μη μαδας τη μαργαριτα

από το Liberal Οι ημέρες των εορτών έχουν τραπέζια. Τραπέζια οικογενειακά, τραπέζια φιλικά, τραπέζια επανασύνδεσης μακρινών προσώπων. Θαλπωρή, χαρούμενες στιγμές, ανάπαυση και αναστοχασμός. Μία από τις εμπειρίες αυτών των συνευρέσεων, ιδιαίτερα έντονη αυτήν την χρονιά, ήταν ότι η σύνθεση των καλεσμένων είναι πια πολύγλωσση, καθώς η ηλικιακή ομάδα 25-40 που συμμετείχε δουλεύει κατά πλειοψηφία στο εξωτερικό. Πάνω από τα μισά «παιδιά» αυτής της κατηγορίας είχαν έλθει για τις γιορτές από την Αγγλία, την Γερμανία, την Σουηδία, τις ΗΠΑ, την Ρουμανία, την Ελβετία, αλλά και από άλλους πιο εξωτικούς τόπους, όπως η Αιθιοπία, το Ντουμπάι, το Κουρδιστάν (!), η Σαουδική Αραβία. Πολύ λίγοι από αυτούς ήταν «έξω» για σπουδές, οι περισσότεροι είναι εκεί για να κερδίσουν το ψωμί τους. Πολλοί έχουν ήδη κάνει οικογένειες εκεί «έξω». Οι αριθμοί της στατιστικής είναι αβέβαιοι. Υπολογίζονται σε 300.000 και άνω εκείνοι που μετανάστευσαν εκτός Ελλάδος από το 2010 και εδώ. Ακούγονται και άλλ...

του Νίκου Γραικούση Σε λίγες ημέρες ανακοινώνονται από το Υπουργείο Παιδείας τα ονόματα των επιτυχόντων κατά σχολή, στα ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και εφέτος, χιλιάδες νέοι αυτοί της χώρας θα αναγκαστούν να μετοικίσουν στις πόλεις που βρίσκονται τα πανεπιστημιακά ιδρύματα που πέρασαν και χιλιάδες γονείς θα αναγκαστούν να πληρώσουν το ΄΄μάρμαρο΄΄ αυτής της μετοίκισης. Το ερώτημά μου είναι,   σε τι ακριβώς αποσκοπεί   η όλη αυτή διαδικασία της ιδιότυπης αυτής  πληθυσμιακής ΄΄αποκέντρωσης΄΄ της Ελληνικής νεολαίας. Για ποιόν ακριβώς λόγο δεν μπορεί μια μεγάλη πόλη σαν την Αθήνα ή τη Θεσσαλονίκη να δημιουργήσει ένα πανεπιστήμιο που να μπορεί να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της ίδιας της πόλης και της ευρύτερης περιοχής της. Η διασπορά των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων σε όλες τις πόλεις και τα χωριά της χώρας, με τη δικαιολογία της μεταφοράς εισοδήματος με αυτόν τον τρόπο από το κέ...