τρεις μεγάλες τομές που επιχειρήθηκαν μέσα από την εφαρμογή του ισχύοντος θεσμικού πλαισίου και εμπεριέχουν την πρόθεση τ...