μη μαδας τη μαργαριτα

του Γιώργου Μπράμου από τη Μεταρρύθμιση Ο  Γιώργος Μπράμος ειναι υποψήφιος της ΔΗΜ.ΑΡ. στην Α’ Αθήνας, Παραφράζοντας την πασίγνωστη ρήση, αισθάνομαι πως ένα (αποτρόπαιο, αυτή τη φορά) φάντασμα πλανιέται πάνω από τη χώρα μου. Είναι η πιο αλλοπρόσαλλη, ανήθικη, επιθετική και επικίνδυνη εκδοχή της πολιτικής έκφρασης, ένας χώρος έξω από τη δημοκρατική και κοινοβουλευτική νομιμότητα, που οι συγκυρίες, αλλά και οι πράξεις και οι παραλήψεις της Μεταπολίτευσης, του προσφέρουν το περιθώριο για την κοινοβουλευτική του εκπροσώπηση. Αναπτύχθηκε με τις τρομολαγνικές και ξενοφοβικές κραυγές μιας δημοσιογραφίας ανιστόρητης, ανεύθυνης και λαϊκιστικής. Ενισχύθηκε  από ένα πολιτικό σύστημα, που δεν μπορεί να αποκαταστήσει τις σχέσεις του με τις πραγματικές δυνάμεις του μόχθου, της δημιουργίας και της καινοτομίας. Θράφηκε από τη χυδαιότητα όσων μούντζωναν τη Βουλή και τον Κοινοβουλευτισμό και δεν είχαν το ελάχιστο κουράγιο να σκεφτούν και τη δική τους συμμετοχή στο δρόμο π...

Πολύ ενδιαφέρουσες αντιστοιχήσεις πολιτικών συμπεριφορών μεταξύ Ελλάδος και Ιταλίας από το φίλο και σύντροφο Γιώργο (leo). του Γιώργου Μπράμου από το Βήμα Ο Ιταλός νομπελίστας Ντάριο Φο, στο έργο του Mistero buffo, τέλη του ’60, αρχές του ’70, μια θεατρική, σατιρική παρλάτα, αποδίδει στον Ιταλό Κομμουνιστή ηγέτη Παλμίρο Τολιάτι, μια φράση. « Δεν θα κάνουμε, όπως οι Έλληνες σύντροφοι ». Είναι οι δραματικές ώρες της δολοφονικής απόπειρας εναντίον του Γραμματέα του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, με δράστη ένα νεαρό φοιτητή, από την Κατάνια της Σικελίας. Οι κομμουνιστές είχαν κατέβει στους δρόμους της Ρώμης και άλλων κόκκινων πόλεων, οι παρτιζάνοι είχαν ξεθάψει τα όπλα της Αντίστασης, ο κίνδυνος του εμφυλίου πολέμου ήταν άμεσος. Ο Τολιάτι, αν πιστέψουμε τον Ντάριο Φο, απέτρεπε τους συντρόφους του να μπουν σε έναν εμφύλιο, όπου, εκείνα τα χρόνια, το ’48, είχαν εμπλακεί οι Έλληνες Αριστεροί. Δεν ξέρω αν ειπώθηκε έτσι η φράση από τον ηγέτη του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Ξέ...